Τα όπλα δεν ταιριάζουν στα παιδιά

Η εικόνα με το πεντάχρονο αγοράκι που παρελαύνει στην Αλεξανδρούπολη «επικεφαλής» των τμημάτων του στρατού, με στρατιωτική ενδυμασία και με το ψεύτικο όπλο στον ώμο, μόνο αποτροπιασμό προκαλεί, σε κάθε σκεπτόμενο και ευαίσθητο άνθρωπο. Δυστυχώς φαίνεται πως οι σκεπτόμενοι και οι ευαίσθητοι άνθρωποι μας τέλειωσαν προσφάτως.

Το έντυσαν στρατιώτη, του  έδωσαν ένα ομοίωμα  όπλου, που στα μάτια του φαντάζει όμοιο με αυτά που κρατούν οι φαντάροι, και το έβαλαν να βαδίσει με στρατιωτικό βήμα. Ο κόσμος το  επευθυμούσε και το χειροκροτούσε, χωρίς να διαισθάνεται τι ζημιά κάνει στην παιδική του ψυχή.  «Σκοτώνουν» την παιδική αθωότητά του και το χρησιμοποιούν για την προβολή των δικών τους  απόψεων, σα μια μαριονέτα, δίδοντάς του το πρότυπο για την ανατροφή του, τις σπουδές του, την εύκολη επιβράβευσή του  και το χειροκρότημα από μια κοινωνία που έχει ταυτίσει τον πατριωτισμό με την «πολεμική αρετή»και το μίσος.

Και καλά οι γονείς του δεν γνωρίζουν τι κάνουν. Οι υπεύθυνοι  διοργανωτές της παρέλασης πώς το επέτρεψαν και μάλιστα για τέταρτη συνεχόμενη φορά, να παίξει αυτόν τον αποτρόπαιο ρόλο; Οι επίσημοι της εξέδρας πως δεν εξεμάνησαν με το θέαμα; Τα περισσότερα μέσα ενημέρωσης πώς δεν στηλίτευσαν το γεγονός, αλλά το μετέδωσαν αποβλέποντας στην τηλεθέαση και στα «κλίκ» του διαδικτύου; Τελικά θα ασχοληθεί κάποιος με το ζήτημα, είτε είναι παιδοψυχολόγος είτε είναι από την υπηρεσία προστασίας των ανηλίκων;

Αναμένουμε τις υγιείς αντιδράσεις μιας οργανωμένης κοινωνίας που, ελπίζω, δεν έχασε τελείως την πίστη της σε αρχές και αξίες, που δεν αγνοεί τις μεθόδους  ούτε των δικτατόρων, ούτε των Ναζί, ούτε των  τζιχαντιστών προσφάτως. Που σέβεται σε τελευταία ανάλυση το δικαίωμα ενός παιδιού να ζήσει την τρυφερή παιδική του ηλικία φυσιολογικά με τα παιχνίδια του , την αγάπη προς τους ανθρώπους,την μάθηση και  την ανακάλυψη του κόσμου που ανοίγεται μπρος στα μάτια  του. Και που πρέπει να του δώσει τα εφόδια για να  κάνει αυτόν τον κόσμο καλύτερο και να προοδεύσει  με την καλλιέργεια, τη  μόρφωση και την επιστήμη, τα μόνα όπλα που του ταιριάζουν.

Γιάννης Λασκαράκης.

1 Σχόλιο

  • Αγησίλαος Σαμαράκης
    Posted 27 Μαρτίου 2018 07:58 0Likes

    Καλώς ή κακώ, ο θεσμός της παρέλασης είναι απο μόνος του μια στρατιωτική πρακτική. Οι παρελαύνοντες ντύνονται ομοιόμορφα και ακολουθούν κατα πόδας τον ρυθμό της μουσικής ενός πολεμικού εμβατηρίου. Φτάνοντας στους “επίσημους” χαιρετούν στρατιωτικά κλίνοντας ταυτόχρονα την κεφαλή. Ειναι υποκρισία απο τη μία να χειροκροτάμε ξελιγωμένοι τα πιτσιρίκια του δημοτικού αλλά και τους έφηβους του γυμνασίου και του λυκείου που βηματίζον σαν ρομπότ και απο την άλλη να αντιδρούμε σε μία ένα κακόγουστη μεν, ρεαλιστική δε μασκαράτα.

Αφήστε ένα σχόλιο