Σοκάρει η εξομολόγηση της περιπέτειας του Χ. Παπαθανάκη με τον κορωνοϊό

Ο Διευθυντής του Κέντρου Υγείας Ορεστιάδας που νόσησε και έμεινε για δέκα μέρες στο νοσοκομείο με σοβαρά συμπτώματα, μιλάει για την πιο δύσκολη περιπέτεια της ζωής του

 

Στην αρχή ήταν λίγος πυρετός, μετά έγινε επίμονος βήχας και έντονη δύσπνοια. Ήταν 18 Ιανουαρίου, όταν ο διευθυντής του Κέντρου Υγείας Ορεστιάδας Έβρου, γενικός γιατρός, Χρήστος Παπαθανάκης, εισήχθη στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Αλεξανδρούπολης, με σοβαρή λοίμωξη του αναπνευστικού από τον κορωνοϊό.

«Οι πρώτες μέρες ήταν σκοτεινές και δύσκολες. Φοβήθηκα πολύ. Σκεφτόμουν κάθε ώρα, κάθε λεπτό τα τέσσερα παιδιά μου και τους δικούς μου ανθρώπους», ανέφερε με φωνή που σπάει στη Voria.gr.

Κάποια στιγμή φοβήθηκε ότι θα διασωληνωθεί και δεν θα τα καταφέρει. «Με ενοχλούσε το ότι θα έφευγα και θα βύθιζα στον πόνο τους αγαπημένους μου ανθρώπους. Σκεφτόμουν επίσης τις τόσες εκκρεμότητες που δεν είχα τελειώσει και θα επομίζονταν οι γύρω μου».

Ο Χρ. Παπαθανάκης είναι τριπλά εμβολιασμένος, είναι άλλωστε υπεύθυνος του Εμβολιαστικού Κέντρου Ορεστιάδας κι έχει δώσει αγώνα, ώστε να εμβολιαστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι κάτοικοι της ακριτικής περιοχής.

«Ο εμβολιασμός είναι μια πράξη αγάπης, ευθύνης, προφύλαξης για εμάς και τους γύρω μας. Δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα ήταν η κατάστασή μου αν δεν είχα εμβολιαστεί», ανέφερε.

Έμεινε δέκα μέρες σε μονάδα αυξημένης φροντίδας στο νοσοκομείο, με παροχή οξυγόνου. Στη διάρκεια της νοσηλείας του η διάγνωση ήταν βαριά πνευμονία, βαρύτατη αναπνευστική ανεπάρκεια, ενώ λίγες μέρες μετά εμφάνισε και οξεία νεφρική βλάβη.

«Αισθάνομαι βαθιά την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους όσοι με διάφορους τρόπους στάθηκαν δίπλα μου σε αυτή την δύσκολη στιγμή που βίωσα και που θα μπορούσε δυνητικά να είχε μια άσχημη αν όχι μοιραία κατάληξη για μένα», σημείωσε, ευχαριστώντας το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης.

Σήμερα νιώθει αρκετά καλύτερα και ευελπιστεί πως ο κορωνοϊός δεν θα του αφήσει «σημάδια στο σώμα, σίγουρα όμως μου έδωσε πολλή τροφή για σκέψη».

«Τα συναισθήματα που βίωσα είναι ποικίλα. Με μεγάλη δυσκολία μπόρεσα να αποδεχθώ και να διαχειριστώ τα έντονα συναισθήματα ανημποριάς και της απόλυτης εξάρτησης από τους άλλους και στις απλές καθημερινές λειτουργίες. Η μεγαλύτερη ψυχολογική καταπόνηση προήλθε από την απόλυτη δεκαήμερη καθήλωση, όπου ο χρόνος κυλούσε τόσο μα τόσο αργά», έγραψε στον λογαριασμό του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Αύριο ή την Τετάρτη ο Χρ. Παπαθανάκης θα επιστρέψει στα καθήκοντά του. Υγιής και δυνατός, θα διανύσει τα 125 χιλιόμετρα από την Αλεξανδρούπολη, όπου μένει, ως το Κέντρο Υγείας Ορεστιάδας, για να βρεθεί κοντά στους συναδέλφους και στους ασθενείς του.

«Νομίζω ότι και η διαδρομή πλέον θα μου φαίνεται διαφορετική. Όταν περάσει κανείς μια τόσο σοβαρή περιπέτεια υγείας, όλα τα βλέπει διαφορετικά», δήλωσε και έστειλε για μια ακόμη φορά το μήνυμα:«μόνο το εμβόλιο θα σώσει εμάς και τους αγαπημένους μας. Πρέπει όλοι να το αντιληφθούν αυτό και να σπεύσουν να εμβολιαστούν».

Η ανάρτησή του στη σελίδα του στο διαδίκτυο

ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΜΟΥ

Την Πέμπτη 27/1 μετά από δεκαήμερη νοσηλεία στο Π.Γ.Ν.Α ,λόγω λοίμωξης αναπνευστικού από τον ιό SARS-cob 2,πήρα εξιτήριο και γύρισα σπίτι και στους δικούς μου.Ήταν μια από τις πιο δύσκολες εμπειριες που αντιμετώπισα σε επίπεδο υγείας.

Η κατάσταση ήταν δύσκολη και τα πρώτα 24ωρα κρίσιμη .Η διάγνωση εισόδου αναφέρει:ακτινογραφία θώρακος με εκτεταμένα αμφω πνευμονικά διηθηματα(βαριά πνευμονία),βαρύτατη αναπνευστική ανεπάρκεια .Ο ασθενής κατά την διάρκεια της νοσηλείας εμφάνισε βαρύτατη αναπνευστική ανεπάρκεια ,σταδιακά αυξανόμενες ανάγκες χορήγησης οξυγόνου και τελικά ετέθη σε μέγιστη οξυγονο θεραπεία και παράλληλα ελάμβανε αντιμικροβιακής,αντιικη και άνοσοτροποποιητικη αγωγη .Ο ασθενής κατά την εισαγωγή εμφάνισε οξεία νεφρική βλάβη η οποία αντιμετωπίστηκε επιτυχώς.

Αισθάνομαι βαθειά την ανάγκη να ευχαριστήσω όλους όσους με διάφορους τρόπους στάθηκαν δίπλα μου σε αυτή την δύσκολη στιγμή που βίωσα και που θα μπορούσε δυνητικά να είχε μια άσχημη αν όχι μοιραία κατάληξη για μένα.

Θα αρχίσω τις ευχαριστίες μου από τους θεσμικούς παράγοντες Υγείας που μου στάθηκαν όπως:την κ.Χατζόπουλου Υποδιοικητρια της 4ης ΥΠΕ και τον κ.Ρουφο Διοικητή του ΓΠΝΑ οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν ποικιλοτρόπως για την κατάσταση της υγείας μου.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον καθηγητή Νεφρολογίας κ.Θωδη ο οποίος με βοηθησε,συμπαραστάθηκε τα μέγιστα και μου έδωσε ένα αίσθημα ασφαλείας.

Τα σέβη και οι ευχαριστίες μου στον Καθηγητή κ.Μαλτέζο για το ενδιαφέρον του για την κατάσταση μου.

Τέλος ένα τεράστιο ευχαριστώ και απέραντη ευγνωμοσύνη σε όλη την ομάδα των συναδέλφων της κλινικής όπου νοσηλεύθηκα αρχίζοντας από τον Καθηγητή Δ.Παπάζογλου Διευθυντή της κλινικής ,τον Αν.Καθηγητή κ.Παναγοπουλο,τον συνάδελφο Πετρακη υπεύθυνο του θαλάμου όπως και όλους τους άλλους συναδέλφους της κλινικής.Δεν έχω λόγια να εκφράσω την βαθύτατη εκτίμηση και τον θαυμασμό μου τόσο για την ποσότητα όσο και την ποιότητα της δουλειάς τους.Τα σέβη και τα συγχαρητήρια μου σε όλους.

Φυσικά δεν μπορώ και δεν πρέπει να παραλείψω τις ευχαριστίες μου στο νοσηλευτικό προσωπικό για την ευγενεια,την υπομονή και την τεχνογνωσία τους.Δουλεύοντας σε αντίξοες συνθήκες,υπό καθημερινή πίεση καταφέρνουν να ανταπεξερχοντε χωρίς να χάνουν την ψυχραιμία τους και την ευγένεια τους.Τους ευχαριστώ θερμά.

Κατά την διάρκεια της νοσηλείας λάμβανα ειδήσεις για το ενδιαφέρον και την συμπαράσταση του κοσμου προς το πρόσωπο μου,τόσο φίλων και γνωστών όσο και ασθενών που παρακολουθώ .Τους ευχαριστώ από καρδιάς.

Ευχαριστώ τον Δήμαρχο Ορεστιάδος κ.Μαυριδη για το ενδιαφέρον και την συμπαράσταση του .Το εκτιμώ.

Τέλος κλείνοντας ,ένα τεράστιο ευχαριστώ στο προσωπικό του ΚΥΟ ,χωρίς διακρίσεις,οι οποίοι νοιάστηκαν ,προσευχήθηκαν για μένα και νοερά ήταν δίπλα μου στην μάχη που έδωσα.Η συμπαράσταση τους με συγκίνησε βαθειά.Τους αγαπώ.

Τις δύσκολες στιγμές της νοσηλείας την μεγαλύτερη δύναμη άντλησα από την αγάπη των παιδιών τα οποία ένιωθα συνεχώς δίπλα μου,την αγάπη των αδελφών μου Θανάση και Σταύρο και των ανθρώπων που αγαπώ.

Ηταν μια δύσκολη στιγμή,μια εμπειρία που σίγουρα θα αφήσει σημάδια (ελπίζω όχι σωματικά)και σίγουρα θα μου δώσει τροφή για σκέψη.Τα συναισθήματα ποικίλλα που βίωσα ,με μεγάλη δυσκολία μπόρεσα να αποδεχθώ κσι να διαχειριστώ τα έντονα συναισθήματα ανημποριάς και της απόλυτης εξάρτησης από τους άλλους και στις απλές καθημερινές λειτουργίες.Η μεγαλύτερη ψυχολογική καταπόνηση προήλθε από την απόλυτη δεκαήμερη καθήλωση όπως ο χρόνος που τόσο μα τόσο αργά κυλούσε …

Ο μεγάλος μου καημός και φόβος ,ιδίως τις πρώτες δυο μέρες ,τις πιο δύσκολες και σκοτεινές ,ήταν ότι μπορούσα να «φύγω»και να αφήσω πίσω μου εκκρεμότητες που θα βάραιναν και θα ταλαιπωρούσαν τους δικούς μου.Τέλος καλό όλα καλά λοιπόν.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ .ΜΟΝΟ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΣΕ ΟΛΟΥΣ!!!

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο