του Δημήτρη Μακροδημόπουλου
Το απόγευμα της Τρίτης 23 Ιουλίου, δύο ώρες μετά τη νεροποντή, είχα την ατυχή έμπνευση να πάω στη θάλασσα, στην πλάζ του ΕΟΤ στην πόλη μας, την Αλεξανδρούπολη. Ο ήλιος είχε ξαναβγεί, ο αέρας είχε κοπάσει και από την εμπειρία μου γνώριζα ότι η θάλασσα μετά τη βροχόπτωση συνήθως γαληνεύει. Είχα ξεχάσει την περυσινή τραγωδία με τις φωτιές. Εκτός από τον περασμένο Οκτώβρη που είχαμε μία σχετικά ισχυρή βροχόπτωση, τοπικού όμως χαρακτήρα, η οποία έκανε κάποιες ζημιές στα Δίκελλα, ολόκληρο το χειμώνα δεν σημειώθηκαν έντονα φαινόμενα στην ευρύτερη περιοχή, στα “καμένα’, και η απειλή για την πόλη και τα πέριξ είχε ξεχαστεί. Πλήρωσα στην είσοδο του ΕΟΤ το εισιτήριο, κανείς δεν μου είπε τίποτα, ούτε πρόσεξα ότι ο πυργίσκος του ναυαγοσώστη είχε αναρτήσει κόκκινη σημαία, και να την έβλεπα δεν θα καταλάβαινα τη σημασία της. Λιγοστός κόσμος ήταν στην ακτή και ακόμη λιγότεροι, ελάχιστοι κολυμπούσαν, κυρίως οικογένειες ανύποπτων ξένων. Η θάλασσα είχε μετατραπεί σε βούρκο, απερίγραπτη η κατάσταση, διότι ο χείμαρρος του Βανικιώτη είναι δίπλα στον ΕΟΤ. Η ίδια κατάσταση επικρατούσε και την επομένη και από φίλους πληροφορήθηκα για τα σοβαρά προβλήματα στις άλλες ακτές της ευρύτερης περιοχής. Ήταν επόμενο λοιπόν να απαγορευτεί η κολύμβηση σε ολόκληρο το μήκος των ακτών από την πλαζ του ΕΟΤ έως την Αγία Παρασκευή Μάκρης σε ένα μήκος 15 περίπου χιλιομέτρων με απόφαση του Αντιπεριφερειάρχη Έβρου, ύστερα από τα αποτελέσματα των αναλύσεων που διενεργήθηκαν από το Εργαστήριο Υγιεινής και Περιβάλλοντος της Ιατρικής Σχολής του Δ.Π.Θ.
Μάλιστα την Τρίτη 29 Ιουλίου το πρωί, ακούσαμε από την ΕΡΤ Ορεστιάδας τον κ. Κωνσταντινίδη Θόδωρο, Διευθυντή του προαναφερθέντος Εργαστηρίου Υγιεινής και κοσμήτορα της σχολής επιστημών Υγείας του Δ.Π.Θ. να προειδοποιεί ότι τα νερά των χειμάρρων λόγω των καταιγίδων της περασμένης εβδομάδας ξέπλυναν τα εδάφη συμπαρασύροντας υπολείμματά από αγωγούς αποχέτευσης και όμβριων υδάτων από την στερεά στη θαλάσσια φύση. Η λάσπη που δημιουργήθηκε στη θάλασσα αποτέλεσε, όπως συμπλήρωσε, το καλλιεργητικό υλικό για τα μικρόβια και έτσι τα νούμερα των μετρήσεων από την πρώτη μέρα ήταν πολύ υψηλά. Η παρουσία κολοβακτηριδίων, εντεροκόκκων και σαπρόφυτων, έδειχναν ανάμειξη των θαλάσσιων νερών με τα δίκτυα αποχέτευσης. Αναφορικά με όσους δεν συμμορφώνονται στις οδηγίες, ο κ. Κωνσταντινίδης τόνισε ότι «η υγεία τους κινδυνεύει από ουρολοιμώξεις, δερματικά νοσήματα αλλά και πολύ σοβαρότερα όπως ενδοκαρδίτιδες, περικαρδίτιδες, πολύ δε περισσότερο σε άτομα ηλικιωμένα, ή βρέφη, των οποίων η άμυνα του οργανισμού δεν είναι σε εγρήγορση». Ανέφερε μάλιστα ότι τα αποτελέσματα των εργαστηρίων αναμένονται το Σαββατοκύριακο, δηλαδή στις 3 & 4 Αυγούστου. Στην ερώτηση πότε θα καθαρίσουν οι θάλασσες, απάντησε ότι είναι ζήτημα δέκα ημερών να καθαρίσουν οι θάλασσες και να επανέλθουμε στην προτέρα κατάσταση εάν και εφόσον δεν έχουμε εκδήλωση κι άλλων έντονων καιρικών φαινομένων.
Και όμως, προς γενική έκπληξη την επομένη ο αντιπεριφερειάρχης Έβρου ήρε την απαγόρευση κολύμβησης σε ολόκληρο το μήκος των ακτών! Πότε πέρασαν οι δέκα ημέρες; Ακόμη δεν φθάσαμε ούτε στο Σαββατοκύριακο! Θα μεταβούν μετά την άρση της απαγόρευσης π.χ. στην πλαζ του ΕΟΤ να κολυμπήσουν με τις οικογένειές τους ο κ. αντιπεριφερειάρχης, και όλοι οι συντελεστές της απόφασης;
Δεν γνωρίζω αν μεταφυσικές δυνάμεις ενεπλάκησαν στην κάθαρση των θαλασσίων υδάτων, άλλος συνδιαλέγεται μαζί τους και είναι αρμόδιος να μιλήσει για αυτό, αλλά οι Αρχές, περιφερειακή, δημοτική, έχασαν την αξιοπιστία τους έναντι του κοινωνικού συνόλου. Διότι στην κοινωνία πλανάται η εντύπωση ότι η κερδοφορία της αγοράς, η παραμονή δηλαδή στην πόλη των χιλιάδων ξένων επισκεπτών, προτάχθηκε έναντι της δημόσιας υγείας. Όμως, τους χιλιάδες ξένους επισκέπτες, που έχουν αναστήσει οικονομικά την πόλη, ποιός θα τους προστατεύσει; Διότι δεν γνωρίζουν ούτε για τα “καμένα” και την έκτασή τους, ούτε για το ρέμα του Βανικιώτη, ούτε για τις ακτές. Και αν δεν τους προστατεύσουμε εμείς πώς θα αναπτυχθούν σχέσεις εμπιστοσύνης ώστε να έλθουν και να ξαναέλθουν διότι θα αισθάνονται ασφαλείς; Και εμείς οι ντόπιοι, οι κάτοικοι της Αλεξανδρούπολης και του Έβρου, πώς και πότε θα είμαστε σίγουροι, μετά από αυτές τις παλινωδίες, ότι οι θάλασσες είναι ακίνδυνες ώστε να επανέλθουμε με ασφάλεια στις ακτές;