alexis-800x140

Ένα ταξίδι στο Τσίρκο των Ονείρων

της Γιώτας Αγαπητού    

Πρώτες πρωινές ώρες ενός καλοκαιρινού κυριακάτικου πρωινού και ο κόσμος απολαμβάνει την ξενοιασιά των διακοπών. Στην είσοδο της πόλης ένα κομβόι από δεκαπέντε μεγάλα κοντέινερ παρελαύνει για να κατασκηνώσει στην άκρη της πόλης. Ήδη εδώ και αρκετές μέρες οι δρόμοι έχουν γεμίσει από τεράστιες πολύχρωμες αφίσες για τις παραστάσεις που θα δώσει το «Τσίρκο των Ονείρων». Μικροί και μεγάλοι ανυπομονούν να χαθούν για λίγο στη μαγεία του. Η μεγάλη σκηνή με την κατακόκκινη σκεπή και τις πολύχρωμες σημαίες περιβάλλεται από άλλες μικρότερες βοηθητικές. Και ανάμεσά τους άνθρωποι με κινήσεις γρήγορες και βιαστικές για να ναι όλα έτοιμα για την πρώτη παράσταση του «Τσίρκου των Ονείρων». Ενός ακόμη σταθμού μιας μεγάλης περιοδείας, όπου οι καλλιτέχνες του θα προσφέρουν απλόχερα στιγμές χαράς, αλλά και μαγείας.

  • Κυρίες και κύριοι, παιδιά κάθε ηλικίας καλωσορίσατε στη μεγαλύτερη παράσταση του κόσμου.

Έτσι, για μία ακόμα φορά ο οικοδεσπότης του τσίρκου θα υποδεχτεί το κοινό του, λίγο πριν δώσει το σύνθημα να σβήσουν τα φώτα της σκηνής και οι θεατές να παραδοθούν στη μαγεία των εκπλήξεων, αφήνοντας την ψυχή να ταξιδέψει σε παραστάσεις άλλων εποχών, εκεί όπου το μυστήριο παντρεύεται αρμονικά με τη φαντασία.

Τα φώτα σβήνουν και η σκηνή πλημυρίζει από κλόουν, ακροβάτες, ζογκλέρ και μάγους.

1768, ένας Άγγλος ιππέας ιδρύει στο Λονδίνο, στις απαρχές της βιομηχανικής επανάστασης, μία σύγχρονη μορφή του τσίρκου. Εξάλλου η βιομηχανική επανάσταση επέδρασε έντονα όχι μόνο στις οικονομικές, αλλά και στις κοινωνικές και πολιτισμικές δομές  της εποχής προκαλώντας έντονες ανακατατάξεις.

Στην αρχή οι παραστάσεις περιελάμβαναν ζώα, ακροβάτες και μαγικά κόλπα. Στη συνέχεια όμως το τσίρκο έγινε ίσως η μοναδική διασκέδαση των εργατών που ταλαιπωρούνταν από τη δουλειά στα εργοστάσια, αλλά και την εξαθλίωση της καθημερινότητάς.  Λόγω του γεγονότος ότι η Γηραιά Αλβιών  είχε αποικίες σε Ασία και Αφρική, στις παραστάσεις των τσίρκων προστέθηκαν και άγρια ζώα που έφερναν έμποροι από τις εκεί χώρες.

Αμέτρητες είναι οι ιστορίες βασανισμού ζώων, με χαρακτηριστικότερες εκείνες του φριχτού απαγχονισμού ενός θηλυκού ελέφαντα το Σεπτέμβρη του 1916 που κρεμάστηκε δημοσίως από ένα πελώριο γάντζο γιατί σκότωσε τον εκπαιδευτή του, ο οποίος τον κακοποιούσε, αλλά και ο τραγικός θάνατος του διασημότερου ζώου του δέκατου ένατου αιώνα, του αληθινού ελέφαντα Τζάμπο, που μεγάλωσε ορφανός σε ζωολογικούς κήπους, βρίσκοντας όμως άδοξο τέλος όταν συγκρούστηκε το κάρο που τον μετέφερε με το βαγόνι ενός τραίνου.

Όμως υπήρχαν και άνθρωποι που χρησιμοποιήθηκαν λόγω της σωματικής τους ιδιομορφίας, οι οποίοι χαρακτηρίζονταν από τις κοινωνίες ως φρικιά, μιας και δεν ήταν ακόμα έτοιμες να δεχτούν την αναπηρία ως διαφορετικότητα και τους έβλεπαν ως μία υποσημείωση του τέλειου κόσμου τους. Εκείνοι όμως βρίσκανε τη θέση τους στο τσίρκο, προσδίδοντας κάτι μαγικό, απόκρυφο και απόκοσμο, προκαλώντας τρόμο, μα και θαυμασμό σ’ ένα κόσμο που έσπευδε να τους δει για να θρέψει την ακόρεστη περιέργειά του.

Πολλές οι ιστορίες τέτοιων ανθρώπων, μία από αυτές ήτανε η ιστορία των επτά αδερφών Σάδερλαντ, που έγιναν γνωστές στην Αμερική στο τέλος του 19ου αιώνα για τα πολύ μακριά μαλλιά τους που το συνολικό τους μήκος έφτανε τα δώδεκα μέτρα, αλλά και το τραγικό τέλος αυτών των γυναικών που τις επιφύλασσε η μοίρα, καθώς αρχικά απλόχερα τις χάρισε την απόλυτη δόξα.

Οι συντελεστές του τσίρκου είναι κυρίως άνθρωποι μοναχικοί που αποζητούν το χειροκρότημα του κόσμου, ενός κόσμου που στην πορεία του χρόνου έχει ταλαιπωρηθεί από την καθημερινή πάλη της επιβίωσης, σε εποχές που τα πάντα είναι υπό διαμόρφωση. Άλλωστε τη μεγαλύτερη ακμή του το τσίρκο τη γνώρισε μέχρι και τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά και λίγο μετά το τέλος του δευτέρου. Απ’ όπου κι αν περνούσαν τα μεγάλα τσίρκα   τις περιόδους αυτές για να δώσουν παραστάσεις, εκείνες είχαν τεράστια επιτυχία. Παραστάσεις που διαφημίζονταν από μεγάλες αφίσες, όπου λαϊκοί ζωγράφοι τις φιλοτεχνούσαν στο χέρι, κάνοντάς τες να μοιάζουν σαν μικρά αριστουργήματα τέχνης που μάγευαν το κοινό. Όπως ακριβώς και οι μάγισσες, αλλά και οι χαρτορίχτρες που είχαν περίοπτη θέση στις παραστάσεις, καθώς αυτές ήταν κρυμμένες πίσω από τους καπνούς, και το σκοτάδι, προκαλώντας δέος με τις διφορούμενες αποκαλύψεις τους, για να πουλήσουν με αυτό τον τρόπο μαντζούνια και φίλτρα αγάπης.

Τα φώτα της σκηνής σβήνουν, ο ταμίας μαζί με το αφεντικό μετρούν τα χρήματα που έβγαλαν από μία ακόμη παράσταση, ενώ οι υπόλοιποι συντελεστές του τσίρκου, βγάζοντας τα λαμπερά τους κουστούμια γίνονται και πάλι άνθρωποι της καθημερινότητας, που συντροφιά με τις σκέψεις τους ονειρεύονται κάτω από το παιχνιδιάρικο φως του φεγγαριού που σιγοσβήνει    καθώς το αγκαλιάζουν τα σύννεφα.

Το τσίρκο είναι ένας πλανόδιος θίασος, μία μικρή κοινότητα ανθρώπων που ταξιδεύει από πόλη σε πόλη. Άνθρωποι γεμάτοι ονειροπολήσεις, έρωτες, ίντριγκες και πάθη που τα εκφράζουν στις μεταξύ τους σχέσεις και το μόνο που αληθινά τους ενώνει είναι η βεβαιότητα της κοινής τους αγάπης για την  τέχνη τους. Είναι ένας μικρός κόσμος όπου ο ένας εξαρτάτε από τον άλλο, διανέμοντας μεταξύ τους τις καθημερινές εργασίες αυτής της μεγάλης οικογένειας στην οποία έχουν επιλέξει οι ίδιοι ν’ ανήκουν.

Σε λίγο τα φώτα θ’ ανάψουν και όλοι οι συντελεστές της παράστασης έχοντας φορέσει για τελευταία φορά απόψε τα λαμπερά τους κουστούμια θ’ αφήσουν στην άκρη τις σκέψεις τους προσφέροντας για μία ακόμη φορά στιγμές έκστασης και ονειροπόλησης στον κόσμο. Τελειώνοντας η παράσταση όλοι μαζί πάνω στη σκηνή και έχοντας στη μέση τον παρουσιαστή θα υποκλιθούν μπροστά στο κοινό, ενώ εκείνο θα τους χαρίσει το πιο θερμό και αυθόρμητο χειροκρότημα του.

Τα φώτα σβήνουν με μία υπόσχεση ότι και αύριο η πόλη θα βιώσει την πιο μαγική και λαμπερή παράσταση του κόσμου.

Καληνύχτα!

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο