Του Ανδρέα Καφετζή
Αφορμή για τα γραφόμενα μια επίσκεψη στο Κιλκίς όπου διεξαγόταν το ετήσιο συνέδριο της Ομοσπονδίας Κινηματογραφικών Λεσχών Ελλάδας. Διοργανωτής, ένας σπουδαίος πολιτιστικός φορέας, «ΤΈΧΝΗ ΚΙΛΚΙΣ», που καλύπτει όλες τις πτυχές της καλλιτεχνικής δημιουργίας. Σημειωτέον ότι το Κιλκίς είναι μια μικρή πόλη 20-22.000 κατοίκων. Αυτό που με συνεπήρε ήταν η επίσκεψη στο Μεταλλικό, ένα προάστιο χωριό.
Μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο η Πινακοθήκη, δωρεά του ζεύγους Πάγκου-Παπαδόπουλου, ιδρυτών του χώρου και της έκθεσης. Μια συλλογή με 400 περίπου ζωγραφικά, χαρακτικά και γλυπτά έργα μεγάλων δημιουργών, Χατζηκυριάκου Γκίκα, Ακριθάκη, Βάσως Κατράκη, Τάσου και άλλων πολλών. Στην ξενάγηση μας ανέφεραν ότι πολλά σχολεία επισκέπτονται την πινακοθήκη ενώ παράλληλα γίνονται εκπαιδευτικά προγράμματα και πολιτιστικές εκδηλώσεις στους γύρω χώρους που είναι χαρά Θεού.
Το μυαλό μου συνειρμικά οδηγείται στο αντίστοιχο δικό μας θέμα. Γιατί δεν ανοίγει επιτέλους η Πινακοθήκη της πόλης μας που περιμένει τόσον καιρό πανέτοιμη;
Η προσπάθεια δημιουργίας της Πινακοθήκης ξεκίνησε πριν από 15 τουλάχιστον χρόνια με τη συγκέντρωση εικαστικών έργων πολλών επιφανών καλλιτεχνών απ όλον τον κόσμο, κυρίως Θρακικής καταγωγής. Στην αρχή ορίστηκε να φιλοξενηθούν σε αίθουσα του νέου Νομαρχείου, ακόμη επί νομαρχίας Ζαμπουνίδη. Η όλη προσπάθεια ναυάγησε λόγω διοικητικής ατολμίας. Αργότερα βρέθηκε νέος χώρος, δημοτικός αυτή τη φορά, ( η πρώην Δημοτική Βιβλιοθήκη), ανακατασκευάστηκε για να καλύψει τις νέες απαιτήσεις και η Πινακοθήκη ήταν έτοιμη να ανοίξει αλλά οι πόρτες παραμένουν κλειστές έως σήμερα. Παράλληλα πρέπει να πούμε ότι ο σύλλογος που εθελοντικά εργάζεται γι’ αυτόν τον σκοπό κατάφερε να πάρει επιχορήγηση από το ίδρυμα Νιάρχου για τη μελέτη, την αγορά και την εγκατάσταση του απαραίτητου εσωτερικού εξοπλισμού.
Τι είναι αυτό που κρατάει πίσω αυτήν την πόλη; Το μικρό Κιλκίς δείχνει τον δρόμο. Η μεγάλη Αλεξανδρούπολη με το ευοίωνο μέλλον τι κάνει;
Δυστυχώς στην πόλη μας δεν προσφέρονται ιδιώτες χορηγοί για να αποφύγουμε αυτήν τη δυστοκία. Αν και υπάρχουν εταιρίες και φυσικά πρόσωπα που μέσω των εμπορικών συναλλαγών στην ευρύτερη περιοχή της Αλεξανδρούπολης έχουν την οικονομική ευχέρεια να χρηματοδοτήσουν τέτοιες προσπάθειες, το αποφεύγουν. Η πόλη είναι απρόσωπη και οι επιλογές άλλες, πέραν του πολιτισμού.
Πιστεύω ότι εκλογών ένεκα, όλα τα θέματα θα μπουν στο τραπέζι μέχρι τον προσεχή Οκτώβριο. Ας φωτίσει ο Θεός τους διοικούντες αυτήν την πόλη να βρουν κατάλληλη λύση ώστε επιτέλους να ανοίξουν οι πόρτες της Δημοτικής Πινακοθήκης Αλεξανδρούπολης.