Νικήτρια στο Μαραθώνιο, και στη ζωή: Η Βασιλική Κωνσταντινοπούλου είχε διαγνωστεί με μυελοειδές καρκίνωμα

H Βασιλική Κωνσταντινοπούλου εκτός από νικήτρια του 39ου Αυθεντικού Μαραθωνίου Αθήνας είναι και μια νικήτρια της ζωής, καθώς είχε διαγνωστεί με καρκίνο πριν από δύο περίπου χρόνια.

Η προσπάθεια της Βασιλικής Κωνσταντινοπούλου νικήτριας του Μαραθωνίου είναι ένα ζωντανό παράδειγμα του «Never Give Up». «Λίγο μετά την γέννηση του γιου μου, διαγνωστικά με μυελωειδές καρκίνο του θυρεοειδούς, ο οποίος είχε προχωρήσει και στους λεμφαδένες τις δεξιάς πλευράς του λαιμού», είχε πει η Βασιλική Κωνσταντινοπούλου σε συνέντευξή της στην ιστοσελίδα running news. «Σίγουρα το να ακούς μια τέτοια διάγνωση στο μυαλό σου έρχονται μόνο αρνητικές σκέψεις. Θα έλεγα ότι θέλει πολύ μεγάλη πίστη στο ότι θα τα καταφέρεις και πώς δεν υπάρχει άλλη επιλογή από το να παλέψεις. Έτσι ήταν και για εμένα. Μπορεί στο πρώτο άκουσμα να μου κόπηκαν τα πόδια, αλλά μετά κοίταξα το παιδί μου και πεισματικά είπα στον εαυτό μου “θα τα καταφέρεις!”».

Ήταν μόλις η δεύτερη φορά που έτρεξε στον Αυθεντικό Μαραθώνιο. Η δεύτερη συνολικά στη ζωή της. Κι όμως, κέρδισε τα φαβορί και με χρόνο 2:46.01 που είναι και ατομικό ρεκόρ έκοψε το νήμα του τερματισμού!

Στη κούρσα των γυναικών, η Ρέμπουλη ήταν αυτή που ανέλαβε να δώσει ρυθμό και να έχει το προβάδισμα στα πρώτα χιλιόμετρα. Μετά τα πρώτα 15χλμ ωστόσο, η Ασημακοπούλου μαζί με την Κωνσταντοπούλου πήγαν δυο τους για να μονομαχήσουν για την νίκη. Μετά το 29χλμ η Κωνσταντοπούλου έδειξε πως έχει περισσότερες αντοχές και κατάφερε να μπει πρώτη στο Παναθηναϊκό Στάδιο, με έναν χρόνο που την βάζει στο Τοπ20 όλων των εποχών στην Ελλάδα!

Η 26χρονη Μαραθωνοδρόμος συγκινημένη όταν ολοκλήρωσε την προσπάθειά της, δήλωσε: «Χάρηκα πάρα πολύ, δεν το πίστευα. Κοιτούσα συνέχεια πίσω και έλεγα δεν μπορεί να είμαι πρώτη. Κοιτούσα αριστερά και δεξιά και έλεγα δεν μπορεί, κάτι έχει γίνει. Η αλήθεια είναι ότι το πλάνο μου ήταν να πάω πιο γρήγορα, αλλά είδα τη ζέστη και αποφάσισα να το πάω συντηρητικά. Βγήκε σε καλό. Έλεγα μετά το 40ο χιλιόμετρο πώς δεν με ενδιαφέρει, θέλω μόνο να τερματίσω. Πονούσα παντού, με έπιασαν κράμπες. Αλλά μόλις είδα την κατηφόρα, πήρα δύναμη και ο κόσμος μου έδωσε δύναμη. Ήταν φοβερό συναίσθημα όταν μπήκα που ο κόσμος χειροκροτούσε και τους χαιρετούσα και εγώ. Ήταν απίστευτο. Είναι η δεύτερη φορά που τρέχω στον Μαραθώνιο της Αθήνας. Πέρσι ήμουν 3η στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα».

gazzeta.gr

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο