Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας

Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας σήμερα. Χρόνια πολλά σε όλες τις γυναίκες – νεότερες και μεγαλύτερες – στην μάνα, αδερφή, σύζυγο, σύντροφο, φίλη. Μια γρήγορη αναζήτηση στο διαδίκτυο μας ενημερώνει ότι η συγκεκριμένη παγκόσμια μέρα εορτάζεται εδώ και πάνω από έναν αιώνα. Συγκεκριμένα, το 1909 θεσπίστηκε για πρώτη φορά ο εορτασμός μιας ημέρας αφιερωμένης στα επιτεύγματα και τις θυσίες των γυναικών ανά τον κόσμο.

Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε σε ανάμνηση της μεγάλης διαμαρτυρίας που έγινε στις ΗΠΑ, πίσω στα 1857, από τις εργάτριες μιας βιοτεχνίας κλωστοϋφαντουργίας, οι οποίες αγωνίστηκαν σκληρά για να πετύχουν την βελτίωση των άθλιων συνθηκών εργασίας που επικρατούσαν ως τότε, καθώς και των εξαντλητικών ωραρίων και της ιδιαίτερα σκληρής μεταχείρισης που βίωναν αυτές.

Τί συμβαίνει όμως σήμερα σε τοπικό και διεθνές επίπεδο; Έχει λόγο ύπαρξης η συγκεκριμένη ημέρα ή αποτελεί απλά ένα παρωχημένο σύμβολο μιας άλλης εποχής;

Το να είσαι γυναίκα δεν ήταν ποτέ εύκολο. Αρκεί να αναλογιστούμε την θέση των γυναικών στις μουσουλμανικές και αραβικές χώρες, αλλά για να μην πάμε τόσο μακριά συχνά και σε δυτικές κοινωνίες, θεωρητικά προηγμένες. Σε πολλά μέρη του κόσμου η γυναίκα στερείται ακόμη και των βασικών και θεμελιωδών δικαιωμάτων, δικαίωμα ψήφου, ελεύθερη πρόσβαση στην εκπαίδευση, δικαίωμα επιλογής συντρόφου και τόσα άλλα

Θεωρητικά, έχουμε την τύχη να ζούμε στον 21ο αιώνα, στην εποχή των ίσων ευκαιριών για όλους. Είναι όμως έτσι στην πραγματικότητα;  Η ετήσια έκθεση της Γενικής Γραμματείας Ισότητας υπογραμμίζει τις τεράστιες αποκλίσεις που καταγράφονται σε διαφορετικούς τομείς της ζωής μεταξύ ανδρών και γυναικών. Τα νούμερα για την χώρα μας μιλάνε από μόνα τους.  Το 59% των γυναικών συμμετέχει στο εργατικό δυναμικό και από αυτό μόλις ένα 28% κατέχει θέσεις ευθύνης στον οικονομικό τομέα. 23% είναι η γυναικεία εκπροσώπηση στο ελληνικό κοινοβούλιο, από τα χαμηλότερα ποσοστά στην Ευρώπη. Επιπλέον, η πλειοψηφία των γυναικών αμείβεται λιγότερο από τους άνδρες για την ίδια εργασία και ταυτόχρονα η γυναικεία ανεργία είναι υψηλότερη σε σύγκριση με την ανδρική.

Το χάσμα φύλου, ωστόσο, δεν παρατηρείται μόνο στον εργασιακό τομέα. Επεκτείνεται συχνά και σε διαπροσωπικό επίπεδο. Ενδεικτικό αυτού, τα ποσοστά βίας – λεκτικής και σωματικής – εναντίον των γυναικών, τα οποία βρίσκονται σε αύξηση τα τελευταία χρόνια. Τα αίτια για αυτό είναι ένας συνδυασμός από κοινωνικο-οικονομικούς (καταμερισμός εργασίας, οικονομική ύφεση),  πολιτιστικούς (στερεότυπα, αντιλήψεις) και ψυχολογικούς παράγοντες (αίσθημα ανασφάλειας).

Πέρα όμως από ποσοστά και έρευνες είναι γνωστό ότι οι γυναίκες σήμερα έχουν επωμιστεί πολλούς και διαφορετικούς ρόλους, συχνά αντικρουόμενους που οδηγούν αρκετές φορές σε προβληματικές και αδιέξοδες καταστάσεις. Η μέση εργαζόμενη γυναίκα και μητέρα παλεύει καθημερινά αγωνιζόμενη να ανταπεξέλθει σε όλους τους τομείς: οικογένεια, σπίτι, νοικοκυριό, εργασιακός στίβος. Το τίμημα; Κούραση, καθημερινό άγχος, παραίτηση από πράγματα και ασχολίες που την ευχαριστούν και την χαλαρώνουν.

Ορισμένοι ίσως με κατηγορήσουν ότι μεροληπτώ υπέρ των γυναικών, ούσα γυναίκα και η ίδια. Θα απαντήσω ότι θέτουν το ζήτημα σε λάθος βάσεις. Το πρόβλημα της γυναικείας χειραφέτησης και της ουσιαστικής ισότητας ανάμεσα στα δύο φύλα δεν πρέπει να μετατραπεί σε μία μάχη ανδρών εναντίον γυναικών ή το αντίθετο. Η λύση – σε διαπροσωπικό τουλάχιστον επίπεδο – έρχεται όταν ο άνδρας αντιλαμβανόμενος τη σπουδαία συνεισφορά της γυναίκας στην οικογενειακή εστία στέκεται αρωγός και συμπαραστάτης της έμπρακτα και καθημερινά σεβόμενος τις ανάγκες και τις επιθυμίες της.

Κλείνοντας, για να μην αδικήσω κανέναν οφείλω να παρατηρήσω ότι στις περισσότερες περιπτώσεις οι άνδρες στηρίζουν και βοηθούν τις συζύγους – συντρόφους τους θυμίζοντάς τους παράλληλα κάτι πολύ σημαντικό που οφείλουμε και οι ίδιες να μην το ξεχνάμε: «Κορίτσια, δε χρειάζεται να είμαστε τέλειες σε όλα»!

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο