Συνέντευξη με τη νέα φωνή των C:Real, Κάτια Σαμαντζή
Του Χρήστου Τσάνταλη
Δώσε μας ένα μικρό βιογραφικό σου. Πως σου φαίνεται η έως τώρα συνεργασία σου με τους C Real..; Ποιοι ήταν οι παιδικοί σου ήρωες; Αγαπημένες ξένες μπάντες; Ποιες είναι οι σκέψεις σας για το μέλλον; Έχετε κανονίσει κάποιες εμφανίσεις;
Γεννήθηκα στις 19 Νοεμβρίου στις Σέρρες όπου και μεγάλωσα…Όπως κάθε φυσιολογικό παιδί που σφύζει από ενέργεια και θέλει όλη την ώρα να τρέχει λαχταρώντας το παιχνίδι και την ομαδικότητα με τα υπόλοιπα παιδιά ήταν φυσικό και επόμενο η πρώτη μου αγάπη να είναι ο αθλητισμός…
Ο στίβος και το τζούντο μου δίδαξαν από πολύ νωρίς έννοιες και αξίες όπως ”υγιής ανταγωνισμός”, ” ευγενής άμυλα”, ” ομαδικότητα”, ” συναδελφικότητα”, μα πάνω απ’ ολα μου έμαθαν πως για να κερδίσεις οποιαδήποτε μάχη πρέπει πρώτα να παλέψεις σκληρά και πως τίποτα δεν είναι δεδομένο…Έννοιες και αξίες οι οποίες αργότερα έγιναν πράξη στην επόμενη και ακόμα μεγαλύτερη αγάπη που μπήκε στη ζωή μου όταν ήμουν 15 χρόνων…Την Μουσική!
Οι ήρωες που αργότερα έμελλε να γίνουν ερεθίσματα και επιρροές κουβαλώντας τα για μια ολόκληρη ζωή στην μουσική μου πορεία ήταν Καλλιτέχνες και Συγκροτήματα με “Κ” και “Σ” κεφαλαία όπως η Tina Turner, o Prince, η Etta James, η Beth Hart, οι Toto, οι Scorpions, οι Deep purple, οι Pink floyd και όσο αφορά Ελληνόφωνο στίχο και ρεπερτόριο Καλλιτέχνες όπως η Ηρώ, η Ευσταθία, οι C:real και οι Μπλε…
Όλοι αυτοί οι ήρωες ήταν η αφορμή για να ξεκινήσω τότε δειλά δειλά μαθήματα πιάνου και να ξεκινήσω να τραγουδάω…Οι συνθήκες όμως από το ευρύτερο περιβάλλον μου δεν ήταν και οι καλύτερες…Έχοντας να αντιμετωπίσω την αποθάρρυνση από τον ευρύτερο κύκλο αντί να εγκαταλείψω την μάχη έκανα ”ηρωίδα” την επιμονή και τη σκληρή δουλειά έχοντας πάντα στο μυαλό μου το εξής:”Την ευκαιρία δεν πρόκειται να σου την δώσει ποτέ κανένας…Την παίρνεις μόνος σου…”Και επειδή η τύχη δεν είναι τίποτα άλλο παρά η στιγμή που η προσπάθεια συναντά την ευκαιρία αυτή τη στιγμή είμαι πάρα πολύ “τυχερή” καθώς βρίσκομαι να τραγουδάω σε κάποιους από τους ”ήρωες” που ανέφερα παραπάνω…Τους C:real!!!Όσον αφορά λοιπόν την συνεργασία μου με το συγκεκριμένο γκρουπ την παρομοιάζω σαν ένα βαγόνι απ’το οποίο δεν θέλω να κατέβω με τίποτα ξέροντας ότι με πάει σωστά…Όσο αφορά τις σκέψεις μας σαν c:real για το μέλλον εννοείται ότι σκοπός μας είναι να δημιουργούμε συνέχεια καινούρια μουσική και να κάνουμε εμφανίσεις οι οποίες θα μένουν χαραγμένες για πολύ καιρό στη συνείδηση του κόσμου.
Δόξα ή χρήμα;
Σχετικά με τον τομέα δόξα η χρήμα εννοείται ότι όλοι οι άνθρωποι τα επιθυμούν και όποιος υποστηρίζει το αντίθετο απλά δεν ξέρει να λέει ψέματα…Η δόξα και το χρήμα όμως έρχονται τρίτα στην ιεραρχία και στη συνείδηση αν λάβουμε υπόψιν για ποιο λόγο πραγματικά κάνουμε τέχνη…Η τέχνη σε επιλέγει δεν την επιλέγεις…Σε κάνει δούλο της μετά μαθητή της και μετά κοινωνό της…Άρα λοιπόν ο πρώτος λόγος που κάνουμε τέχνη είναι για να συντηρούμε την δικιά μας την υγεία(ψυχική) υπηρετώντας πάντα την μουσική… Ο δεύτερος λόγος είναι τα τραγούδια μας να είναι λειτουργικά στην κοινωνία καθώς ζούμε πάρα πολύ δύσκολες εποχές…Αν λοιπόν οι δύο λόγοι λειτουργήσουν σωστά τότε οι δόξα και το χρήμα θα έρθουν απ’το σωστό δρόμο
Cd , Pc ή Βινύλιο;
Σχετικά με την ερώτηση που αφορά τους τρόπους αναπαραγωγής της μουσικής εννοείται ότι τρέφω τεράστια αγάπη για το βινύλιο και θα ήμουν πάρα πολύ ευτυχισμένη να έβλεπα μελλοντική δουλειά των c:real αποτυπωμένη σε βινύλιο…Όσο αφορά όμως και τις υπόλοιπες μορφές(cd, pc) εννοείται ότι εξυπηρετούν και βοηθάνε ανάλογα με τον χώρο στον οποίο θέλουμε να ακούσουμε μουσική(αμάξι, βόλτα κτλ..
Από πού πηγάζει η έμπνευση σου;
Έμπνευση εννοείται ότι μπορείς να αντλήσεις έμπνευση από παντού καθώς η τέχνη δεν βρίσκεται μόνο σε αυτούς που την ασκούν αλλά και σε αυτούς που τη νιώθουν…Αν ακούσεις για παράδειγμα στο μετρό κάποιον να λέει μια όμορφη κουβέντα στον διπλανό του κι αυτό τέχνη είναι
…Οι μεγαλύτερες πηγές έμπνευσης όμως θεωρώ ότι είναι η επαφή με την φύση, ο έρωτας, η απώλεια, οι δύσκολες καταστάσεις που ζούμε και ο πόνος καθώς κανένας ποτέ στην ιστορία του πλανήτη δεν έγραψε σπουδαίο κομμάτι μέσα στη χαρά του…
Αγαπημένες ταινίες της χρονιάς και αγαπημένα βιβλία.
Εννοείται ότι η αγαπημένη μου ταινία της χρονιάς είναι το bohemian rhapsody και το αγαπημένο μου βιβλίο το ”δώρο” του Στεφάνου Ξενάκη…
