alexis-800x140

Τι συμβαίνει στις Καστανιές – Ένα «γράμμα» από τον Εβρο

ΕΒΡΟΣ – ΑΠΟΣΤΟΛΗ. Με το που πέφτει η νύχτα, το κρύο περονιάζει στο ποτάμι του Εβρου. Η ατμόσφαιρα στο «σημείο μηδέν», στο τελωνείο των Καστανιών, όπου παραμένουν στα «χαρακώματα»  μερικές χιλιάδες νεαροί, σχεδόν πιτσιρικάδες, μετανάστες/πρόσφυγες από την τουρκική πλευρά και εκατοντάδες αστυνομικοί και στρατιώτες από την ελληνική, είναι αποπνικτική.

Παγωμένος αέρας, υγρασία και χημικά κάνουν αφόρητη την πολύωρη παραμονή στον χώρο. Και όμως δεν φεύγει κανείς. Οι επίδοξοι «εισβολείς» μένουν πίσω από το συρματόπλεγμα, με την ελπίδα ότι κάποια στιγμή θα επιχειρήσουν μια μαζική έφοδο,  θα σπάσουν τα συρματοπλέγματα και θα αναγκάσουν τους Ελληνες φρουρούς να υποχωρήσουν, ώστε να κάνουν το πρώτο, μεγάλο βήμα, προς την Ευρώπη.

Οι Ελληνες φρουροί, πίσω από τον φράχτη, πιστοί στο καθήκον και με αυστηρές τις διαταγές «να μην περάσει κουνούπι» από το τελωνείο, παραμένουν με το όπλο στο χέρι. Απαντούν με ρίψη χημικών και χειροβομβίδων κρότου λάμψης στα  συχνά «γιουρούσια» για να παραβιαστούν τα συρματοπλέγματα.

Οι καταυλισμένοι νεαροί απαντούν με πέτρες, ξύλα, αλλά και κάποια εκτοξευόμενα δια χειρός, δικήν χειροβομβίδας, χημικά, τα οποία κατά τις ελληνικές αρχές  εφοδιάζονται από την τουρκική στρατοχωροφυλακή η οποία, τους βοηθάει να προωθηθούν, αλλά και να αντέξουν στο ποτάμι…  Αυτός ο «πόλεμος χαρακωμάτων» διεξάγεται από την Παρασκευή στον Εβρο, όταν εμφανίστηκαν  προσφυγικά καραβάνια και εγκαταστάθηκαν στο τελωνείο των Καστανιών και ουδείς μπορεί να προβλέψει πως θα εξελιχθεί. Βράδυ του Σαββάτου. Καθώς σκοτεινιάζει, οι 800 περίπου κάτοικοι των Καστανιών, κλείνονται στα σπίτια τους.Υπό νορμάλ συνθήκες τέτοια μέρα και μάλιστα Απόκριες, στο χωριό τους θα γινόταν «χαμός».

Καραβάνια Ελλήνων από όλη τη Βόρεια Ελλάδα ακόμα και κάτω από τον Ολυμπο, θα συνωστίζονταν στο τελωνείο για να περάσουν «απέναντ ι», για τα ψώνια τους και οι ταβέρνες, τα καφέ, τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης θα έκαναν χρυσές δουλειές με τους «λευκούς» Τούρκους που παραδοσιακά   καταφθάνουν (μαζικά) στις πόλεις και τα χωριά του Εβρου για να διασκεδάσουν «ευρωπαϊκά»,  να ξεφαντώσουν μακριά από τα βλοσυρά βλέμματα των ισλαμιστών συμπατριωτών τους.

Τώρα το χωριό εμφανίζει όψη «έρημου στρατώνα». Οχι, δεν  το έχουν εγκαταλείψει, τουλάχιστον έως τώρα, οι κάτοικοί του, όπως ψευδώς διαδόθηκε, και ούτε εμφανίζονται διατεθειμένοι να το κάνουν.

«Δεν φοβόμαστε εμείς εδώ στα σύνορα, είμαστε  συνηθισμένοι με τους πρόσφυγες και τους μετανάστες, που άλλωστε δεν μένουν ούτε λεπτό εδώ και όταν περνάνε το ποτάμι, φεύγουν για μέσα. Απλώς υπάρχει μια απογοήτευση στο χωριό, περιμέναμε αυτές τις μέρες να δουλέψουμε και τώρα βλέπετε τι γίνεται», μας λέει ο υπάλληλος  του συνοριακού πρατηρίου υγρών καυσίμων.

Ώρα 7 μ.μ. Είναι η ώρα της ενημέρωσης. Οι απεσταλμένοι δεκάδων τηλεοπτικών δικτύων, εφημερίδων, μεγάλων πρακτορείων ειδήσεων, συγκεντρωνόμαστε στον χώρο μπροστά στο κλειστό ελληνικό τελωνείο, σε απόσταση χιλίων περίπου μέτρων από το «σημείο επαφής» όπου δεν μπορεί κανείς να πλησιάσει, άνευ αδείας.

Η ατμόσφαιρα μυρίζει χημικά και κάπου-κάπου ακούγονται εκρήξεις από την ρίψη  χειροβομβίδων κρότου λάμψης (αστυνομία στρατός), κροτίδων και φωτοβολίδων από τους  νεαρούς. Γίνεται ο έλεγχος των ταυτοτήτων μας και σε φάλαγγα κατευθυνόμαστε στο «σημείο μηδέν» .Με τις κάμερες και μηχανές  «επ’ ώμου», οι άνθρωποι των τηλεοπτικών συνεργείων  δίνουν την  εντύπωση  στρατιωτικού σχηματισμού που κινείται για να «λάβει θέσεις» στην «πρώτη γραμμή». Και αυτό γίνεται  με τις κάμερες και τα τρίποδα να στήνονται σε απόσταση πενήντα  περίπου μέτρων από το συρματόπλεγμα, για τις ανάγκες του «ζωντανού», των βραδινών δελτίων ειδήσεων. Συμπλοκές εκείνη την ώρα δεν είχαμε, αλλά οι εικόνες που διακρίναμε, όσο το επέτρεπε  το σκοτάδι, ήταν αποκαλυπτικές.

Από τη μια μεριά, την δική μας, πάνοπλοι στρατιώτες και αστυνομικοί, με βαριά οχήματα του στρατού, της αστυνομίας και της πυροσβεστικής,  οχυρωμένοι πίσω από το συρματόπλεγμα  και το αδιαπέραστο οδόφραγμα, και εκατοντάδες άλλοι περιπολούσαν  πίσω από τον μήκους 12 χιλιομέτρων αγκαθωτό φράχτη που εκτείνεται σε όλο σχεδόν το  έδαφος του Βόρειου Έβρου απ’ όπου δεν περνάει το ποτάμι, γιατί  άνει παράκαμψη μέσω Τουρκίας. Ωρες ατέλειωτες είναι ακροβολισμένοι στις θέσεις τους.

«Εχουμε από το μεσημέρι της Παρασκευής εδώ, πείτε σας παρακαλώ στους συναδέλφους σας να μην τραβάνε πλάνα την ώρα που τρώμε και χαλαρώνουμε», μου λέει ένας κατάκοπος, όπως έδειχνε, αξιωματικός των ΜΑΤ, την ώρα που η γαλλική τηλεόραση τραβούσε πλάνα. Και από την άλλη, την τουρκική, φωτιές που άναβαν οι μετανάστες για να ζεσταθούν μέσα στο φοβερό κρύο και σποραδικές  αποδοκιμασίες. Σκηνικό που παρέπεμπε σε εμπόλεμες περιοχές Μια ώρα αργότερα η επίσημη ενημέρωση για  τα τεκταινόμενα είχε ολοκληρωθεί, δημοσιογράφοι και  συνεργεία απομακρύνθηκαν από την ελεγχόμενη ζώνη, αλλά η ένταση στα συρματοπλέγματα θα συνεχιστεί και την νύχτα, αλλά και με το  πρώτο φως της ημέρας, σε μεγαλύτερη ίσως ένταση. Μάθαμε  το πρωί ότι αναχαιτίστηκαν και δυο προσπάθειες εισβολής.

Πόσο μπορεί να τραβήξει αυτή η κατάσταση και πως μπορεί να εξελιχθεί; Αυτό είναι και το μεγάλο ερώτημα που πλανιέται (και) εδώ στα σύνορα. Για όσους  βιώνουμε την κατάσταση, στο πιο καυτό σημείο τούτες τις μέρες των ελληνικών συνόρων, το σίγουρο είναι ότι η λύση δεν μπορεί να δοθεί στον Εβρο ή και τα νησιά, αλλά μάλλον σε ευρωπαϊκό επίπεδο.

Ο φόβος εδώ στις Καστανιές είναι μήπως επιχειρηθεί μαζική έφοδος κάποιων χιλιάδων  συγκεντρωμένων  μπροστά στο τελωνείο για να σπάσουν το μπλόκο και να ξεχυθούν στον κάμπο της Ορεστιάδας. Τι θα γίνει σε μια τέτοια περίπτωση, δεδομένης της βούλησης της κυβέρνησης όπως την επανέλαβε και χθες ο κ. Μιχαλης Χρυσοχοϊδης από τη Νέα Βύσσα να διαφυλάξει με κάθε τρόπο τα εθνικά σύνορα; Μέχρι στιγμής, όπως μας έλεγαν στρατιωτικοί και αστυνομικοί αξιωματούχοι,  η κατάσταση ελέγχεται , αλλά κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει  ένα υποκινούμενο από τον Ερντογαν  παράτολμη εγχείρημα που θα φέρει τους Ελληνες φρουρούς απέναντι σε άοπλους νεαρούς οι οποίοι τροφοδοτούμενοι και  από την τουρκική προπαγάνδα, θα τα παίξουν όλα για όλα για να διαβούν το ποτάμι;

Πόσοι είναι αυτοί που βρίσκονται πίσω από  το συρματόπλεγμα στο τελωνείων την Καστανιών;

Ούτε αυτό μπορεί να το γνωρίζει κανείς επακριβώς, δεδομένου ότι το συγκεντρωμένο πλήθος αυξομειώνεται  με τις τουρκικές αρχές να διευκολύνουν σε όλα τα επίπεδα την έλευσή τους. Σίγουρα  πάντως  είναι πάνω από  οχτώ – εννιά χιλιάδες νεαρά άτομα,  στην πλειοψηφία τους Πακιστανοι, Αφγανοι, Μαροκινοί, Ιρανοί, και κάποιοι Σύροι, ενώ υπάρχουν και ελάχιστες οικογένειες.

Εχουν στην πράξη αποστειρωθεί τα σύνορα στον Εβρο;

Μάλλον όχι αν κρίνει κανείς ότι στους δρόμους και τα χωράφια κατά μήκος του μεθορίου συναντάει κανείς ομάδες τριών-τεσσάρων ομάδων να κατευθύνονται πεζή προς το εσωτερικό έχοντας περάσει το ποτάμι. Συνάντησα μια παρέα τριών αμούστακων παιδιών στον αυτοκινητόδρομο Ορεστιάδας-Ορμενίου και μίλησα μαζί τους. Μου είπαν ότι είναι Αφγανοι, που έφτασαν στον Έβρο μέσω Ιράν και Τουρκίας. Οταν τους ρώτησα από πού μπήκαν στην Ελλάδα, μου απάντησαν δείχνοντας αορίστως προς τη μεριά του ποταμού και εκείνο που τους ενδιέφερε ήταν να φύγουν για την Γερμανία. Μετανάστες και πρόσφυγες περνούσαν και θα περνούν όσο και αν φυλαχτεί αυτό το δύσκολο από κάθε άποψη πέρασμα που λέγεται Εβρος.

Εκείνο που προέχει, κατά τα φαινόμενα, για τις ελληνικές αρχές είναι να αποτρέψουν το ενδεχόμενο μιας μαζικής εισβολής που θα άλλαζε σε όλα τα επίπεδα τα δεδομένα της προσφυγικής πολιτικής της Ελλάδας και, όσο για τους διάσπαρτους που διαβαίνουν από τα αναρίθμητα περάσματα, σε μια περίοδο μάλιστα που το ποτάμι λόγω ανομβρίας δεν κατεβάζει πολλά νερά, στρατός και αστυνομία σχεδιάζουν δεύτερη και τρίτη ζώνη ελέγχου, ώστε να τους συλλαμβάνουν ενώ οχυρώνουν παντού την  όχθη και αυξάνουν τις περιπολίες καθώς δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να επιχειρηθεί και από αλλού μαζική εισβολή. Χθες ανακοινώθηκε ότι  έγιναν και εβδομήντα συλλήψεις στην ευρύτερη περιοχή. Ο κ. Χρυσοχοϊδης  πηγαινοέρχεται στα σύνορα ενώ από το πρωί κατέφθασε και ο υπουργός Άμυνας  κ. Παναγιωτόπουλος.

Προφανώς και υπάρχει μια αγωνία εδώ στην μεθόριο για το ενδεχόμενο μιας κλιμάκωσης αλλά γενικά  ο πληθυσμός αντιμετωπίζει με ψυχραιμία τις εξελίξεις. Η ζωή σε μικρή απόσταση από το Τελωνείο των Καστανιών κυλάει στους κανονικούς της ρυθμούς και νωρίς το πρωί μαζί με τις κωδωνοκρουσίες στις εκκλησίες ακούστηκαν και οι πρώτες εκρήξεις από χειροβομβίδες κρότου λάμψης και χημικών.

Καθημερινή – Σταύρος Τζίμας

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο