Ενας ακόμη δημόσιος χώρος σε απαξίωση – Από χώρο παιχνιδιού για οικογένειες, σε σημείο υποβάθμισης – Οι εικόνες μιλούν από μόνες τους
Μπαίνοντας στην Ανοιξη, με τον Μάιο προ των πυλών, μικροί και μεγάλοι ψάχνουν χώρο για παιχνίδι, αναζητούν διέξοδο για παιχνίδι και εκτόνωση. Ενας από τους αγαπημένους προορισμούς γονέων της Αλεξανδρούπολης για τα παιδιά τους αποτελεί εδώ και χρόνια ο χώρος του πάρκου κυκλοφοριακής αγωγής.
Ένας χώρος που τέτοια εποχή σφύζει από ζωή, παιδικά γέλια και καθημερινή παρουσία οικογενειών, αλλά η εικόνα του προκαλεί προβληματισμό, αντανακλώντας την γενικότερη κατάσταση των δημόσιων χώρων στην πόλη που συχνά χαρακτηρίζεται από αισθηση εγκατάλειψης.
Το πάρκο, που εδώ και χρόνια είχε χάσει τον αρχικό του εκπαιδευτικό χαρακτήρα, είχε μετατραπεί σε έναν άτυπο αλλά ιδιαίτερα ζωντανό χώρο αναψυχής. Παιχνίδια παιδιών με ποδήλατα και πατίνια, γονείς που απολάμβαναν στιγμές ξεκούρασης κάτω από τη σκιά των δέντρων, σε ένα από τα λίγα σημεία δροσιάς εντός του αστικού ιστού.
Σήμερα, η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική. Το πράσινο έχει περιοριστεί αισθητά, με κομμένα δέντρα και απουσία νέων φυτεύσεων, εξέλιξη στην οποία συνέβαλαν σε μεγάλο βαθμό τόσο η πρόσφατη σφοδρή θεομηνία του Γενάρη όσο και εκτεταμένες παρεμβάσεις κοπής.
Παράλληλα, το οδόστρωμα εμφανίζει εκτεταμένες φθορές, με το έδαφος να βρίσκεται σε κακή κατάσταση, καθιστώντας δύσκολη και σε σημεία επικίνδυνη τη χρήση του χώρου από παιδιά. Βρύσες που βρίσκονται εκτός λειτουργίας στερώ ντας τη δυνατότητα να ξεδιψάσει κάποιος, τα παγκακια σε έλλειψη, παρότι κρίνονται ιδιαίτερα χρήσιμα.
Η εικόνα συμπληρώνεται από κατεστραμμένα παρτέρια, κυβόλιθους που έχουν αποκολληθεί και μια γενικότερη αίσθηση εγκατάλειψης και έλλειψης φροντίδας.
Ένας χώρος που αποτελεί σημείο συνάντησης και καθημερινής εκτόνωσης για μικρούς και μεγάλους, δείχνει πλέον να έχει αφεθεί στην τύχη του.
Το ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο υπάρχει σχεδιασμός για την αποκατάσταση και επαναξιοποίηση του χώρου, ώστε να επιστρέψει στον κοινωνικό του ρόλο. Σε μια πόλη όπου οι ελεύθεροι και ποιοτικοί δημόσιοι χώροι αποτελούν ζητούμενο, η εικόνα αυτή δεν μπορεί να περνά απαρατήρητη.
Γιώργος Πανταζίδης
Χρήστος Πανταζίδης
Και αν δεν μπορούν οι υπηρεσίες του Δήμου, να συντηρήσουν το πάρκο κυκλοφοριακής αγωγής, πως θα μπορέσουν αύριο, να συντηρήσουν ένα πάρκο σε έκταση σαν αυτό του Αλτιναλμάζη;