Νέες υποσχέσεις φαίνεται να δίνει η κυβέρνηση για την σωτηρία της Ελληνικής Βιομηχανίας Ζάχαρης (ΕΒΖ), καθώς σύμφωνα με κύκλους του Υπουργείου Οικονομίας, υπάρχει επενδυτικό σχήμα, το οποίο διαθέτει τα κεφάλαια που απαιτεί η Πειραιώς, η οποία αποτελεί βασική πιστώτρια τράπεζα της ΕΒΖ.
Πρόκειται για το επενδυτικό σχήμα που φέρει την επωνυμία «Hellenic Farmer Company» και απαρτίζεται από ομάδα τευτλοπαραγωγών και τον Λούκας Φέκερ ο οποίος το περασμένο καλοκαίρι είχε διεκδικήσει την ΕΒΖ με την Innovation Brain. Το συγκεκριμένο επενδυτικό σχήμα φέρεται να έχε εξασφαλίσει τα απαιτούμενα κεφάλαια για την εξαγορά της εταιρείας.
Σύμφωνα με τους ίδιους κύκλους, το επόμενο βήμα, που εκτιμάται ότι θα διαρκέσει έξι εβδομάδες και θα ολοκληρωθεί πριν την διεξαγωγή των ευρωεκλογών, είναι η διενέργεια του due diligence, δηλαδή του ενδελεχούς ελέγχου όλων των δεδομένων για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Ακόμη, προβλέπεται η παροχή ενδιάμεσης χρηματοδότησης για την εταιρεία.
Δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό το ποσό για το εν λόγω σχέδιο του επενδυτή που θα επιτρέψει να υπάρξει παραγωγή το 2019 και να λειτουργήσουν τα εργοστάσια σε Πλατύ και Ορεστιάδα.
Με βάση τον σχεδιασμό, το επενδυτικό σχήμα θα επινοικιάσει τα εργοστάσια της ΕΒΖ που θα χρησιμοποιήσει για την μεταποίηση της παραγωγής. Βέβαια ο επενδυτής θα πρέπει να καταθέσει Proof of Funds κάτι το οποίο η Innovation Brain που εκπροσωπούσε ο κ. Φέκερ δεν είχε καταφέρει να κάνει.Έτσι, παγώνει μέχρι νεωτέρας το σχέδιο της Πειραιώς που προέβλεπε το σπάσιμο της εταιρείας στα τρία.
Αντιδρά η «Ανταρσία στην ΑΜΘ»
Ο συνδυασμός «Ανταρσία στην ΑΜΘ» με υποψήφιο Περιφερειάρχη τον Θοδωρή Περεντίδη, σε παρέμβασή της επισημαίνει πως η ΕΒΖ οδεύει προς οριστικό λουκέτο, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομίας κ. Πιτσιόρλα, να «προσπαθούν απλά να μεταθέσουν το λουκέτο μετά τις εκλογές με μοναδικό στόχο να παραμείνει σε υποτυπώδη λειτουργία το εργοστάσιο στο Πλατύ Ημαθίας. Η υποβολή της αίτησης υπαγωγής της EBZ στο άρθρο 106Β του Πτωχευτικού Κώδικα, όπως έχει ήδη συμφωνηθεί με τον βασικό πιστωτή της εταιρείας, την Τράπεζα Πειραιώς, απλά καθυστερεί ενώ η παραγωγή τεύτλων για άλλη μια χρονιά θα σαπίσει στα χωράφια. Τέλος εποχής λοιπόν για τη μεγαλύτερη εγχώρια καθετοποιημένη αγροτική βιομηχανία που στο απόγειό της είχε φτάσει να διαθέτει τέσσερα ζαχαρουργεία (Πλατύ Ημαθίας,Σέρρες, Ξάνθη, Ορεστιάδα), ένα εργοστάσιο επεξεργασίας σπόρων, τρία κέντρα διανομής, ακόμα και μονάδα ηλεκτρομηχανολογικών κατασκευών, ενώ το 2000 απέκτησε και δύο μονάδες στη Σερβία».
Ειδικά για την περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, σύμφωνα με την Ανταρσία, η σταδιακή απαξίωση και η πορεία προς το λουκέτο της ΕΒΖ οδήγησε στην ανεργία εκατοντάδες εργαζόμενους και στην φτωχοποίηση χιλιάδων αγροτών.
«Αυτή η πολιτική που εφάρμοσαν όλες οι κυβερνήσεις από την περίοδο που η Ελλάδα εισήλθε στην ΕΟΚ -μετέπειτα ΕΕ, αποτυπώνει τις ολέθριες συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής (ΚΑΠ). Εφαρμόστηκαν κατά γράμμα οι ντιρεκτίβες της ΚΑΠ, η πολιτική των ποσοστώσεων και η συρρίκνωση της αγροτικής παραγωγής με αποτέλεσμα να μπει ταφόπλακα στην παραγωγή και εμπορία λευκής κρυσταλλικής ζάχαρης που βασιζόταν στα άριστης ποιότητας ελληνικά ζαχαρότευτλα με υψηλή απόδοση ζάχαρης».
Όπως επισημαίνεται, ο στόχος της ΕΕ επετεύχθη και η Ελλάδα μετατράπηκε τελικά σε χώρα εισαγωγέα ζάχαρης καθώς στην τελευταία δεκαετία τριπλασιάστηκε η αξία των εισαγωγών ζάχαρης, ενώ αναφέρεται και στις τεράστιες ευθύνες της πολιτικής “σωτηρίας” του τραπεζικού τομέα, αφού η ΕΒΖ υποχρεωνόταν επί χρόνια «να δανείζεται με ληστρικά επιτόκια που κυμαίνονταν από 9,5% το 2013, μέχρι 10% το 2012 και 12,45% το 2011 παρόλο που η πρώτη ήταν θυγατρική της δεύτερης».
Η ΑΝΤΑΡΣΙΑ στην Ανατολική Μακεδονία-Θράκη καλεί τους εργαζόμενους και τη φτωχομεσαία αγροτιά να παλέψει για έξοδο από την ΕΕ και ανατροπή αυτής της πολιτικής. Χαρακτηριστικά, επισημαίνει πως «η έξοδος από την ΕΕ είναι αναγκαίος όρος για το άνοιγμα ενός άλλου δρόμου και για την αγροτική παραγωγή.Με βασική πυξίδα, την οργάνωση της αγροτικής παραγωγής με κριτήριο την διατροφή και την ένδυση των εργαζόμενων και όχι το κέρδος και τις εξαγωγές. Μια αγροτική παραγωγή βασισμένη μόνο στις εξαγωγές και το κέρδος οδηγεί σε πείνα και δυστυχία τους μικροαγρότες, σε καταστροφή πολλών αγροτικών προϊόντων και κλάδων αλλά και σε περιστασιακή ανάπτυξη άλλων, πάντα με γνώμονα το κέρδος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Γι’ αυτό δεν αρκεί μόνο η απλή έξοδος από την ΟΝΕ, απαιτείται η ρήξη-έξοδος από τον «κορσέ» της ΕΕ και η διαμόρφωση ενός παραγωγικού ιστού όπου οι ανάγκες της κοινωνίας θα καθορίζουν το τι, πώς και πόσο θα παράγεται».
Κ.Η.