Με τον τρόπο αυτό η δημοτική αρχή θέλησε να τιμήσει τους Γεώργιο Αλεξανδρή και Τριαντάφυλλο Αρβανιτίδη
Το Σάββατο 6 Δεκεμβρίου 2025, ανήμερα της εορτής του Πολιούχου της Αλεξανδρούπολης Άγιου Νικόλαου, πραγματοποιήθηκε η εκδήλωση ονοματοδοσίας δύο εκ των αποθηκών στο λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.
Σε συνέχεια των σχετικών αποφάσεων του Δημοτικού Συμβουλίου οι Αποθήκες 1 και 3 απέκτησαν τα ονόματα των πρώην Δημάρχων Αλεξανδρούπολης κ.κ. Γεώργιου Αλεξανδρή και Τριαντάφυλλου Αρβανιτίδη.
Συγκινητική ήταν η στιγμή που οι δύο ιδιαιτέρες γραμματείς, οι κυρίες Δέσποινα Σικλαφίδου και Κωνσταντινιά Αναστασίου, τίμησαν την εκδήλωση με την παρουσία τους — με τη μία εξ αυτών να συμμετέχει διαδικτυακά από τη Μήλο. Η συμμετοχή τους ανέδειξε τον στενό δεσμό και την εκτίμηση που είχαν αναπτύξει όλα τα χρόνια συνεργασίας με τους δύο τιμώμενους Δημάρχους.
Ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Γιάννης Ζαμπούκης ανέφερε ότι η πόλη, η ιστορία της, οι άνθρωποί της και τα κτήριά της αποτελούν ένα ενιαίο σύνολο. Εξέφρασε την πεποίθησή του πως τα κτήρια πρέπει να έχουν ονομασία, όχι για τυπικούς λόγους, αλλά για βαθιά πολιτιστικούς, ανθρώπινους και ιστορικούς λόγους.
Όπως είπε, τα ονόματα βοηθούν ώστε τα κτήρια να μένουν ζωντανά στη συλλογική μνήμη και να θυμίζουν στις επόμενες γενιές ποιοι είμαστε και από πού ερχόμαστε. Τόνισε ότι τίποτα πραγματικά σημαντικό δεν μπορεί να παραμείνει στον χρόνο χωρίς όνομα, καθώς τα ονόματα συνδέουν το παρελθόν με το μέλλον και δίνουν ταυτότητα σε ανθρώπους, τόπους και έργα.
Σημείωσε επίσης πως ένα κτήριο με όνομα δεν ξεχνιέται εύκολα και δεν θεωρείται απλώς ένα παλιό κτήριο, αλλά γίνεται σημείο αναφοράς και κομμάτι της ζωής της πόλης.
Στο πλαίσιο αυτό, οι Αποθήκες 1 και 3 αποκτούν ονόματα προς τιμήν των Γεωργίου Αλεξανδρή και Τριαντάφυλλου Αρβανιτίδη, τόσο για να τιμηθούν οι ίδιοι όσο και για να αναδειχθούν οι χώροι ως ζωντανά σύμβολα της Αλεξανδρούπολης.
Ο Δήμαρχος υπογράμμισε ότι τιμώνται δύο άνθρωποι που έχουν προσφέρει στην πόλη από τη θέση του πρώτου δημότη και ότι η τιμή αυτή γίνεται όσο βρίσκονται εν ζωή. Τόνισε τέλος πως η αναγνώριση δεν πρέπει να γίνεται μόνο μετά τον θάνατο, αλλά να αποτελεί έμπρακτο σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη προς όσους συνεχίζουν να προσφέρουν.