Επιστολή-τελεσίγραφο της Ρωσίας «φωτογραφίζει» και την Αλεξανδρούπολη  

Οι χώρες του ΝΑΤΟ καλούνται να εξηγήσουν πώς σκοπεύουν να εκπληρώσουν τη δέσμευσή τους να μην ενισχύσουν την ασφάλειά τους, εις βάρος της ασφάλειας των άλλων  

 

Μία επιστολή που στάλθηκε σε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ και του ΟΑΔΕ, με αποστολέα το Υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας, προκαλεί μεγάλο προβληματισμό στην Ελλάδα, ενώ «φωτογραφίζει» την Αλεξανδρούπολη και την στρατιωτική παρουσία των ΗΠΑ στην περιοχή μας.

Το μήνυμα του Ρώσου ΥΠΕΞ, Σεργκέι Λαβρόφ, παραδόθηκε την 1η Φεβρουαρίου στον Ελληνα ομόλογό του, Νίκο Δένδια, μέσω της ρωσικής πρεσβείας. Όπως αναφέρει το newsbreak.gr, μπορεί παρόμοια επιστολή να στάλθηκε σε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ και του ΟΑΣΕ, αλλά έχει ειδική σημασία για την χώρα μας. Το γεγονός μάλιστα ότι η συγκεκριμένη επικοινωνία έχει την μορφή αιτήματος, της προσδίδει τα χαρακτηριστικά τελεσιγράφου.

Γιατί αφορά άμεσα την Ελλάδα; Διότι τα θέματα εγγύησης ασφαλείας που θέτει, «φωτογραφίζουν» τόσο την Αλεξανδρούπολη όσο και τη Σούδα.

«Σήμερα, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών, στέλνουμε επίσημο αίτημα στους συναδέλφους μας στη Συμμαχία και στις χώρες του ΟΑΣΕ, καλώντας τους να εξηγήσουν πώς σκοπεύουν να εκπληρώσουν τη δέσμευσή τους να μην ενισχύσουν την ασφάλειά τους εις βάρος της ασφάλειας των άλλων.

Εάν δεν προτίθενται να το πράξουν, εξηγήστε γιατί όχι. Αυτό θα αποτελέσει βασικό ζήτημα για τον καθορισμό των περαιτέρω προτάσεών μας, τις οποίες θα αναφέρουμε στον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν». Έτσι περιέγραψε ο Σεργκέι Λαβρόφ την συγκεκριμένη ενέργεια, μιλώντας σε τηλεοπτικό δίκτυο.

Είχε προηγηθεί μάλιστα προσωπική επικοινωνία του Νίκου Δένδια με τον Σεργκέι Λαβρόφ, κατά την οποία ο Ρώσος υπουργός εξωτερικών εξέφρασε την ανησυχία του για την χρήση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης ως διαμετακομιστικού κέντρου στρατιωτικού υλικού των ΗΠΑ με κατεύθυνση την Ουκρανία.

Το γεγονός αυτό, συνιστά απειλή για την ασφάλεια της Ρωσίας. Το περιεχόμενο της «αίτησης», όπως περιγράφεται από τον Λαβρόφ, απαιτεί σύντομα μία απάντηση από την Ελληνική πλευρά για το τι προτίθεται να πράξει.

Με απλά λόγια, εάν η Ελλάδα δεν εγγυηθεί ότι θα απαγορεύσει την διέλευση πολεμικού υλικού αλλά και στρατιωτικών δυνάμεων με τελικό προορισμό τέτοιο, που μπορεί να θεωρηθεί απειλή από την Ρωσία, τότε η Ελλάδα θα αποτελεί απειλή για την Μόσχα.

 

Αιχμηρά μηνύματα Λαβρόφ  

Η λειτουργία της αμερικανικής παρουσίας στην Αλεξανδρούπολη και η ανακήρυξη αυτοκέφαλης ορθόδοξης εκκλησίας στην Ουκρανία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο αποτελούν πράγματι για τη Μόσχα πηγές ενόχλησης πολύ μεγαλύτερης από όσο ενδεχομένως αντιλαμβανόμαστε στην ελληνική δημόσια συζήτηση. Άλλωστε, οι ελληνορωσικές σχέσεις έχουν την τελευταία δεκαετία αποστραγγισθεί από περιεχόμενο υψηλής πολιτικής, με αποτέλεσμα το παιχνίδι των συμβολισμών να απομένει κύριο πεδίο επαφής.

Και ο συμβολισμός που καλείται να υπηρετήσει η Ελλάδα είναι αυτός μίας χώρας που παρά τον ευρωατλαντικό της προσανατολισμό παραμένει φιλική προς τη Ρωσία, λόγω και των ισχυρών παλαιών πολιτιστικών δεσμών των δύο πλευρών.

Όπως καταγράφει το capital.gr, η ρωσική διπλωματία διατηρεί από την σοβιετική εποχή την “στρατοπεδική” λογική, την οποία και σέβεται. Αλλά επίσης αρέσκεται να επιδεικνύει προς τον εαυτό της και όποιον τρίτο την παρουσία στο άλλο “στρατόπεδο” συνομιλητών χωρίς ρωσοφοβικά χαρακτηριστικά. Η Ελλάδα ήταν πάντα ένα τέτοιο παράδειγμα.

Όμως τα δύο ζητήματα στα οποία εκλήθη να τοποθετηθεί ο Σεργκέι Λαβρόφ σχεδόν διαλύουν και αυτή την εικόνα.

Άλλωστε το θέμα της Αλεξανδρούπολης έχει και ιδιαίτερες πρακτικές απολήξεις, σε ό,τι αφορά την μεταφορά πολεμικού υλικού του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία. Εξ ού και πριν από την συνέντευξη τύπου του Λαβρόφ σχολιάστηκε από τον εκπρόσωπο του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ, αλλά και εγέρθηκε, όπως πληροφορηθήκαμε κατά τις πρόσφατες ελληνορωσικές επαφές.

Κατά τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών η μεταφορά πολεμικού υλικού δεν παραβιάζει καθαυτή τις Συμφωνίες του Μινσκ, οι οποίες δεν περιλαμβάνουν σχετική πρόβλεψη, όμως εμμέσως παραβιάζει την απαγόρευση αποστολής στην Ουκρανία στρατιωτικού προσωπικού τρίτων χωρών – πέραν του ότι ενθαρρύνει το Κίεβο να υποκύψει στον “πειρασμό”, όπως είπε, μιας δυναμικής επίλυσης του ζητήματος του Ντονμπάς.

Ενθυμούμενος τους Αμερικανούς “εκπαιδευτές” οι οποίοι τον Αύγουστο του 2008 εθεάθησαν να συμμετέχουν στην χρήση όπλων κατά σύντομο πόλεμο για την ανάκτηση της Νότιας Οσσετίας από τη Γεωργία, ο Λαβρόφ σημείωσε με νόημα ότι η επανάληψη ενός τέτοιου σεναρίου στην Ουκρανία θα αποτελεί “παραβίαση όλων των πιθανών κόκκινων γραμμών”, διότι, όπως είπε, θα σημάνει την “ευθεία σύγκρουση στρατιωτών του ΝΑΤΟ”, δηλ. των εκατοντάδων εκπαιδευτών που βρίσκονται ήδη εκεί, “με τους ρωσικής εθνότητας πολίτες της Ουκρανίας”.

Και επαναφέροντας στη συζήτηση την χώρα μας, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών είπε: “Αντιλαμβάνομαι ότι η Ελλάδα είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε., αλλά βλέπουμε επίσης ότι δεν επιθυμεί να ακολουθήσει τον δρόμο των σκληρότερων κυρώσεων κατά της Ρωσίας. Η δημοκρατία αυτή δεν απολαμβάνει πραγματικά ό,τι συμβαίνει τώρα μεταξύ της Δύσης και της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εμπιστευόμαστε τους Έλληνες φίλους να ασκήσουν τη σοφία τους, ώστε να κάνουν επιλογές αντίστοιχες προς τις πεποιθήσεις τους”.

Το αντίθετο της “σοφίας” είναι βέβαια η “αφροσύνη”, λ.χ. της εμπλοκής σε περιπέτειες που υπηρετούν αλλότριους σχεδιασμούς. Αλλά μόνο η περίτεχνη, σχεδόν ειρωνική γλώσσα του Λαβρόφ θα ενέτασσε αυτή την προειδοποίηση σε μια δήλωση “κατανόησης”, αλλά και προβολής των ρωσικών επιθυμιών στις “βαθύτερες διαθέσεις” της ελληνικής διπλωματίας. Σαν να ήταν η Αθήνα εκείνη η δύναμη που θα μπορούσε να φρενάρει στην Ε.Ε. την υιοθέτηση σκληρότερων κυρώσεων κατά της Ρωσίας…

Κ.Η.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο