room-to-grow-bnner

Από τον Έβρο στον Τίγρη, μέρα 6η: Ντιγιαρμπακίρ – Επίσκεψη στον ζωοδότη Τίγρη και τα γεφύρια του.

6η  μέρα,  Ντιγιαρμπακίρ  -Επίσκεψη στον ζωοδότη Τίγρη και τα γεφύρια του. Το Πανεπιστήμιο του Ντιγιαρμπακίρ που ονομάζεται «Τίγρης».

Ένα οδοιπορικό προς τη Μεσοποταμία των θρύλων

του Γιάννη Λασκαράκη

Η επόμενη μέρα ήταν πολυαναμενόμενη .   Θα συνεχίζαμε την περιήγηση στο Ντιγιαρμπακίρ και   θα επισκεπτόμασταν  τον Τίγρη ποταμό, στο ανατολικότερο σημείο της διαδρομής. Το  μεγάλο ποτάμι, που στα τουρκικά λέγεται  Dıkle,  περνάει  λίγα μέτρα έξω από τη νότια πύλη του τείχους του Ντιγιάμπακιρ , ανάμεσα από κατάφυτες όχθες, ήρεμος, πλατύς και σίγουρος για τον εαυτό του.  Ο Τίγρης διαρρέει  την ανατολική Τουρκία , διασχίζει το Ιράκ  και απλώνεται στην πεδιάδα της Μεσοποταμίας. Κάπου κοντά στη Βαγδάτη  συναντά τον Ευφράτη, με τον οποίο και ενώνεται.

Η σημασία του Τίγρη για την Μεσοποταμία  είναι τεράστια, επειδή ουσιαστικά από αυτόν και τον Ευφράτη αρδεύεται η μεγάλη κοιλάδα, στην οποία βρίσκονταν οι αρχαίες πόλεις Νινευή, Σελεύκεια, Κτησιφώντα. Σήμερα στις όχθες του Τίγρη είναι χτισμένες οι σημαντικές πόλεις Βαγδάτη, ΒασόραΜοσούλη. Από την αρχαία ακόμα εποχή το 3.000 π.Χ. είχαν αρχίσει αρδευτικά έργα στην κοιλάδα του Τίγρη. Ο ποταμός είναι πλωτός, με ορμητικό, αλλά ήρεμο  ρεύμα. Ο  Ευφράτης, μαζί με τον Τίγρη, εξασφαλίζουν την ύπαρξη της χώρας του Ιράκ. Στην περίπτωση που δεν είχε αυτά τα δύο ποτάμια, η χώρα αυτή  θα είχε ήδη γίνει προ πολλού μια τεράστια  έρημος αφού η πεδιάδα, που βρίσκεται ανάμεσα στα δυο ποτάμια, αποτελεί τη μοναδική σχεδόν καλλιεργήσιμη περιοχή της χώρας. Τα τελευταία χρόνια άρχισαν να κατασκευάζονται  μεγάλα αρδευτικά φράγματα, με αποτέλεσμα να γίνεται οικονομικότερη εκμετάλλευση των νερών του ποταμού και κάθε χρόνο να προσθέτονται νέα εδάφη στην καλλιέργεια, που, πριν από μερικά χρόνια, ήταν έρημος.

H Διαδρομή: Ντιγιάρμπεκιρ και Τίγρης ποταμός

Υπάρχουν πολλές γέφυρες που συνδέουν την πόλη με την απέναντι όχθη του ποταμού. Περάσαμε απέναντι με το αυτοκίνητο,  διασχίζοντας  μια μεγάλη σύγχρονη γέφυρα  σε μεγάλο αυτοκινητόδρομο.  Η πιο εντυπωσιακή όμως είναι η παλιά μεγάλη πέτρινη  πεζογέφυρα  με τις έξι καμάρες. Στην παλιά εποχή, πλήθος πεζών και τροχοφόρων περνούσε τη γέφυρα ολημερίς, αλλά και τα κοπάδια των  ζώων που έβγαιναν στην πέρα όχθη για βοσκή.  Σήμερα την επισκέπτονται οι τουρίστες, και πίνουν το τσάι τους στο καφενεδάκι που βρίσκεται  δίπλα στη γέφυρα. Ένας ρακένδυτος ζητιάνος κάθεται σταυροπόδι στη μέση της γέφυρας και παίζει ανατολίτικους σκοπούς με την αυτοσχέδια φλογέρα  του από καλάμι.

Η γέφυρα όμως οδηγεί και στο  Πανεπιστήμιο του Ντιγιαρμπακίρ (ιδρύθηκε το 1962),  που βρίσκεται στην ανατολική όχθη του ποταμού. Γι αυτό το πανεπιστήμιο έχει το όνομα του Τίγρη (DIKLE).  Η Ιατρική Σχολή,  η Γεωπονική σχολή, οι σχολές Μηχανικών και Αρχιτεκτόνων και  η Νομική Σχολή είναι μεταξύ των   11 σχολών του πανεπιστημίου    και των οκτώ κέντρων έρευνας και εφαρμογής.

Ντιγιάρμπακιρ- Δυτική πύλη

Κοντά στη γέφυρα βρίσκεται  ένα τμήμα του  επιβλητικού  τείχους από μαύρο βασάλτη. Δίπλα του υπάρχει ένα μουσείο του Κεμάλ και ένα μεγάλο πάρκο  γεμάτο κόσμο που ήρθε εκδρομή οικογενειακώς  Περπατήσαμε επάνω στο τείχος. Από κάτω  μας ο Τίγρης, όπως θα τον αντίκριζαν πριν χιλιάδες χρόνια οι  υπερασπιστές της πόλης,  απέναντι στους κάθε λογής  επίδοξους κατακτητές που θα έρχονταν από την άλλη όχθη.

Η τελευταία βραδινή βόλτα στο Ντιγιάρμακιρ κατέληξε  σε ένα  από κείνα τα παραδοσιακά  ασιατικά εστιατόρια όπου δεν παραγγέλνεις, αλλά σου  σερβίρουν όλες τις λιχουδιές της Ανατολής σε δεκάδες μικρά πιατάκια και με γεύσεις πρωτόγνωρες, άλλες καυτερές και πικάντικες και άλλες γλυκόξινες  ή  πασπαλισμένες  με ινδικά και αραβικά καρυκεύματα.

Ξεκούραση μέσα στο τζαμί

Βγήκαμε από τη νότιο  πύλη του  τείχους κάτω από τα νυσταγμένα βλέμματα των πάνοπλων φρουρών, κατευθυνόμενοι προς το ξενοδοχείο.. Από κάποιο λάθος στον προσανατολισμό  μας χαθήκαμε και  βρεθήκαμε να περιπλανόμαστε στη έρημη πόλη εκτός των τειχών. . Απροσδόκητα αντικρίσαμε  μπροστά μας ένα μεγάλο κτήριο με την επιγραφή  Canon. Επί τέλος βρήκαμε την κλειστή εκείνη την ώρα αντιπροσωπεία της εταιρείας,  από όπου θα μπορούσαμε ασφαλώς να προμηθευτούμε  την πολυπόθητη μπαταρία.  Μόνο που τώρα πια δεν μας χρειάζονταν. Από την επομένη πολύ νωρίς θα  άρχιζε το ταξίδι της επιστροφής.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο