«Ξύπνησαν» μνήμες και συγκινήσεις από τα χρόνια του εμφυλίου πολέμου

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης παρουσίασης του νέου βιβλίου της Σωτηρίας Μαραγκοζάκη «Ο κλήρος του αίματος» στην Αλεξανδρούπολη

Μνήμες από τα σκοτεινά χρόνια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου, το στίγμα του οποίου έχει μείνει ανεξίτηλα χαραγμένο στις επόμενες γενιές, «ζωντάνεψαν» το απόγευμα του Σαββάτου στην εκδήλωση παρουσίασης του βιβλίου της Σωτηρίας Μαραγκοζάκη «Ο Κλήρος του Αίματος» στο Ιστορικό Μουσείο της Αλεξανδρούπολης.

Η Εβρίτισσα συγγραφέας – δημοσιογράφος , μετά από πολύχρονη έρευνα και συγκέντρωση μοναδικών ντοκουμέντων, τα οποία παρουσιάστηκαν κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης δημιουργώντας ένα έντονο συγκινησιακά φορτισμένο κλίμα, φέρνει άγνωστες πτυχές γεγονότων της ταραγμένης ιστορίας μας.

Το πολυφωνικό μυθιστόρημα ακολουθεί τις εξιστορήσεις και τα βιώματα εξι προσώπων, δύο γυναικών και τεσσάρων ανδρών, οι οποίοι «ισορροπούν στη µεθοριακή γραµµή µεταξύ µύθου και πραγµατικότητας, τόπου και ουτοπίας, ελευθερίας και αναγκαιότητας, ζωής και θανάτου, απολλώνιου και διονυσιακού. Μέσα στη δίνη του εμφυλίου πολέµου, οι ήρωες ζουν το υπαρξιακό τους δράµα, σφοδρές συγκρούσεις µε τους άλλους και µε τον ίδιο τους τον εαυτό.

Στο γεμάτο χώρο του Ιστορικού Μουσείου, τηρουμένων όλων των υγειονομικών μέτρων λόγω των συνθηκών της πανδημίας, το κοινό άκουσε την επιμελήτρια εκδόσεων Τζένη Κατσαρή Βαφειάδη, να επισημαίνει το γεγονός, ότι η Σωτηρία Μαραγκοζάκη  ζωντανεύει μέσα από τη γραφή της, τα έξι πρόσωπα του βιβλίου, πετυχαίνοντας τον στόχο της: εργαζόμενη πολυφωνικά, να καταστήσει τον εμφύλιο κλασικό μυθιστόρημα από την πλευρά του ανθρώπου. Παράλληλα η δικηγόρος Βάνα Δινδίνη τόνισε τον «διαχρονικό ρόλο της αστικής δικαιοσύνης απέναντι σε αγωνιστές» και το πόσο «διαφορετικά αντιμετωπίστηκαν στην πορεία του ελληνικού κράτους από όσους συνεργάστηκαν με τους κατακτητές».

«Προσπάθησα να βρω απαντήσεις. Τί είναι ο εμφύλιος, γιατί συνέβη…. Ενας εμφύλιος της υπαίθρου, που σημάδεψε την οικογένειά μου με πέντε νεκρούς. Τα βιώματά μας, τα όσα τραγικά συνέβησαν, τα έμαθα χρόνια αργότερα , αφού υπήρχαν κλειστά στόματα. Οι όποιες κουβέντες αποφεύγονταν. Μάλιστα έμαθα ότι για τους νεκρούς μας δεν υπήρχαν κενοτάφια, μήτε φωτογραφίες….» εξομολογήθηκε η συγγραφέας, εξηγώντας το πώς επέλεξε να ασχοληθεί με το δύσκολο κομμάτι του εμφυλίου.

Όπως υπογραμμίζει, μετά τον «Ύπατο της Σμύρνης», ο «Κλήρος του Αίματος» ήταν φυσική συνέχεια. «Άλλωστε η Μικρασιατική καταστροφή και ο εμφύλιος ήταν τα δύο μεγαλύτερα συλλογικά μας τραύματα, το ένα συμπληρώνει το άλλο, αφού πρόκειται για βίαια κοινωνικά ξεκαθαρίσματα που διαμόρφωσαν το κράτος που ξέρουμε μέχρι σήμερα. Το οριστικό τέλος του εμφυλίου δεν έρχεται με κάποια υπογραφή συνθήκης αλλά με την ολοκληρωτική ταπείνωση των ηττημένων στο νικητή. Κάτι , που προϋποθέτει πάμπολλες μικρές ήττες των νικημένων» είπε η κα Μαραγκοζάκη σημειώνοντας ότι προσπάθησε να διερευνήσει τις ανθρώπινες συμπεριφορές, το ανθρώπινο μέτρο , μέσα από συστηματική δουλειά, διερεύνηση πηγών, ενδοσκόπηση.

Όπως επισημάνθηκε σαν κατακλείδα, εκείνα τα χρόνια, σε εκείνες τις συνθήκες, η κοινωνική χειραφέτηση έγινε ταχύτατα, είχε ταξικά χαρακτηριστικά και όραμα για μια καλύτερη κοινωνία.

Αποσπάσματα από το βιβλίο διάβασαν η Μαρία Παπαδοπούλου, δημοσιογράφος-ηθοποιός και ο Σταύρος Δανάκης, σκηνοθέτης, εμψυχωτής θεατρικής ομάδας ΑμεΑ, ενώ κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης προβλήθηκε μέσω προτζέκτορα σπάνιο αρχειακό υλικό.

 

Γιώργος Πανταζίδης

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο