room-to-grow-bnner

του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

 

Τι στα αλήθεια είναι δικό μας

για να φοβόμαστε μήπως το χάσουμε;

Στο τέλος δε μένει τίποτα!

Τίποτα!

Παρά μόνο μια βαθειά,

πολύ βαθειά σιωπή.

Τόσο, που θα έλεγε κανείς

πως η ζωή δεν ανήκει στον εαυτό της

παρά μόνο ως φενάκη.

Και όμως, μες στο αδρή πορφυρόχρωμο  σούρουπο

πόσο γλυκά γεμίζουν όλα στην ωριμότητα τους!

 

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο