Λίγο πριν από τη μεγάλη τους μετανάστευση!
Την Τρίτη 25 Αυγούστου, η ομάδα της Εταιρείας Προστασίας Βιοποικιλότητας Θράκης βρέθηκε στο παρατηρητήριο της ταΐστρας στη Δαδιά, με έναν σημαντικό στόχο, να μετρήσουν όλους τους Ασπροπάρηδες, που επισκέπτονται την ταΐστρα, πριν ξεκινήσουν το μεγάλο ταξίδι τους προς την Αφρική.
Η καταμέτρηση πραγματοποιείται ταυτόχρονα από ομάδες πεδίου σε Ελλάδα, Βουλγαρία, Βόρεια Μακεδονία και Αλβανία, ώστε να αποκτήσουμε μια όσο το δυνατόν πιο ολοκληρωμένη εικόνα του πληθυσμού του είδους στα Βαλκάνια.
Σύμφωνα με περσινά στοιχεία, μόνο 6 ζευγάρια του σπάνιου πουλιού υπάρχουν στην Ελλάδα, 1 στα Μετέωρα και τα υπόλοιπα στην Θράκη.
Αυτή η δραματική μείωση σε σχέση με τα 200–250 ζευγάρια που καταγράφηκαν τη δεκαετία του 1980 οφείλεται σε συνδυασμό παραγόντων, όπως η χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων, η ηλεκτροπληξία από πυλώνες ηλεκτρικής ενέργειας και η όχληση στους βιοτόπους τους.
Σε αντίθεση με άλλους γύπες, ο ασπροπάρης τρέφεται μεν με μικρά ψοφίμια και αβγά, αλλά μπορεί να κυνηγήσει μικρά θηράματα, όπως έντομα και μικρά σπονδυλωτά ζώα (όπως χελώνες και σαύρες). Εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι ο ασπροπάρης είναι ένα από τα λίγα είδη πουλιών που χρησιμοποιούν εργαλεία: μπορεί να χρησιμοποιήσει πέτρες για να σπάσει αβγά, ενώ πετάει από ύψος χελώνες για να σπάσει το καβούκι τους. Πρόκειται δε, για ένα είδος μονογαμικό. Ιστορικά, όπως αναφέρει η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, είναι το πρώτο πουλί στον κόσμο που προστατεύτηκε με νόμο από τους Φαραώ, με ποινή θανάτου, αναγνωρίζοντας έτσι τη σημαντική του συμβολή στην καθαριότητα των οικισμών από τα σκουπίδια και τα υπολείμματα της τροφής των ανθρώπων.
Η καταμέτρηση
Οι Ασπροπάρηδες συγκεντρώνονται σε προβλέψιμες πηγές τροφής, όπως οι ταΐστρες, δίνοντας μας μια πολύτιμη ευκαιρία να καταγράψουμε όχι μόνο τους ενήλικες αναπαραγόμενους, αλλά και τους νεαρούς και μη αναπαραγόμενους Ασπροπάρηδες που βρίσκονται αυτή την περίοδο στα Βαλκάνια.
Στόχος για τους επιστήμονες – παρατηρητές είναι να μάθουν πόσοι Ασπροπάρηδες υπάρχουν στα Βαλκάνια και, κυρίως, να δουν αν ο πληθυσμός τους παραμένει σταθερός ή μετά από χρόνια δείχνει σημάδια ανάκαμψης.
«Για εμάς, αυτός ο αριθμός δεν είναι απλώς ένας αριθμός. Είναι ένα μήνυμα για το αν οι μακροχρόνιες προσπάθειες προστασίας αυτού του μοναδικού είδους αποδίδουν.
Χμμμ, θα δούμε άραγε τους πρώτους νεαρούς Ασπροπάρηδες που, τολμηρά, άφησαν τη φωλιά τους και να πετούν για πρώτη φορά;» αναφέρει ΕΠΒΘ σε ανάρτησή της.