room-to-grow-bnner

Μυστική Συμμετοχή

του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

Ύστερος λόγος

Δεν σε καταδίκασα σε αδιαφορία

Σε αδιαφορία μας καταδίκασε η σιωπή

Και αυτό τo χελιδόνι που πέταξε μακριά μέσα στη νύχτα

Αφήνοντας πίσω την καρδιά του.

 Η μεγάλη στιγμή

Θα σ’ αγαπώ για πάντα είπες

Η αθανασία ολοένα κέρδιζε χώρο ανάμεσα στην αγάπη μας

Τότε δοθήκαμε με πάθος κι δυο στη στιγμή

Ώσπου η θνητότητα επισκίασε τις μορφές μας.  

Παλινδρομήσεις

Ε, τώρα θα ήσουν…

δε θα ήσουν γύρω στα ογδόντα τρία;

 Και αυτό είναι μια  παρηγοριά για μένα.

Να νοιώθω.

Ναι, να νοιώθω και να ελπίζω πως,…

 ακόμα θα μπορούσες  να υπάρχεις για μένα.

Ω χρόνε!

 Πόσο ακόμα θα τιμωρείς  με αποχωρισμούς …

 Χρόνος

Ο απηνής και άκαρδος διώκτης της ζωής.

Και η αγάπη;

Ένα πανί δεμένο πάνω στο κατάρτι της.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο