Η αναμάρτητη πρώτη τω λίθω βαλέτω γιατί δεν μιλήσαμε, δεν κατονομάσαμε, δεν καταγγείλαμε, δεν δημοσιοποιήσαμε. Επειδή ήταν δάσκαλος μας, εργοδότης μας, γιατρός μας, συγγενής μας, συνεργάτης μας …. Επειδή δεν έφτασε στο απροχώρητο και γλυτώσαμε παρ’ ολίγον το βιασμό, όχι όμως και τον εξευτελισμό. Επειδή ίσαμε σήμερα, δεκαετίες μετά δεν μπορεί να χωρέσει στο μυαλό μας η χυδαιότητα, το απύθμενο θράσος, η ειρωνεία του “με παρεξήγησες!”, ο φόβος του “αδύναμου” φύλου, η ενοχή μήπως εμείς οι ίδιες το προκαλέσαμε. Εξ ονόματος μας μίλησε η Σοφία, η κάθε Σοφία που τολμά. ΕΥΓΕ!
Σ. Μ.