Το θέμα της διαχείρισης των αδέσποτων συζητήθηκε στη συνεδρίαση λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου Αλεξανδρούπολης
Κάποιοι δεν γνωρίζουν καν τη νομοθεσία περί επιθετικών ζώων και αποδίδουν τις φόλες σε … «αγανακτήσεις» πολιτών!
Το θέμα της διαχείρισης των αδέσποτων ζώων στον Δήμο Αλεξανδρούπολης συζητήθηκε στην τελευταία συνεδρίαση λογοδοσίας της δημοτικής αρχής, μετά από ερώτημα της παράταξης «ΑΡΧΗ».
Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, η Αντιδήμαρχος Φιλοζωίας Ευανθία Βαλασίδου αναφέρθηκε στο έργο της δημοτικής αρχής, το οποίο οφείλει να παραδεχθεί κανείς ότι είναι σημαντικό, με δεδομένο ότι το δημοτικό καταφύγιο, τα τελευταία χρόνια, λειτουργεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, το πρόγραμμα στειρώσεων και περίθαλψης των αδέσποτων ζώων εκτελείται με συνέπεια από τον συνεργαζόμενο με τον Δήμο κτηνίατρο Γιάννη Κωνσταντέλη, ενώ σε καλή βάση, αλλά με περιθώρια βελτίωσης, εφαρμόζεται και πρόγραμμα υιοθεσιών.
Περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν επίσης σε θέματα ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης στα σχολεία, σε ελέγχους που θα πρέπει να γίνουν σε μαντριά, αλλά και σε σκύλους κυνηγών, ενώ περισσότερη ενημέρωση, σίγουρα, χρειάζονται και κάποιοι δημοτικοί σύμβουλοι, οι οποίοι, όπως αποδείχθηκε, έχουν πλήρη άγνοια της νομοθεσίας.
Το μείζον θέμα πάνω στο οποίο υπάρχει άγνοια είναι η νομοθεσία περί διαχείρισης επιθετικών ζώων. Ως επιθετικό ζώο ορίζεται εκείνο που θα δαγκώσει, κι όχι εκείνο που γαβγίζει, κυνηγάει αυτοκίνητα, ή είναι… μεγαλόσωμο.
Έτσι, οι καταγγελίες ότι σε κάποια περιοχή υπάρχει αγέλη σκύλων που… ορμάει ή είναι επιθετική, επειδή έτσι ισχυρίζεται ο εκάστοτε καταγγέλλων, χωρίς να υπάρχει πουθενά καταγεγραμμένη επίθεση με δάγκωμα σε άνθρωπο, δεν έχουν καμία τύχη και κανείς, Δήμος ή Αστυνομία, δεν μπορεί να κάνει κάτι γι’ αυτό.
Παρ’ όλα αυτά, ειπώθηκε, σε δημόσια συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, εν έτει 2024, από δημοτικό σύμβουλο, έχων, προφανώς, το … κληρονομικό χάρισμα να βλέπει το μέλλον, ότι εάν ο ίδιος ήταν στη θέση της κυρίας Βαλασίδου, θα παρανομούσε και θα μάζευε τα αδέσποτα για τα οποία θα υπήρχαν καταγγελίες, προτού αυτά δαγκώσουν!
Μάλιστα, ειπώθηκε ότι «είμαστε κατά των δηλητηριάσεων», οι οποίες όμως, πολλές φορές, συμβαίνουν από… αγανακτήσεις πολιτών, οι οποίοι έχουν παιδιά που τρέμουν να βγουν από τα σπίτια τους να παίξουν!
Η κα Βαλασίδου εξήγησε τη νομοθεσία, η οποία ορίζει ρητά ότι εφόσον υπάρξει καταγγελία για επιθετικό ζώο, γίνεται έγγραφο προς τον συνεργαζόμενο κτηνίατρο, ο οποίος μεταβαίνει στην περιοχή και ελέγχει τα ζώα και ανάλογα με τα ευρήματα κινούνται οι διαδικασίες που προβλέπονται.
