140 χρόνια λειτουργίας συμπληρώνει φέτος ο Φάρος της Αλεξανδρουπολης, το ορόσημο της πόλης μας.
Εγκαινιάστηκε την 1η Ιουνίου 1880 και έκτοτε η φωτεινή του δέσμη που φτάνει μίλια μακριά, παραμένει άσβεστη καθοδηγώντας τους ναυτικούς και τα πλοία.
Λίγα λόγια για την ιστορία του…
Μετά το τέλος του Ρωσοτουρκικού πολέμου, Ρώσοι αρχιτέκτονες ανέλαβαν το σχεδιασμό της ρυμοτομίας της Αλεξανδρούπολης. Μέσα στα σχέδιά τους ήταν, μεταξύ άλλων, και η κατασκευή ενός φάρου που θα διευκόλυνε την πορεία των πλοίων που εισέρχονταν στο Βόσπορο από τη Μεσόγειο. Η κατασκευή του ανατέθηκε σε Γαλλική Εταιρεία και οι εργασίες ξεκίνησαν στα μέσα της δεκαετίας του 1850. Την 1η Ιουνίου του 1880 η πόλη και οι κάτοικοί της είχαν τη χαρά να εγκαινιάσουν τον ψηλότερο Φάρο της Ελλάδος (δεν είχε γίνει βέβαια ακόμη η ενσωμάτωση της Αλεξανδρούπολης στον Ελλαδικό κορμό) κι έναν από τους υψηλότερους στην Ευρώπη.
Η ύπαρξη φαροφύλακα κρίθηκε μη αναγκαία, με αποτέλεσμα να εκλείψει αυτή η ρομαντική πινελιά που ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία του. Τα τελευταία χρόνια έχει παραμείνει ανοιχτός πολλές φορές για το κοινό, που σπεύδει να ανέβει τα 98 του σκαλοπάτια για να θαυμάσει από την κορυφή τη μαγευτική θέα της πόλης και του απέραντου γαλάζιου της θάλασσας που την περιστοιχίζει.
Ας μην ξεχνάμε, εξάλλου, ότι τα πρώτα θαλάσσια λουτρά (ξεχωριστά τότε για γυναίκες κι άνδρες) πραγματοποιήθηκαν στην παραλία του Φλοίσβου, ακριβώς κάτω από το Φάρο. Η πρώτη επίσης εφημερίδα που εκδόθηκε στην πόλη το 1924 έφερε, διόλου τυχαία, το όνομα «Φάρος», ενδεικτικό της αξίας και σημασίας που του αποδίδεται.