«Θεματοφύλακες» και «Πνευματικοί»

του Μάνου Λασκαράκη

Το σύνταγμα δεν είναι δυο πέτρινες πλάκες με τις δέκα εντολές του Μωυσή. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός που οφείλει να ακολουθεί τις εξελίξεις: πολιτισμικές, κοινωνικές, επιστημονικές, τεχνολογικές, εργασιακές – η λίστα είναι μεγάλη. Το σύνταγμα οφείλει να έχει ένα χαρακτηριστικό «ελαστικότητας», όχι χάριν μιας αλα καρτ εφαρμογής, αλλά χάριν της βιωσιμότητας των κοινωνικών δομών και των πολιτών που τις απολαμβάνουν, σε έκτακτες συγκυρίες όπου ανατρέπονται δεδομένα.

Τι παριστάνουν άραγε αυτοί οι «Θεματοφύλακες του Συντάγματος»; Ποια η ιστορική τους σύνδεση με τις επαναστάσεις, τις μεταρρυθμίσεις και όλες τις τομές που αποτέλεσαν την πρώτη ύλη για να χτιστούν οι σύγχρονες Συνταγματικές Δημοκρατίες; Απολύτως καμία. Το αντίθετο. Αυτού του είδους οι «θεματοφύλακες» ήταν ιστορικά οι υπερσυντηρητικοί που πολεμούσαν οποιαδήποτε τάση προόδου, στο όνομα ενός «πέτρινου» δόγματος. Και σήμερα, το Σύνταγμα που υπάρχει για να μας προστατεύει, το εργαλειοποιούν για να μας θέσουν σε κίνδυνο. Επικαλούνται ως σύμμαχο αυτό που στην ουσία πολεμούν.

Σχήμα οξύμωρο. Μα δεν είναι το μοναδικό. Το παρατηρούμε και με τους… «πνευματικούς». Εκείνους που με μια αμιγώς θρησκευτική ιδιότητα αναλαμβάνουν εκτάκτως ρόλο συμβουλευτικής επάνω σε ζητήματα ιατρικής και επιδημιολογίας, αποτρέποντας τους «προστατευόμενούς» τους να εμβολιαστούν, να φορέσουν μάσκα και να ακολουθήσουν τους υγειονομικούς κανόνες, στο όνομα μιας «ελευθερίας» δοσμένης από τον Θεό, όπως υπαγορεύεται στις γραφές. Πόσο πνευματικοί είναι όμως άραγε αυτοί οι «πνευματικοί»;

Σύμφωνα με τα λεξικά, πνευματικός είναι αυτός που έχει σχέση με το πνεύμα, ως διανοητική εργασία και ικανότητα. Πνευματικός είναι ο διανοητικός. Η έννοια έχει πλατείς ορίζοντες. Πνευματικός άνθρωπος είναι εκείνος που αναζητεί τη φύση του Θείου, είναι εκείνος που αναζητεί τη φύση των Ηθών, αλλά και εκείνος που αναζητεί τη φύση των νόμων του σύμπαντος. Πνευματικός ήταν ο Θωμάς ο Ακινάτης, πνευματικός ήταν ο Εμμάνουελ Κάντ, αλλά πνευματικός άνθρωπος ήταν και ο Γαλιλαίος που καταδικάστηκε από την Ιερά Εξέταση γιατί απέδειξε και δημοσίευσε αυτό που σε εμάς σήμερα φαίνεται προφανές. Ότι η Γη δεν είναι το κέντρο του κόσμου. Ποιοι ήταν εκείνοι που τον καταδίκασαν; Οι «θεματοφύλακες» της εποχής. Οι  «πνευματικοί» της εποχής. Δυστυχώς για τον Γαλιλαίο είχαν εξουσία. Ευτυχώς για εμάς οι σημερινοί δεν έχουν και θα λογοδοτήσουν στη δικαιοσύνη.

Κι άλλο σχήμα οξύμωρο. Άνθρωποι που επικαλούνται το πνεύμα να μην παράγουν ούτε μια σταγόνα από αυτό. Παρά μόνο να το πολεμούν επειδή δεν είναι συμβατό με ένα απολίθωμα που αυτοί αποκαλούν  «πνεύμα».

About Author

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο