room-to-grow-bnner

Στοχαστικές προσεγγίσεις γύρω από το μεγαλύτερο αίνιγμα – το αίνιγμα της ζωής

ΜΕΡΟΣ Γ΄

του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

Λευκό χαρτί, στιβαρό, σαν κάστρο απόρθητο. Ο μόνος πολιορκητικός κριός, το γεμάτο από μελάνι στυλό που κρατάω στα χέρια μου. Στρατιώτες μου, οι αναρίθμητες ιδέες που ακόμη περιφέρονται χωρίς τάξη στο μυαλό μου, περιμένοντας μία διαταγή πριν ξεκινήσει η μάχη. Τελικός κριτής της κατάκτησής του, ο απόηχος της συγκίνησης στον μελλοντικό αναγνώστη την ώρα που θα κρέμεται η τελεία της τελευταίας μου λέξης από τα χείλη του.

***

Οι συμπεριφορές μας πολλές φορές τρέφονται από ιδέες που οφείλονται στην κατάσταση του καιρού:  τον ήλιο, την ομίχλη, τη βροχή, τη γαλήνια θάλασσα κλπ. Για παράδειγμα, η διάφανη ομορφιά της ελληνικής φύσης τόσο πολύ επηρέασε στην ποιητική του διαδρομή το Νομπελίστα Ελύτη που κατάφερε να μετατρέψει την μουσική του τοπίου σε μελωδία με λέξεις. Ίσως γι’ αυτό να δέχονται όσοι προσδίδουν ένα μεταφυσικό περιεχόμενο στη δημιουργία του σύμπαντος τις γραφές, που μιλάνε για μάνα εξ ουρανού.

***

 «Μία σπίθα θα μπορούσε ν’ αλλάξει τον κόσμο». Φράση πολυφορεμένη. Ειλικρινά τρομάζω στην ιδέα αυτή, όταν κάθε φορά παρατηρώ τις φλόγες να  χορεύουν αγκαλιασμένες πάνω από τις οξιές των ξύλων που καίγονται στο τζάκι.

***

Επαναπροσδιορισμός της ιστορικής αλήθειας: Ίσως δε θα πρέπει να επαναλαμβάνουμε λανθασμένα ότι οι ευρωπαίοι ανακάλυψαν την Αμερική, αλλά ότι εξαπλώθηκαν με βίαιο τρόπο. Να μία ένδειξη διάθεσης για επέκταση της αυτοπαρατήρησης των «πολι-τισμένων» επί των «αγρίων».

***

Οι αρχαίοι Έλληνες δεχόταν ότι ο κόσμος μας είναι Ένας, Ενιαίος και Νοήμον. Δηλαδή ακριβώς το αντίθετο από αυτό που δείχνουν με τις πράξεις τους οι περισσότεροι σύγχρονοι Έλληνες πολιτικοί και όχι μόνο, που λειτουργούν πελατειακά  σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Εξού και ο όρος idiot, αυτός που στερείτε νόησης.

***

Το ηλιοβασίλεμα στόλισε με χρώματα το θάνατο της μέρας. Ένα επικήδειο αποχώρησης που όλοι επιζητούμε να ξαναζήσουμε.

***

Εσωτερική αρμονία σημαίνει να βλέπει κανείς  στην μπόρα την τάξη και την ομορφιά της φύσης .

***

Γι’ αυτούς που δεν έχουν μάθει ν’ ακούνε: Η καρδιά βρίσκει το δρόμο της στιγμιαία, μέσα από ένα κλασικό μουσικό  άκουσμα. Οι σχέσεις αυτές είναι τόσο μυστικές όσο και απρόσμενες. Παρόλα αυτά η σκέψη προκειμένου ν’ ανυψωθεί συνεχίζει να θέτει τα ίδια αναπάντητα ερωτήματα στους αιώνες.

***

Όταν η εξουσία μπλέκει με την φιλοσοφία στο τέλος βγαίνει χαμένη η δεύτερη. Κάτι το οποίο διαπίστωσε ο Πλάτωνας, μετά από τρεις φορές, ταξιδεύοντας στις Συρακούσες. Στην προκειμένη περίπτωση, θα λέγαμε, πως είναι λίγο παρατραβηγμένη η φράση του ποιητή Μένανδρου «Το δις εξαμαρτείν τ’ αυτόν ουκ ανδρός σοφού».

***

Ο δρόμος του ανθρωποθεού περνάει μέσα από την εμπειρία της ασωτίας.

***

Η ματιά ενός μεγάλου καλλιτέχνη μπορεί να διακρίνει την κρυμμένη ομορφιά, εκεί που οι πολλοί την προσπερνούν αδιάφορα.

***

Παιχνίδια του νου: Οι χαρές και οι λύπες αυξομειώνουν τη διάρκεια του χρόνου στη συνείδηση μας. ίσως είχε δίκιο ο Καντ όταν έλεγε ότι ο χώρος και ο χρόνος είναι συνιστώσες της συνείδησης.

***

Το πιο ανειλικρινές φιλί προς όφελος της ανθρωπότητας και γι’ αυτό παράδοξο, ήταν το φιλί του Ιούδα. Παρόλα αυτά  δεν ξεγέλασε τον αποδέκτη, λόγω της προβλεψιμότητάς του.

***

Ένα δόγμα, μία άποψη, μία σκέψη είναι το αντιδιαλεκτικό κόστος της όποιας λατρείας.

***

Όταν κανείς πεθαίνει για κάτι σημαίνει ότι αυτό το κάτι είναι τόσο σημαντικό, τουλάχιστον, όσο και η ίδια του η ζωή.

***

Αρκεί να παρατηρήσει κανείς πως λειτουργεί ένα παιδί στην καθημερινότητα του  για να καταλάβει αυτό που έλεγε ο Ρουσώ, ότι δηλαδή ο άνθρωπος γεννιέται ελεύθερος, αλλά στην πορεία της ζωής του είναι αλυσοδεμένος απ’ όλες τις πλευρές.

***

Τα συμβόλαια των κυβερνήσεων με τους λαούς τους είναι όπως οι όρκοι αγάπης μεταξύ δύο ερωτευμένων.

***

Οι τελευταία ελπίδα ενός ανυπόμονου πιστού τελειώνει με το σβήσιμο του κεριού που άναψε λίγα λεπτά πριν.

***

Η μόνη βεβαιότητα που έχει ο άνθρωπος από τη στιγμή που γεννιέται είναι ο θάνατος και είναι παράδοξο πως είναι ίσως το μόνο για το οποίο αποφεύγει να μιλήσει.

***

Η μοναδική μόνιμη ασθένεια, η οποία αφορά όλους τους ανθρώπους, είναι ο θάνατος. Όμως μαζί με την ανθρώπινη βλακεία θεωρούνται και οι δύο εξίσου ανίατες.

***

Η κατάθεση ψυχής έχει επιτόκιο την ίδια την ψυχή.

***

Όλοι προσπαθούμε να καλύπτουμε τις ενοχές μας. Παρόλα αυτά κανείς δεν θέλει να συνδιαλέγεται με ανθρώπους που μοιράζουν ακάλυπτες επιταγές χωρίς αντίκρισμα.

***

Οι απουσίες που βιώνουμε μετατρέπονται σε καπνό που το κατακάθι τους  μυρίζει τόσο έντονα όσο και οι  σβησμένες γόπες μας.

***

Το γερμένο προς τα εμπρός καπέλο δεν σκιάζει μόνο τα μάτια μας, αλλά λειτουργεί και σαν κινητός ιδιόκτητος χώρος. Δεν επιτρέπει την πρόσβαση των άλλων στα συναισθήματα μας.

***

Η εξέλιξη της αρχιτεκτονικής στηρίχθηκε σε ψευδαισθήσεις. Αρκεί να δει κανείς τους μεγαλεπήβολους γοτθικούς ναούς.

***

Η μόνη πορεία της ψυχής τη νύχτα είναι ο χρόνος.

***

Ο άρτος και ο οίνος των φτωχών θα παραμένει για πάντα σταυρωμένος.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο