room-to-grow-bnner

Στοχαστικές προσεγγίσεις γύρω από το μεγαλύτερο αίνιγμα, το αίνιγμα της ζωής – ΜΕΡΟΣ ΣΤ΄

του Γιώργου Αναγνωστόπουλου 

Πολλές φορές άνθρωποι που κατάφεραν ν’ ανταπεξέλθουν απέναντι στο σκληρό και διεφθαρμένο πρόσωπο της κοινωνίας ήρθαν αντιμέτωποι με το ακόμη σκληρότερο και απρόσμενο σενάριο της ζωής. Την δεκαετία του 1960 στη Βιρτζίνια ο διαφυλετικός γάμος παρέμενε παράνομος. Παρόλα αυτά όμως μετά από αγώνες και την εξάπλωση του Αφροαμερικανικού κινήματος για τα δικαιώματα των μαύρων, η οικογένεια Lovings, μετά από μια σειρά δικαστηρίων, κατάφερε να δικαιωθεί στην πολιτεία της Βιρτζίνια. Το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ έκρινε ως αντισυνταγματική την απαγόρευση γάμου βάση χρώματος και φυλής. Επτά χρόνια μετά την απόφαση του δικαστηρίου η ζωή έπαιξε το δικό της αδίστακτο σενάριο, ο Richard Loving σκοτώθηκε κατά λάθος από ένα μεθυσμένο οδηγό.

***

Συνήθως οι άνθρωποι που θέλουν να τους προσέχουν, κάνουν περισσότερο θόρυβο απ’ όλους, προβάλλοντας συνεχώς τα προβλήματά τους.

***

Κάποιοι καταλήγουν σε διάφορες ουσίες για να χάσουν εν τέλει την ουσία της συνείδησης.

***

Οι περισσότεροι περιμένουν πρώτα να τακτοποιήσουν τη ζωή τους για να γράψουν για ό,τι ατακτοποίητο τους απασχολεί.

***

Υπάρχει ένα ποσοστό μίζερων ανθρώπων που θεωρεί πως η μιζέρια του οφείλεται αποκλειστικά στο γεγονός πως δεν κατάφεραν να πλουτίσουν. Αντίστοιχα οι μίζεροι πλούσιοι πάντα θα βρίσκονται ένα βήμα μπροστά απ’ αυτούς, γιατί θεωρούν πως η μιζέρια τους δεν οφείλεται στην έλλειψη πλούτου, αλλά σε κάτι άλλο. Κάτι που μπορεί να τους οδηγήσει και στη σκέψη πως ίσως είναι μία εγγενής κατάσταση του χαρακτήρα τους. Συμπερασματικά θα λέγαμε, λοιπόν, πως η εμπειρία πάντα μας οδηγεί στη βαθύτερη γνώση του εαυτού μας.

***

Αν μη τι άλλο οι μεταφυσικές ομπρέλες προστατεύουν την ανθρώπινη ύπαρξη από την αγωνία της αναζήτησης.

***

Όταν η τέχνη ξέρει να μοιράζεται μόνο για τον εαυτό της, τότε αυτή η προσφορά του πιο ακριβού μέταλλου της ζωής γίνεται το αντίδωρο του καλλιτέχνη στον κόσμο.

***

Τι πιο ποιητικό από την αντιπαράθεση των γεγονότων! Αρκεί κανείς να διαβάσει το ποίημα του απαισιόδοξου Καρυωτάκη, «Αισιοδοξία».

***

Όσο το Κράτος θα ταυτίζεται με τα συμφέροντα των ολιγαρχικών κομμάτων που κυβερνούν, η αστυνομία αναγκαστικά θα συγκρούεται μονίμως, όταν οι συνθήκες το επιβάλλουν, ερχόμενη σε αντίφαση με τον εαυτό της, με τα συμφέροντα των πολιτών και της κοινωνίας. Την οποία θα έπρεπε κατ’ ουσίαν να υπηρετεί ως θεσμικό όργανο της.

***

Ζούμε σε κοινωνίες που η πολιτική έκφραση του ατόμου τελειώνει μέσα σ’ ένα τσουβάλι! Δεν ξέρω πόσοι έχουν αναρωτηθεί αν εκεί πρέπει να τελειώνει η αξία της πολιτικής τους έκφρασης. Οφείλω όμως για πολλοστή φορά να τους πω πως  η Δημοκρατία δεν έχει ανάγκη από κόμματα. Έχει ανάγκη από την θεσμική καταξίωση του λαού. Δημοβούλια θέλει η Δημοκρατία και όχι τσουβαλιασμένα ψηφοδέλτια.

***

Ούτε διαδηλώσεις, ούτε συγκεντρώσεις, ούτε πορείες άλλαξαν τον κόσμο. Ας μιλήσουν λοιπόν οι μόνοι δυνατοί κατήγοροι: η σιωπή και η απαξίωση του λαού.

***

Αν αυτός ο κόσμος είχε περισσότερες μέλισσες από τους κηφήνες θα ήταν καλύτερος.

***

Ο Αλμπέρ Καμύ έγραφε στον «Ευτυχισμένο θάνατο» πως: «Ευτυχία είναι η αντιπαράθεση του εαυτού μας με τον πόνο». Πόσοι όμως έχουν τη δύναμη να πουν: Όταν δεν τους απειλούν οι απρόοπτες συναντήσεις των πεζοδρομίων. Όταν δεν χρειάζεται να βγάλουν από το τσεπάκι τους τις έτοιμες απαντήσεις. Όταν δεν χρειάζεται να πάνε αντίθετα στη ζωή. Όταν είναι μόνοι, ν’ αναρωτηθούν: Είσαι ευτυχισμένος;

***

Οι ηλικιωμένοι επαίρονται για τη μακροβιότητα τους. Παρ’ όλα αυτά η ζωή τους δεν έχει να επιδείξει πνευματικούς καρπούς, παρά μόνο τη σκιά μίας μακρόβιας και πληκτικής επανάληψης ντυμένης στα λευκά.

***

Και η ιστορία των βιβλικών θαυμάτων συνεχίζεται. Αρκεί το βαρέλι της δημοσιογραφίας να έχει διπλό πάτο. Τι θέλετε: Την Αλήθεια ή το Ψέμα;

***

Ζούμε σε εποχές πνευματικής παρακμής. Κυρίως αν σκεφτεί κανείς πως ο μεγαλύτερος όγκος των συγγραμμάτων που σερβίρεται σήμερα ως ποίηση και ως λογοτεχνία δεν είναι παρά μία συνεχής αναφορά, πληκτικών και τετριμμένων πραγμάτων που ευδοκιμούν αλληλοστηριζόμενα.

***

Ο δημιουργικός λόγος πρέπει να έχει τη δύναμη να μετατρέπει τον όχλο σε λαό και τον απλό αναγνώστη σε μέτοχο του πραγματικού, μέσα από την υπεύθυνη θεώρηση της ζωής. Η δημιουργία είναι στάση συνειδήσεως, ιδωμένη μέσα από την οικουμενική διάσταση της ζωής σε όλες τις όψεις της. Η δημιουργία θέτει εαυτόν στην υπηρεσία της έμπνευσης. Εάν θέλετε δημιουργούς ακούστε τις φωνές  τους που κελαηδούν στο βάθος του χρόνου. Είναι δυνατές σαν το ατσάλι και κοφτερές όπως ένα ξυράφι.

***

Η διαφορά δυναμικού ανάμεσα στον εσωτερικό φωτεινό κόσμο ενός πραγματικού καλλιτέχνη και το εξωτερικό σκοτάδι που συναντά μεταστοιχειώνεται σε τέχνη, η οποία χρεώνεται με πόνο και αίμα.

***

Τα πάντα βρίσκονται σε διαρκή συμφωνική πάλη μόνο μέσα στην οριακότητα της ζωής.

 

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο