Η πολιτεία των φαύλων

του Γιώργου Αναγνωστόπουλου

 

Σαν να ‘ρθαμε αργά σ’ αυτό τον κόσμο.

Και ίσα που προλάβαμε το σούρουπο να δούμε,

που άρχισε πάνω στην όψη της ζωής να πέφτει,

όπως απλώνεται πάνω στα κούφια κόκαλα ο ήχος της φωνής.

Το φως απέμεινε για πάντα στον Θεό.

Για μας μόνο η δυσαρμονία,

λες κι από  Θεία Πρόνοια,

έμεινε σαν φάρος να οδηγεί τα βήματά μας,

όταν το αυτεξούσιο αστόχαστα χαρίσαμε σε φαύλους δημοκόπους.

Τώρα Θεέ μου πόσο μακρινή φαίνεται πια η επιστροφή

στην πρώτη νιότη της δημιουργίας.

Χωρίς ίχνη και ηχώ,

σαν κάθε αλήθεια ξένη, φευγαλέα.

 

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο