room-to-grow-bnner

Δύο Εβρίτισσες από Παρίσι και Βοστώνη μας αφηγούνται: «Έτσι άλλαξε η ζωή μας με την πανδημία»

Με αφορμή την έξαρση της πανδημίας του κορωνοϊού που εξαπλώθηκε σε όλη την υφήλιο και άλλαξε τις ζωές των πολιτών,  η ΓΝΩΜΗ μιλάει με Εβρίτες που ζουν και εργάζονται στο εξωτερικό και σας μεταφέρει τις εμπειρίες τους, τις ανησυχίες τους και τα μηνύματά τους προς την Ελλάδα και τον Έβρο.

Στο 4ο μέρος «ταξιδεύουμε» στην Γαλλία και τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Μιλάνε στην ΓΝΩΜΗ η Σοφία Τολούδη από το Παρίσι,  και η Ζηνοβία Τολούδη από  τη Βοστώνη.

Σοφία Τολούδη από Παρίσι, Γαλλία

Η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να δεχτούμε ψυχολογικά τον επ’ αόριστον κατ´οίκον εγκλεισμό

Είμαστε ανεπίσημα κλεισμένοι στο σπίτι από το προηγούμενο Σάββατο, αφότου έκλεισαν τα σχολεία, οι παιδικοί σταθμοί και πανεπιστήμια.

Επίσημα η καραντίνα επιβλήθηκε από την Τρίτη το βράδυ μετά το προεδρικό Διάγγελμα.

Φυσικά και άλλαξε η ζωή μας!

Βγαίνουμε κάθε δύο ή τρεις μέρα, εναλλάξ με το Τομά, σύντροφο μου, για να κάνουμε τα απαραίτητα ψώνια, να πάμε στο γιατρό, στο φαρμακείο κι ίσως για ένα μικρό τζογκινγκ. Έχουμε πάντα μαζί μας το «εξοδόχαρτο », όπως τ ’ονόμασε εύστοχα κάποιος φίλος, δηλαδή την υπεύθυνη δήλωση με την οποία διευκρινίζουμε το λόγο για τον οποίο βγήκαμε έξω. Δυστυχώς η σοβαρότητα των μέτρων δεν έχει γίνει κατανοητή απ’ όλους και ειδικά από τους πιο ηλικιωμένους. Το βλέπεις ξεκάθαρα στο 5ο διαμέρισμα όπου ζω και στο οποίο ο μέσος όρος ηλικίας είναι υψηλός.

Αδιαμφισβήτητα η μεγαλύτερη δυσκολία είναι να δεχτούμε ψυχολογικά τον επιβεβλημένο κι επ’ αόριστον κατ´οίκον εγκλεισμό και ο καιρός δεν βοηθάει…είναι καλός!

Επιπλέον, μας έχει γίνει ξεκάθαρο από την πρώτη μέρα, το επαναλαμβάνουν εδώ και εβδομάδες, από τον παθολόγο, τον παιδίατρο μέχρι την φαρμακοποιό ότι αν παρουσιάσουμε σημάδια γρίπης θα πρέπει πρώτα να γιατροπορευτούμε μόνοι μας στο σπίτι. Στο νοσοκομείο θα πάμε μόνο εάν έχουμε αναπνευστικές δυσκολίες. Και γενικά καλό είναι να το αποφύγουμε και για οτιδήποτε άλλο προκύψει…Απ’ τη μια, ο αρχηγός κράτους μας ανακοινώνει με στόμφο και σοβαρότητα ότι έχουμε υγειονομικό πόλεμο και απ’ την άλλη υπογραμμίζεται ότι το σύστημα υγείας φτάνει στα όρια. Αυτή η σκέψη, είναι από μόνη της αγχωτική.

Πρακτικά, η βασικότερη δυσκολία είναι να συνδυάσεις την δημιουργική απασχόληση των παιδιών και την επαγγελματική δραστηριότητα. Η νηπιαγωγός τόσο του γαλλικού όσο και του ελληνικού  δημόσιου σχολείου (να ‘μαστε περήφανοι ως Έλληνες) έχουν στείλει πολλές ασκήσεις, παιχνίδια δραστηριότητες. Το ίδιο έκαναν ήδη και οι καθηγητές όλων των βαθμίδων συμπεριλαμβανομένων και των πανεπιστημιακών όπως ο Τομά. Ευτυχώς, έχει ανασταλεί ως επί το πλείστον η λειτουργία των δικαστηρίων και μένει να χειριστώ από απόσταση τα επείγοντα και τα μειλ των πελατών. Αποφεύγω προς το παρόν να σκέφτομαι τις οικονομικές συνέπειες για τους ελεύθερους επαγγελματίες και άρα κι εμάς τους δικηγόρους σε Γαλλία και Ελλάδα….

Το ευχάριστο είναι ότι το zoom, viber, whatsApp κτλ εχουν παρει φωτια!

Visio conf με συνεργάτες κ συναδέλφους

Skype και κόντρα facetime με την οικογένεια μου

Visio Apero με φίλους και δικτυακά μαθήματα Pilates από την Αλεξανδρούπολη που είναι πάντα πολύ…. μπροστά!


Ζηνοβία Τολούδη, από Βοστώνη, ΗΠΑ

«Συνάδελφοί μου διοχετεύουν τον οποιοδήποτε πανικό τους σε δημιουργικότητα»

Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής: 

Η Ελλάδα αντέδρασε πολύ αποτελεσματικά στην παγκόσμια κρίση. Στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής δυστυχώς δεν πάρθηκαν, και ούτε έχουν παρθεί ακόμη αυστηρά μέτρα, και έτσι η αντιμετώπιση της επιδημίας/πανδημίας μέχρι στιγμής άπτεται σχεδόν αποκλειστικά στην συνείδηση του κάθε ατόμου. Ευτυχώς τα πανεπιστήμια, ίσως φοβούμενοι των μαζικών μετακινήσεων των φοιτητών κατά τη διάρκεια του εαρινού διαλείμματος, αντέδρασαν πιο άμεσα και αποφάσισαν την ακύρωση των εναπομεινάντων ακαδημαϊκών εκδηλώσεων του έτους και ταυτόχρονα την πραγματοποίηση των μαθήματων, από εδώ και πέρα, μόνο διαδικτυακά. Το ίδιο έγινε και με κάποια μεγάλα συνέδρια στα οποία θα συμμετείχα τον Μάρτιο, τα οποία ακυρώθηκαν. Το αντίστοιχο πάντως « lockdown» της Ελλάδας έχει εφαρμοστεί σε ελάχιστες περιοχές, ο κόσμος αργεί να σταματήσει τις συνήθειες του, και βλέπεις ότι ακόμη και οι μορφωμένοι Βοστωνέζοι δεν υπακούν στις υποδείξεις. Αυτό που έχει πάντως ενδιαφέρον στην κοινότητα με την οποία συναναστρέφομαι διαδικτυακά είναι ότι συνάδελφοι μου σε διαφορά σημεία της Αμερικής διοχετεύουν τον οποιοδήποτε πανικό τους σε δημιουργικότητα για την αντιμετώπιση του προβλήματος « bottom up» προσφέροντας ό,τι γνώση έχουν διαθέσιμη προς όλο τον κόσμο.

Δουλειά:

Ως καθηγήτρια πανεπιστημίου που «επιστρέφει» στη δουλειά της μετά από την άδεια μητρότητας, ακολουθώ κι εγώ τις συστάσεις του Dartmouth  πανεπιστημίου: Αποφεύγω τα ταξίδια και τις μετακινήσεις, και δουλεύω από το σπίτι. Έτσι βρίσκομαι εκτός βάσης, αλλά τουλάχιστον με την οικογένεια μου. Αυτή την περίοδο προετοιμαζόμαστε στο Dartmouth εντατικά για την έναρξη των μαθημάτων μας. Προσωπικά, λόγω της ενασχόλησης μου με το θέμα του δημόσιου χώρου, που στις ΗΠΑ είναι πολύ προβληματικός, ακόμη και υπό τις προηγούμενες «κανονικές» συνθήκες, θα αφιερώσω μεγάλο κομμάτι των μαθημάτων μου στη συμβολή του αρχιτεκτονικού σχεδιασμού και των εικαστικών παρεμβάσεων στον αστικό βίο (αν όχι στον αστικό χώρο) αυτό το τρίμηνο.

Kαθημερινότητα:

Το «μένουμε σπίτι», αν υπάρχει σπίτι, καταλαβαίνουμε ότι έχει δυσκολίες.  Εννοείται πως μαζί με άλλους πιστεύω πως η απομόνωση κάνει κακό στη υγεία. Στον κακομαθημένο δυτικό κόσμο στον οποίο ανήκω, ανήκουμε, η έννοια αυτή δεν είναι πάντα μια «ροζ» πραγματικότητα. Χωρίς να θέλω να μπω σε λεπτομέρειες το σπίτι συνεχίζει να εγκλωβίζει τις γυναίκες, είτε στις ΗΠΑ, είτε στην Ελλάδα, σε μια σειρά από ρόλους και «κρυμμένες» δουλειές που δεν αφήνουν στην γυναίκα ούτε χρόνο για την δική της επαγγελματική δουλειά, ούτε χώρο για την ανάπτυξη της ελεύθερης προσωπικότητας της. Αυτό αλλάζει όχι μόνο την καθημερινότητα και τις ισορροπίες μέσα στο σπίτι, αλλά και τις μελλοντικές ευκαιρίες.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο