Ένας γάτος που τον λέγανε Dream και ήταν «Κλέφτης Ονείρων» | Μέρος τρίτο

της Γιώτας Αγαπητού

Η Άντρεα εδώ και καιρό είχε αποφασίσει να εκτεθεί στο κοινό της Νέας Υόρκης μέσα από τους πίνακες που είχε φιλοτεχνήσει, για το λόγο αυτό είχε αρχίσει να επικοινωνεί με μία από τις μεγαλύτερες γκαλερί της πόλης, την «Art  Fusion», ιδιοκτήτης της οποίας ήταν ένας παλιός μεγάλος θαυμαστής της, ο Tomas Christopher ο τρίτος. Ο Tomas όταν η Άντρεα μεσουρανούσε στο θεατρικό σανίδι, σχεδόν κάθε βράδυ φρόντιζε ώστε στο καμαρίνι της να υπάρχουν πάντα μεγάλες αγκαλιές από τα ωραιότερα τριαντάφυλλα και ορχιδέες της πόλης. Καθώς τα χρόνια περνούσαν ο Tomas δεν έπαψε ποτέ να είναι ο μεγάλος της θαυμαστής.

Όταν ένα πρωινό του Γενάρη που το κρύο περόνιαζε τα κόκαλα και τα κιτρινισμένα φύλλα είχαν καλύψει ολόκληρο το Σέντραλ Παρκ, η Άντρεα, έχοντας στα πόδια της κουλουριασμένο τον Dream, πήρε τελικά τη μεγάλη απόφαση να τηλεφωνήσει στον Tomas, αυτός ενθουσιασμένος με το αναπάντεχο άκουσμα της φωνής της αναφώνησε τ’ όνομά της, κάνοντάς της ένα σωρό ευγενικές φιλοφρονήσεις. Η Άντρεα προσπερνώντας τες, του ζήτησε ευγενικά αν μπορούσε να τον συναντήσει από κοντά για να του εξηγήσει το λόγο για τον οποίο του τηλεφώνησε, αλλά και να θυμηθούν ίσως τις παλιές καλές εποχές. Ο Tomas συγκινημένος που θα ξανάβλεπε από κοντά το αιώνιο είδωλό του την κάλεσε για δείπνο στο εστιατόριο «Spring flavors». Η Άντρεα ένιωσε αφάνταστα γοητευμένη, αλλά και αγχωμένη, γιατί είχαν πολλά χρόνια να την καλέσουν για δείπνο σ’ ένα ακριβό εστιατόριο.

Την επόμενη μέρα μετά από κείνο το τηλεφώνημα ξύπνησε πολύ ευδιάθετη, αλλά και αρκετά νευρική. Υπό το άγρυπνο βλέμμα του Dream, που εξαιτίας της υγείας του που χειροτέρευε μέρα με τη μέρα είχε αραιώσει τις νυχτερινές εξορμήσεις του στην πόλη, εκείνη άνοιξε την ντουλάπα της και άρχισε να ψάχνει προσεκτικά μέσα από τ’ αμέτρητα ρούχα της το κατάλληλο φόρεμα για την περίσταση. Ρούχα τα οποία είχε χρόνια να φορέσει και τώρα πια τα θεωρούσε κομμάτι ενός μακρινού και αδιάφορου παρελθόντος. Τελικά αποφάσισε να διαλέξει ένα κυπαρισσί κομψό μίντι φόρεμα, συνδυάζοντάς το με ψηλοτάκουνες μαύρες γόβες και ανάλογα αξεσουάρ. Τα μαλλιά της τα έπιασε σ’ ένα λιτό σινιόν κότσο, ενώ φρόντισε το μακιγιάζ της να είναι διακριτικό.

Παρασκευή ώρα 7μ.μ. και η Άντρεα, αφού πια έχει ετοιμαστεί, ήταν έτοιμη για το επαγγελματικό ραντεβού της. «Ευχήσου μου καλή τύχη αγαπημένε μου Dream» του είπε καθώς του χάιδευε την πλάτη, ενώ εκείνος ήταν ξαπλωμένος πάνω από μία μαλακή ζεστή κουβέρτα στην αγαπημένη του πολυθρόνα. Ωστόσο την κοίταξε για λίγο τρυφερά, νιαουρίζοντάς της και αποκοιμήθηκε.

Έξω από το σπίτι την περίμενε το αυτοκίνητο που είχε στείλει ο Tomas Christopher για να τη μεταφέρει στο ραντεβού τους. Φτάνοντας στο εστιατόριο η Άντρεα ένιωσε πως όλη αυτή η πολυτέλεια την αφήνει τώρα πια παγερά αδιάφορη. Ο Tomas είχε διαλέξει ένα τραπέζι το οποίο θα ήταν αποκομμένο από τ’ αδιάκριτα βλέμματα των πελατών. Την περίμενε κρατώντας μία μεγάλη αγκαλιά με τ’ αγαπημένα της άνθη. Θυμόταν ότι η πάλαι ποτέ πρωταγωνίστρια του θεάτρου λάτρευε τα μεγάλα σφιχτά μπουμπούκια κόκκινων τριαντάφυλλων. Όταν επιτέλους καθίσανε στο τραπέζι, αυτός γεμάτος άγχος που αντίκριζε μετά από χρόνια την αγαπημένη του ηθοποιό, άρχισε να τη βομβαρδίζει μ’ ένα σωρό κολακευτικά σχόλια για την εικόνα της, κάνοντας την Άντρεα να μην μπορεί να ορθώσει λέξη. Τη ρώτησε για την απόφασή της να εξαφανιστεί από το καλλιτεχνικό προσκήνιο, για τη ζωή της όταν έσβησαν τα φώτα της σκηνής, αλλά και για τις φήμες που την ήθελαν να βρίσκεται σε δεινή οικονομική κατάσταση, έχοντας χαθεί στον κόσμο των εξαρτήσεων. Ακούγοντας όλα αυτά η Άντρεα ένιωσε για λίγο ότι ίσως να ήταν τελικά λάθος αυτή η συνάντηση. Αφού ήπιε μία γουλιά νερό του είπε:

-Αγαπητέ Tomas αυτή τη στιγμή δεν είμαστε εδώ για να σου εξιστορήσω το παρελθόν μου και την απόφασή μου ν’ αποχωρίσω από το χώρο του θεάτρου. Εξάλλου αυτό αφορά αποκλειστικά και μόνο εμένα. Πήρα το θάρρος και σου τηλεφώνησα γιατί γνωρίζω ότι διευθύνεις μία από τις σπουδαιότερες γκαλερί της πόλης. Εδώ και αρκετά χρόνια έχω αρχίσει να ζωγραφίζω, με αποτέλεσμα να έχω ήδη δημιουργήσει πάνω από διακόσια έργα και θα ήθελα να εκθέσω κάποια από αυτά στον κόσμο που αγαπάει την τέχνη και ίσως πολλοί από αυτούς να είναι παλιοί θαυμαστές μου. Εύλογα θα απορείς βέβαια πώς και αποφάσισα ν’ ασχοληθώ με τη ζωγραφική. Πράγματι, οι φήμες που με ήθελαν να είμαι εξαρτημένη από το αλκοόλ και τα χάπια ήταν αληθινές. Όχι όμως τώρα πια. Εδώ και δέκα χρόνια είμαι νηφάλια. Μέσω αυτής της έκθεσης θα ήθελα να βοηθήσω ανθρώπους να ξεκινήσουν το δικό τους αγώνα απεξάρτησης. Συνοδοιπόρος μου σε όλο αυτό το ταξίδι ήταν και είναι ο Dream, ο γάτος μου. Αν καταφέρει να πουληθεί έστω και ένας πίνακάς μου τα χρήματα αυτά σε παρακαλώ θα ήθελα να δοθούν σε φιλοζωικά ιδρύματα, αλλά και σε ιδρύματα που έχουν σχέση με παιδιά.

Ο  Tomas Christopher όλη την ώρα που μιλούσε η Άντρεα την άκουγε προσεκτικά χωρίς να τη διακόψει. Πίστευε ότι με αυτή της την επανεμφάνισή, με διαφορετική έστω καλλιτεχνική έκφραση, όλη η πόλη θα μιλούσε για την ντίβα που είχε σημαδέψει με τις ερμηνείες της τα θεατρικά δρώμενα του Μπρόντγουεϊ.

-Ωραία! Πότε θέλεις να ‘ρθουν οι συνεργάτες μου για να διαλέξετε μαζί τα έργα που θα εκθέσεις; και αργότερα αφού γίνει αυτό να υπογράψουμε τα συμβόλαια.

-Το συντομότερο δυνατό. Απάντησε η Άντρεα, προσπαθώντας να κρύψει την ικανοποίησή της από την απάντηση του Tomas.

-Καλά λοιπόν, αύριο το πρωί θα σου τηλεφωνήσει ένας συνεργάτης μου για να κανονίσετε της λεπτομέρειες και το απόγευμα αν θέλεις θα στείλω και πάλι ένα αυτοκίνητο για να σε φέρει στο γραφείο μου και να υπογράψουμε τα συμβόλαια, ξεκινώντας έτσι μία κοινή διαδρομή που θα μας οδηγήσει στην παρουσίαση των έργων σου.

-Ξέρεις αγαπητέ Tomas θέλω και κάτι ακόμα. Έχω βρει τον τίτλο της έκθεσης και θα σε παρακαλούσα να τον δεχτείς.

Εκείνος παραδομένος στη γοητεία της και όλα όσα του θύμιζε η παρουσία της, κούνησε καταφατικά το κεφάλι. Μετά από ώρα και αφού θυμήθηκαν τα παλιά, αναπολώντας όμορφες στιγμές, έκλεισαν το δείπνο τους με μία ακόμα τελευταία πρόποση. Ήταν η ώρα να τη συνοδεύσει στο σπίτι της. Φτάνοντας έξω από την πολυκατοικία της, εκείνος της είπε:

-Ξέρεις Άντρεα σ’ ευχαριστώ πολύ γι’ αυτή την όμορφη βραδιά που ήταν τόσο απροσδόκητη για μένα. Εύχομαι αυτή η έκθεση και η ιστορία σου να γίνουν παράδειγμα για όλους μας.

Αφού της άνοιξε την πόρτα του αυτοκινήτου, της φίλησε τρυφερά το χέρι για καληνύχτα. Μπαίνοντας στο σπίτι η Άντρεα έτρεξε κατευθείαν να βρει τον Dream για να του πει τα νέα, όμως αυτός δεν ήταν εκεί. Είχε βγει σε μία από εκείνες τις σπάνιες βόλτες του στα μισοσκότεινα σοκάκια της Νέας Υόρκης. Από την επόμενη κιόλας μέρα η Άντρεα ξεκίνησε τις προετοιμασίες για την έκθεση. Διάλεξε τους πίνακες που θεωρούσε ότι αντιπροσωπεύουν καλύτερα όσα της είχε «διηγηθεί» ο αγαπημένος της γάτος. Περίοπτη θέση σε αυτούς κατείχε εκείνος ο πίνακας που είχε ζωγραφίσει το πρωινό όπου ο Dream είχε γυρίσει περίλυπος, αφού πρώτα είχε αποχαιρετίσει ένα πολύ αγαπημένο του πρόσωπο, που μάλλον όπως κατάλαβε η Άντρεα πρέπει να ήταν παιδί.

Τους επόμενους δύο μήνες όλα ήταν έτοιμα για την έκθεση. Σχεδόν όλη η πόλη μιλούσε για την απροσδόκητη καλλιτεχνική εμφάνιση της Άντρεα. Εξάλλου, ο Tomas είχε ξοδέψει χιλιάδες δολάρια για τη διαφήμισή της.

Πρώτη μέρα της Άνοιξης, ώρα οχτώ το απόγευμα. Σε μία ώρα η γκαλερί «Art Fusion» θ’ άνοιγε τις πόρτες της σε κοινό, τεχνοκριτικούς και δημοσιογράφους για να παρευρεθούν στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής της Άντρεα Μέιν, με τίτλο «Ένας Κλέφτης Ονείρων». Όσο ερχόταν η ώρα των εγκαινίων η καρδιά της Άντρεα πήγαινε να σπάσει. Καθώς έβαζε τον Dream στη τσαντούλα μεταφοράς του είπε:

-Λατρεμένε μου σήμερα είναι η μέρα μας. Να ξέρεις ότι σε σένα οφείλω τα πάντα και για μένα είσαι το παν. Εύχομαι να ζήσουμε ακόμα πολλά χρόνια μαζί.

Εκείνος την κοίταξε τρυφερά και με τη μουσούδα του τρίφτηκε επάνω στο χέρι της. Το αυτοκίνητο που είχε στείλει ο Tomas για να τους μεταφέρει στην έκθεση περίμενε  από ώρα κάτω από το σπίτι τους. Η Άντρεα ασυναίσθητα, σαν παλιά ντίβα του θεάτρου, άργησε να κάνει την εμφάνιση της. Εξάλλου δε βιαζόταν. Ήξερε καλά ότι σε λίγο βλέποντάς την ο κόσμος θα μιλούσε και πάλι για κείνη. Για μία σταρ που εδώ και χρόνια την είχαν ξεγραμμένη. Όμως κι αυτή είχε διαγράψει τον εαυτό της από την ίδια τη ζωή.

Ώρα εννέα το βράδυ. Η Νέα Υόρκη έχει παραδοθεί στη γλυκιά πρώτη νύχτα της Άνοιξης, υποδεχόμενη μία καλλιτέχνιδα που απέδειξε περίτρανα ότι σε όλους αξίζει μία δεύτερη ευκαιρία.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο