Παγίδες για 4 τσακάλια που έχουν κάνει «στέκι» τους το αεροδρόμιο Αλεξανδρούπολης

Εδώ και περίπου δύο μήνες, τα ζώα, που είναι ήρεμα, έχουν κάνει την εμφάνισή τους ακόμη και στην πίστα, σε κοντινή απόσταση από τους επιβάτες – Με οδηγίες των ειδικών θα πιαστούν και θα μεταφερθούν σε δασική περιοχή
της Κικής Ηπειρώτου

Τέσσερα τσακάλια έχουν κάνει τους τελευταίους δύο μήνες «στέκι» τους το αεροδρόμιο «Δημόκριτος» της Αλεξανδρούπολης. Τα ζώα, τα οποία είναι ήρεμα, έχουν εμφανιστεί ακόμη και στο χώρο της πίστας προσγείωσης-απογείωσης, πλησιάζοντας ακόμη και σε κοντινή απόσταση τους επιβάτες.
Μιλώντας στη «ΓΝΩΜΗ» ο αερολιμενάρχης Στέλιος Ζαντανίδης σημείωσε πως κατά πάσα πιθανότητα πρόκειται για ενήλικα τσακάλια, τα οποία δεν προκαλούν προβλήματα, ωστόσο, για ευνόητους λόγους, θα πρέπει να μεταφερθούν σε κάποια δασική έκταση, κυρίως για τη δική τους ασφάλεια. Για τον σκοπό αυτό, η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας ενέκρινε τη διάθεση ποσού 1.560 ευρώ για την έκτακτη και εξαιρετικά επείγουσα προμήθεια παγίδων για την απομάκρυνση των τσακαλιών από τον περιβάλλοντα χώρο του αερολιμένα.
«Όλα γίνονται σε συνεννόηση με τους επιστήμονες του Φορέα Διαχείρισης των προστατευόμενων περιοχών του Έβρου. Αφού τους ενημερώσαμε για το θέμα που έχει προκύψει, μας καθοδήγησαν για το τι πρέπει να γίνει για να πιαστούν τα ζώα και να μεταφερθούν στη συνέχεια από τους ειδικούς σε καταλληλότερη περιοχή. Είναι προστατευόμενο είδος και πρέπει να γίνουν όλα όπως πρέπει», αναφέρει ο κ. Ζαντανίδης.

Τσακάλι: Ο ντροπαλός «καθαριστής» της ελληνικής φύσης απειλείται με εξαφάνιση
Tο τσακάλι θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι ένα παρεξηγημένο ζώο. Θα μπορούσαμε να το χαρακτηρίσουμε ως «καθαριστή» της υπαίθρου, καθώς ως παμφάγο κυνηγάει τα τρωκτικά ενώ ταυτόχρονα «χτενίζει» τις περιοχές του για οργανικά υπολείμματα όπως πεσμένα φρούτα, ψοφίμια κ.τ.λ
Στο μέγεθος δεν ξεπερνάει έναν σκύλο φυλής Κόκερ. Ζει 8 με 10 χρόνια και στην Ελλάδα απαντάται (με συνολικό αριθμό που δεν ξεπερνάει τα 1500 ζώα) κυρίως σε Έβρο, Βιστωνίδα-Νέστο, Κερκίνη και κεντρική Μακεδονία, Χαλκιδική, Φωκίδα, Πελοπόννησο και Σάμο.
Χαρακτηριστικό του τα ουρλιαχτά που χρησιμοποιεί μετά το σούρουπο για να επικοινωνήσει με την υπόλοιπη παρέα, καθώς και το γεγονός ότι είναι ζώο μονογαμικό.
Το τσακάλι μέσα σε λίγα σχετικά χρόνια έφτασε από κοινό είδος να απειλείται με εξαφάνιση στη χώρα μας και σήμερα να θεωρείται «Κινδυνεύον», σύμφωνα με το Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ειδών Ζώων της Ελλάδας (Αθήνα, 2009). Η περιοχή εξάπλωσής του έχει συρρικνωθεί σημαντικά σε σχέση με τις αρχές της δεκαετίας του ’90 και παρόλο που τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε κάποια δείγματα ανάκαμψης στη βόρεια Ελλάδα, συνεχίζει να είναι κατακερματισμένη, ιδιαίτερα στην Πελοπόννησο.
Αντίθετα όμως με την κατάσταση στην Ελλάδα, ο πληθυσμός του τσακαλιού έχει αυξηθεί ραγδαία στη Βουλγαρία και τις λοιπές βαλκανικές χώρες ενώ πλέον εξαπλώνεται και σε χώρες όπως η Ουγγαρία, η Ρουμανία και η Ουκρανία.
Στην Ελλάδα το τσακάλι απειλείται κυρίως γιατί απειλείται το σπίτι του, δηλαδή οι περιοχές χαμηλού και μεσαίου υψομέτρου (οριακά, στην Πελοπόννησο μέχρι 600 μ.), με μωσαϊκό μικρών καλλιεργειών και μεσογειακού θαμνώνα και υγρότοπων με πυκνές συστάδες βλάστησης. Σε αυτές τις περιοχές τα τελευταία 30 χρόνια οι αλλαγές στις καλύψεις γης υπήρξαν δραματικές.
Η παρουσία του τσακαλιού στις αγροτικές περιοχές είναι εξαιρετικά σηµαντική, καθώς το είδος αναφέρεται ως «καθαριστής», αποτελεί δηλαδή σηµαντικό διώκτη των τρωκτικών, ενώ παράλληλα περιορίζει τα οργανικά υπολείµµατα και σκουπίδια (πεσµένα φρούτα, ψοφίµια, κ.ά.). Θεωρείται επίσης πιθανό ότι το τσακάλι ανταγωνίζεται τις αλεπούδες, των οποίων ο µεγάλος αριθµός επιδρά αρνητικά στους πληθυσµούς των πουλιών και των λαγόµορφων. Βεβαίως, µερικές φορές τα τσακάλια προκαλούν και περιορισµένες ζηµιές σε καλλιέργειες κυρίως καλαµποκιού, καρπουζιών και σταφυλιών, καθώς και στην κτηνοτροφία, σε αιγοπρόβατα και νεογέννητα µοσχάρια.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο