Ο πρόεδρος του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Θράκης καθησύχασε αλιείς και λουόμενους σχετικά με την ύπαρξη του ψαριού στο θρακικό πέλαγος
Ο πρόεδρος του Γεωτεχνικού Επιμελητηρίου Θράκης Τριαντάφυλλος Παπαδάκης μίλησε στο ράδιο Χρόνος 87.5fm και στον Διονύση Βοργιά σχετικά με την εμφάνιση του λαγοκέφαλου στην Ελλάδα, η οποία έχει δημιουργήσει αναταραχή, με τις ανησυχίες να εντείνονται τόσο για τους λουόμενος, όσο και για τους αλιείες.
Αρχικά, ξεκίνησε με μια σύντομη εξήγηση της προέλευσης του λαγοκέφαλου, ενημερώνοντας πως πρόκειται για ένα ψάρι της Ερυθράς Θάλασσας και των θερμών νερών του Ισημερινού, το οποίο εισχώρησε πριν από 20 χρόνια από τη διώρυγα του Σουέζ, λόγω της διάνοιξης που πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη διευκόλυνση της ναυσιπλοΐας. Στο μεταξύ, όπως ανέφερε, τα νερά της Μεσογείου έγιναν ακόμη θερμότερα εξαιτίας της κλιματικής κρίσης, με τον λαγοκέφαλο να εισχωρεί, καθώς του «το επιτρέπει το περιβάλλον».
Ο λαγοκέφαλος, σύμφωνα με τον κ. Παπαδάκη, είναι κυνηγητικό ψάρι, όπως ακριβώς το λαβράκι και το σκουμπρί και καταφέρνει να ζει στα ελληνικά ύδατα καθώς βρίσκει τροφή εδώ, τρώγοντας μικρά αμφίβια και αυγά, ενώ όπως και τα περισσότερα ψάρια είναι κανίβαλος, δηλαδή τρέφεται από τα μικρά του.
Σε Κρήτη και Δωδεκάνησα ο μεγαλύτερος πληθυσμός
Ο πληθυσμός λαγοκέφαλου που έχει καταγραφεί, συγκεντρώνεται κυρίως στα Δωδεκάνησα και στην Κρήτη. Η πρώτη αλίευση λαγοκέφαλου στην Ανατολική Μακεδονία & Θράκη καταγράφηκε το 2007 στη Νέα Ηρακλείτσα Καβάλας, ενώ το είδος έχει αλιευτεί επίσης το 2011 στον Ίμερο και το 2017 στη Μάκρη. Έκτοτε οι αλιεύσεις του εμφανίζονται εξαιρετικά σπάνια. «Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει σε μεγάλη πυκνότητα, ούτε οι πληθυσμοί του απειλούν τα αλιεύματα αυτή τη στιγμή στο Βόρειο Αιγαίο», όπως ανέφερε ο κ. Παπαδάκης.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα πάντως, έγκειται στην περίπτωση του Νότιου Αιγαίου, όπου οι ψαράδες αλιεύουν κυρίως με τη χρήση διχτυών ή παραγαδιών, με αποτέλεσμα ο λαγοκέφαλος να βλέπει τα αιχμαλωτισμένα ψάρια σαν θύματα και να τα καταναλώνει. Αυτό έχει ως αντίκτυπο την πρόκληση ζημιών στα δίχτυα, επομένως σε αυτή την περίπτωση «η αποζημίωση των ψαράδων είναι το πρώτο θέμα».
Να αφήσουμε το οικοσύστημα «να ισορροπήσει»
Σε άλλο σημείο του λόγου του αναφέρθηκε και στους θηρευτές του λαγοκέφαλου, οι οποίοι αν και δεν είναι πολλοί, υπάρχουν. Τέτοιοι θηρευτές είναι τα μεγάλα κυνηγητικά ψάρια όπως οι ξιφίες, οι ζαργάνες ή οι θαλάσσιες χελώνες. Επειδή αποτελούν μικρό ποσοστό του πληθυσμού, θεωρεί πως εμείς ως πολίτες οφείλουμε να περιορίσουμε την κατανάλωσή τους. Περιορίζοντας την κατανάλωση, ο κ. Παπαδάκης εκτίμησε πως θα περιοριστεί και η αλίευση από μεριάς των ψαράδων. Το πιο σημαντικό για τον ίδιο, είναι να αφήσουμε το οικοσύστημα «να ισορροπήσει», δεδομένου του ότι ο λαγοκέφαλος αποτελεί ένα κομμάτι της τροφικής αλυσίδας, όπως ανέφερε.
Καθησυχαστικός για τον λαγοκέφαλο στη Θράκη
Αναφορικά με την επικινδυνότητά του ξεκαθάρισε πως δεν είναι τοξικό το δάγκωμά του, όπως πολλοί φοβούνται, αλλά η σάρκα και τα εντόσθιά του. Πέρα από αυτό, δεν είθισται να δαγκώνει ανθρώπους παρά μόνο εάν κάποιος του βάζει «τενεκεδάκια να δαγκώσει», όπως χαρακτηριστικά ανέφερε ο κ. Παπαδάκης. «Οι περισσότερες πιθανότητες για να δαγκωθεί κάποιος άνθρωπος από λαγοκέφαλο είναι να τον έχει πιάσει με τη πετονιά του και να πάει να βγάλει το αγκίστρι και με μια σπαστική κίνηση να τον δαγκώσει», τόνισε, προσθέτοντας ότι το δάγκωμα του δεν περιέχει δηλητήριο και «δεν διαφέρει από το δάγκωμα μιας γάτας».
Καταληκτικά, ο κ. Παπαδάκης καθησύχασε τους ακροατές πως ο λαγοκέφαλος είναι ένα ψάρι το οποίο αποφεύγει επιδεικτικά τη φασαρία, με αποτέλεσμα να μειώνονται εξαιρετικά οι πιθανότητες εμφάνισής του σε θορυβώδη μέρη, όπως οργανωμένες παραλίες. «Οι λαγοκέφαλοι κυκλοφορούν περισσότερο στα κινητά μας παρά στις θάλασσες», κατέληξε εμφατικά.