Αν ένα ζώο δαγκώσει, τότε περισυλλέγεται και κρίνεται η τύχη του από την 5μελή επιτροπή που προβλέπει ο νόμος και που λειτουργεί σε κάθε Δήμο.
Αν δημιουργούνται άλλου είδους προβλήματα σε μία περιοχή από την παρουσία αδέσποτων, τότε μπορεί να μεταφερθεί αλλού το κυρίαρχο αρσενικό, να γίνει διάσπαση αγέλης κτλ.
Πουθενά, πάντως, η νομοθεσία δεν προβλέπει επιχειρήσεις – σκούπα και συλλήβδην μάντρωμα υγιών και μη επιθετικών ζώων άνευ λόγου και αιτίας. Τα αδέσποτα είναι δημιούργημα του ανθρώπου και ζουν στο φυσικό τους περιβάλλον, δηλαδή στις πόλεις και τα χώρια μας. Όσο πιο γρήγορα το αποδεχθούμε αυτό, τόσο πιο αρμονική θα είναι η συμβίωσή μας μαζί τους. Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να τα φροντίζει και να τα αγαπά, ωστόσο η θανάτωση και κακοποίησή τους τιμωρείται δια νόμου με ποινές φυλάκισης και χρηματικά πρόστιμα.
Πέτροβιτς: Εξαφανίζονται διαρκώς ζώα, μόνη λύση η καταγραφή
Ο επικεφαλής της παράταξης «Εν έργω μαζί» Δημήτρης Πέτροβιτς, ιδρυτικός πρόεδρος της Κιβωτού, του πρώτου φιλοζωικού σωματείου της Αλεξανδρούπολης που δημιουργήθηκε το 2006, αναφέρθηκε σε όσα άλλαξαν από τότε και σε όσα παραμένουν ίδια.
![]()
Ένα από αυτά που άλλαξαν είναι η νοοτροπία των πολιτών που πλέον είναι πιο ενημερωμένοι και ευαισθητοποιημένοι σε σχέση με τα αδέσποτα. Ωστόσο, αυτό που δεν άλλαξε διόλου είναι οι θανατώσεις ζώων και η απαράδεκτη τακτική ορισμένων να αποκτούν ένα ζώο και στη συνέχεια να το αφήνουν στον δρόμο, με αποτέλεσμα, παρά το γεγονός ότι οι στειρώσεις αυξάνονται, τα αδέσποτα να μην μειώνονται με τον επιθυμητό ρυθμό.
Όπως κατήγγειλε ο κ. Πέτροβιτς, από τον Δήμο Αλεξανδρούπολης, διαχρονικά, αλλά πιο έντονα τον τελευταίο μήνα, εξαφανίζονται ζώα. Φιλόζωοι που τα φρόντιζαν για καιρό, ακόμη και χρόνια, σε διάφορες περιοχές, αδυνατούν να τα εντοπίσουν.
Ο ίδιος κάλεσε όλους τους δημότες, είτε για περιστατικά περίεργων εξαφανίσεων, είτε για περιστατικά δηλητηριάσεων να απευθύνονται κατευθείαν στον Εισαγγελέα ή την Αστυνομία.
«Μόνο έτσι θα μπει μία τάξη. Αυτό κάναμε κάποτε με την «Κιβωτό» και τον αρμόδιο τότε Αντιδήμαρχο και μπήκαν πολλά πράγματα στη θέση τους… Δεν νοείται το 2024 να έχουμε φόλες μέσα στα πάρκα που παίζουν και παιδιά, να σκοτώνουν γάτες με αγκίστρια και ποντικοφάρμακα. Πρέπει να προφυλάξουμε την κοινωνία και την υστεροφημία μας ως πόλη».
Τέλος, σημείωσε πως η λύση για να ελεγχθεί η κατάσταση είναι η καταγραφή τόσο των δεσποζόμενων ζώων από τους ιδιοκτήτες τους, όσο και των αδέσποτων ζώων από τον Δήμο.



Χριστόδουλος
Τό ίδιο συμβαίνει και στην Κορινθία
Αννα λουκα
Ποση κακια πρέπει να έχει κανείς μέσα του για να ξεσπάει τα ψυχολογικά του σε ανυπερασπιστα ζωα.Προστιμο φυλακή και υποχρεωτική παρακολούθηση από ψυχολογο
Κόκορας στα Μέγαρα
Το ίδιο συμβαίνει και στην Αττική… έχουν εξαφανιστεί! Έχω απευθύνει ερώτημα στην ελληνική φιλοζωική ομοσπονδία πριν 8 μήνες και ακόμα περιμένω απάντηση….
Πολύτεκνη μητέρα
Όλα καλά αλλά ένα “άγριο” σκύλι που τρέχει γαβγίζοντας για να “προλάβει ” ένα αμάξι,μέσα στο πάρκο που υπάρχουν παιδιά και παίζουν ανέμελα ,στην θέα αυτού του ζώου τρομάζουν και τρέχοντας να το αποφύγουν χτυπούν, ποιος φταίει ; το παιδί που είναι παιδι και είναι φυσικό να τρομάζει ή το ζώο που δεν έχει λογική!!
Πρέπει δηλαδή να το δάγκωσει για να ληφθούν μέτρα για τα αδέσποτα;;
ουκ ολίγες φορές πρόλαβα τα μικρότερα παιδία μου ηλικίας 1,5 & 3 ετών που τα αδέσποτα στο πάρκο του Αγ. Βασιλείου τα ξεπερνούν στο διπλάσιο ,το μέγεθος τους ,να μην μου τα ρίξουν κάτω και χτυπήσουν ή τα ποδοπατήσουν ή ακόμη και να μου “τα φάνε” σε περίπτωση που κρατούσαν κάποιο μπισκότο στο χέρι τους και τα πλησίαζαν τρομάζοντας τα ,(και ευτυχώς πάντα είμαι δίπλα τους, δεν τα αφήνω λεπτό από την επίβλεψη μου)
Δεν αποφεύγω τα ζώα, ούτε θέλω τα παιδιά μου ,να τα φοβούνται ,τούς μαθαίνω να τα αγαπάνε και το καλοκαίρι τα εβάζαν και νερό αλλά δεν ξέρεις ποτέ, ένα αδέσποτο μη εξοικειωμένο ζώο, πώς θα αντιδράσει με ένα μικρο παιδι.(στο κάτω κάτω τόσα ακούμε και βλέπουμε να συμβαίνουν πρέπει και να τα βιώσουμε; Γι’αυτό λέμε να υπάρχει πρόληψη σε όλα τα πιθανά σενάρια)
Βαγιανή Περιφάνη
Σε κανένα κράτος ευρωπαϊκής Ένωσης δεν υπάρχη αυτό που γίνεται εδώ στην Ελλάδα μας, να γυρνάνε όλοι μέρα νόστιμα δίχως νερό και τροφή , πολύ άσχημη εικόνα και για τον τουρισμό, υπάρχουν μικρά παιδιά σε κάθε γυτωνια, ηλικιωμένη, άτομα με προβλήματα υγείας, και θέλουν να κάνουν μια βόλτα και φοβούνται να βγουν από το σπίτι τους γιατί είναι μεγαλόσωμα σκυλιά και έχουν τον φόβο να μην τους επιτεθούν, πως γίνεται στην Ευρώπη δεν υπάρχη ούτε για δείγμα αυτό που γίνεται σε μας, αυτοί πως. βρίσκουν τρόπους και εμείς δεν μπορούμε, πολλές φορές σκέφτηκα , πως αν υπήρχε μια μεγάλη έκταση , με τα σπιτάκια τους την τροφή και το νεράκι τους να έχουν τον κτηνίατρο τους και δεν θα υπήρχε πρόβλημα όπως γίνεται χρόνια τώρα τα βλέπεις και τα λυπάσαι μέσα στο κρύο την ζέστη , πεινασμένα κουρασμένα είναι σωστό αυτό που γίνεται,