Κατάχρηση εξουσίας (Εκ του αποτελέσματος εκτός ουσίας)

του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

 

Ύμνους κι αν τραγούδησαν για σένα,

οι κήνσορες και οι τιμητές

που δόξασαν το ψέμα,

εγώ δε θα δειλιάσω,

εμπρός σου θα σταθώ για να φωνάξω,

 πως πάντα κίνητρο υπήρξες στις ψυχές

 που πάσχιζαν τη σάρκα τους να ντύσουν

 με ένδυμα στιλπνό.

 

 Σε έριδες και σε πολέμους

 αιτία πρώτη εσύ.

Κι ας ήξερες καλά να κρύβεσαι

πίσω από μεγάλα οράματα

και παρορμήσεις νοσηρές,  

καθώς τα κούφια πλήθη

 καθοδηγούνταν από εσέ

σ’  αγώνες  μπρός.

 

Λόγο όμως δεν κράτησες

και τις ελπίδες αυτών,

που τα χέρια δίκιο χόρτασαν,

ποτέ σου δε σεβάστηκες.

Στα δάκρυα δε λύγισες,

όταν αυτά κυλούσαν

στα πεινασμένα σώματα,

 γιατί της αξιοπρέπειας

 φίλη πιστή δε στάθηκες

κι ας μην το παραδέχτηκες ποτέ σου.

 

Για αυτό και γω από σε σαν λυτρωθώ

την πανοπλία μου με της ψυχής

 τη δύναμη θα ντύσω.

Την ανθρωπιά που εσύ

μου στέρησες να ξαναβρώ.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο