room-to-grow-bnner

Η Margaret Mead, το μηριαίο οστό και οι καταγγελίες για σεξουαλική παρενόχληση.

της Μαρίνας Κωστοπούλου

Τις τελευταίες εβδομάδες η ελληνική κοινωνία συγκλονίζεται από απανωτές καταγγελίες για κακοποίηση παντός είδους: σεξουαλική, σωματική, λεκτική, εργασιακή.

Η βία δυστυχώς σε κάθε μορφή της είναι πανταχού παρούσα. Υπάρχει μέσα στους κόλπους της κοινωνίας, του αθλητισμού, της εργασίας, συχνά μέσα στην ίδια την οικογένεια.

Σκεπτομενη πως να ξεκινήσω το άρθρο μου ενώ έχουν ειπωθεί ήδη τόσα, κατέληξα στα υπέροχα λόγια της Margaret Mead, της διάσημης Αμερικανίδας ανθρωπολόγου. Όταν ρωτήθηκε από φοιτητή της τι θεωρείται ως πρώτο σημάδι πολιτισμού σε μια κοινωνία, η Mead δε μίλησε για σπουδαία γλυπτά και αρχιτεκτονικά επιτεύγματα. Η απάντηση της ήταν μάλλον απρόσμενη. “Το πρώτο σημάδι πολιτισμού σε μια πρωτόγονη κοινωνία ήταν ένα μηριαίο οστό που έσπασε και στη συνέχεια επουλώθηκε πλήρως”.

Για σκεφτείτε λίγο, συμπλήρωσε η Mead, στο βασίλειο των ζώων, ένα σπασμένο πόδι ισοδυναμεί με θάνατο. Το ζώο παραμένει καθηλωμένο, καθώς δεν μπορεί να κυνηγήσει η να τρέξει μακριά από τυχόν κίνδυνο.

Ας δούμε τώρα τι συμβαίνει στην κοινωνία των ανθρώπων. Ένας σπασμένος μηρός που έχει επουλωθεί είναι η τρανταχτή απόδειξη ότι κάποιος έχει πάρει χρόνο για να μείνει κ να φροντίσει αυτόν που έπεσε, να τον βοηθήσει να αναρρώσει. “Το να βοηθάς κάποιον άλλον μέσα από δυσκολίες είναι το σημείο εκείνο που ξεκινά ο πολιτισμός”, κατέληξε η Mead.

Πως σχετίζονται όλα αυτά με τα πρόσφατα γεγονότα και τις καταγγελίες που έχουν αναστατώσει την ελληνική κοινωνία εν έτει 2021;

Είναι ξεκάθαρο ότι σε κάθε μια από τις περιπτώσεις που σχετίζονται με βία και κακοποίηση κάθε μορφής, δυο είναι τα κοινά σημεία που κυριαρχούν και τις συνδέουν.

Πρώτον, η υποκρισία που επιδεικνύει το ευρύτερο περιβάλλον και δεύτερον η έλλειψη αλληλεγγύης προς τον αδύναμο, τον πληττώμενο, τον αποδέκτη της βίας.

Υποκρισία και έλλειψη αλληλεγγύης, τα δυο στοιχεία που διακρίνουν την κοινωνία μας. Το λέω και το προσυπογραφώ μετά λόγου γνώσεως. Το έχω βιώσει, όντας γυναίκα, μητέρα, εργαζόμενη στον ιδιωτικό τομέα. Το έχουμε βιώσει πολλοί, πάρα πολλοί.

Όταν λοιπόν ξεφουσκώσει όλη αυτή η κουβέντα (που σαφέστατα καλώς ξεκίνησε) για τις καταγγελίες στον χώρο του αθλητισμού και του θεάματος, μήπως θα έχει έρθει η ώρα να ανοίξει μια κουβέντα για όλα αυτά που τόσο εύστοχα είχε επισημάνει η Mead; ” Το να βοηθάς κάποιον μέσα από δυσκολίες αποτελεί δείγμα ανθρωπιάς εκείνου που συντρέχει και ταυτόχρονα δείγμα πολιτισμού για το ευρύτερο κοινωνικό πλαίσιο “.

Πρόκειται για μια κουβέντα μεγάλη που μπορεί να μην περιλαμβάνει τρανταχτά ονόματα καταγγελλόντων και καταγγελλομένων, αλλά έννοιες όπως παιδεία, καλλιέργεια, σχολείο, οικογένεια. Και μας αφορά όλους σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά. Σήμερα που η οικονομική και κοινωνική κρίση βαθαίνει λόγω covid, ας μην επιτρέψουμε να βαθύνει και η ηθική κρίση.

Γιατί πέρα από νόμους και πλαίσια, η προστασία και η υποστήριξη των ευάλωτων μελών μιας κοινωνίας αποτελεί και ζήτημα ατομικής ευθύνης. Ακριβώς όπως η χρήση μάσκας έναντι του κορονωιού, για να είμαστε και επίκαιροι!

Η αμερικανίδα ανθρωπολόγος Margaret Mead

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο