Κιτρινόμαυρος… ο Φάρος για περισσότερες από 4 ώρες το απόγευμα της Τετάρτης
Με τον ύμνο της ΑΕΚ και την περιγραφή του γκολ κόντρα στον ΠΑΟ, που έδωσε (και μαθηματικά) τον τίτλο στην ομάδα, να κυριαρχούν, συνέχισε το ταξίδι του, με στάση στην Αλεξανδρούπολη, το τρόπαιο της πρωταθλήτριας για το 2026.
Η πλατεία του Φάρου πήρε σειρά μετά την Ορεστιάδα και την Κομοτηνή, και ντύθηκε στα κιτρινόμαυρα από τους φίλους και οπαδούς της ομάδας του Μάρκο Νίκολιτς.
Την ίδια στιγμή που η ΑΕΚ ξεκίνησε την προετοιμασία της στην Ολλανδία για την επόμενη χρονιά, το κύπελλο που κατέκτησε πριν περίπου 50 ημέρες, αναδεικνύοντάς την πρωταθλήτρια για την αγωνιστική περίοδο 2025 – 2026, αποτέλεσε το απόγευμα της Τέταρτης πόλο έλξης για τους πολυπληθείς υποστηρικτές της στην περιοχή.
Γονείς με τα παιδιά τους στους ώμους, παιδιά, έφηβοι, μεσήλικες και ηλικιωμένοι, που απολάμβαναν με ικανοποίηση τη διάδοση της κιτρινόμαυρης ιδέας στη νέα γενιά, συγκεντρώθηκαν κάτω από τον Φάρο για να θαυμάσουν το τρόπαιο και, κυρίως, να φωτογραφηθούν μαζί του.
Τα μέλη του τοπικού συνδέσμου φιλάθλων, της γνωστής ORIGINAL 21, έδιναν τον ρυθμό με τα συνθήματα για την αγαπημένη τους ομάδα, που τους έδωσε χαρά και υπερηφάνεια με την της κατάκτηση του 14ου πρωταθλήματος στην ιστορία της και του τρίτου την τελευταία οκταετία.
Πρόσωπα γεμάτα χαμόγελα και ικανοποίηση, πηγαδάκια με ατέλειωτη κουβέντα για την «μεγάλη κυρία» του ελληνικού ποδοσφαίρου, αναμνήσεις από μια απαιτητική και δύσκολη αγωνιστική περίοδο, διηγήσεις απ’ όσους είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν εντός του γηπέδου τα κρίσιμα παιχνίδια, κυρίως, των πλέι – οφ, καμάρι για την μεγάλη τους αγάπη που ενσαρκώνεται μέσα από τα τρία, μαγικά γι’ αυτούς, γράμματα, τα οποία δίνουν χρώμα και χαρά στις δύσκολες εποχές που βιώνει ο καθένας.
Για περισσότερες από 4 ώρες έμεινε στην Αλεξανδρούπολη το τρόπαιο της πρωταθλήτριας για να συνεχίσει το «ταξίδι» του, με επόμενο σταθμό το Οικουμενικό Πατριαρχείο στην Κωνσταντινούπολη, εκεί απ’ όπου έλκει την καταγωγή της ο σύλλογος που ιδρύθηκε από Πολίτες πρόσφυγες, πριν 102 χρόνια, στο κέντρο της Αθήνας, αποτελώντας, έκτοτε, σημείο αναφοράς για τον προσφυγικό κόσμο μέσα από τον αθλητισμό.