Τσερνικούδης: Μεγάλος ο πλούτος και η ποικιλία των καλάντων της Θράκης

Μια πολύ ευχάριστη νότα, αλλά και μια κοπιαστική διαδικασία τα κάλαντα των παιδικών και εφηβικών χρόνων των σημερινών πατεράδων, που βλέπουν γιους και κόρες να απέχουν –λίγο ή πολύ- από τέτοιου είδους παραδοσιακά έθιμα.

Για τον Γιάννη Τσερνικούδη,ωστόσο, τον αντιπρόεδρο του Συλλόγου Θρακών, το χωριό του, η Μεσσούνη, τέτοια μέρα είχε την τιμητική του. Οι νέοι του χωριού, οι καλαντιστές έλεγαν με το δικό τους τρόπο  τα κάλαντα. «Το κάθε χωριό έχει τους δικούς του στίχους, τις δικές του ευχές και άλλα στοιχεία που συνέδεαν τις οικογένειες μεταξύ τους» δήλωσε σήμερα ο ίδιος στην ΕΡΤ Κομοτηνής συμμετέχοντας στην εκπομπή «Καθημερινές Ιστορίες» (24-12-2021).

«Ξεκινούσαμε», όπως είπε, «στις 17:30 το απόγευμα μετά το χτύπημα της καμπάνας για τον εσπερινό και συνεχίζαμε έως τις τρεις και τις τέσσερις τα ξημερώματα. Περίμενε όλο το χωριό, με πολύ καλή διάθεση, «μοιράζαμε» το χωριό, την μια χρονιά ξεκινούσαμε πρώτα από τη μια πλευρά και την άλλη από την άλλη πλευρά του χωριού για να αποφεύγονται οι παρεξηγήσεις» σημείωσε. Όσον αφορά στον τρόπο με τον οποίο τους υποδέχονταν οι κάτοικοι του οικισμού, οι συγχωριανοί τους; «Όλοι μας περίμεναν γιατί το θεωρούσαν καλοτυχία να ακουστούν τα κάλαντα στο σπίτι. Όταν μπαίναμε σε κάθε σπίτι τραγουδούσαμε ανάλογα με τη σύνθεση των μελών της οικογένειας. Για τον πατέρα άλλο τραγούδι, άλλο για τα κορίτσια, άλλο για τα αγόρια. Αν είχαν αρραβωνιασμένους στο σπίτι λέγαμε τραγούδι για τους αρραβωνιασμένους, για τον παπά του χωριού λέγαμε άλλα κάλαντα, ο πλούτος ήταν μεγάλος. Με πολλές ευχές και σε κάθε σπίτι μέναμε τουλάχιστον 10 λεπτά, φτάναμε, αν ήταν μεγάλη η οικογένεια και 20 λεπτά».

Όπως τόνισε ο έμπειρος χοροδιδάσκαλος χρειαζόταν προεργασία, τη βοήθεια των πιο παλιών, πρόβες για τα μάθουν όλοι οι καλαντιστές σωστά. «Τα κάλαντα ήταν υπόθεση των ανδρών» σημείωσε και αποκάλυψε την ανταμοιβή: «Χρήματα και κεράσματα: κρασί, γλυκίσματα. Το χαρτζιλίκι ανάλογα με τη δυνατότητα του καθενός.»
Για να σημειώσει  με λύπη και γλυκιά νοσταλγία ότι  φέτος με τον τρόπο που τα έζησε ο ίδιος δεν θα ακουστούν τα κάλαντα στο χωριό του, καθώς πριν βάλει το «χέρι» της η Πανδημία σε αυτές τις αλλαγές πρόλαβε και το έβαλε η αστυφιλία «Είμαστε κι εμείς υπεύθυνοι γι αυτό, είναι ένα βήμα τα χωριά μας από την πόλη και όμως τα εγκαταλείπουμε» είπε χαρακτηριστικά.

Μαρία Νικολάου

ertnews.gr

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο