Διδυμότειχο-Τανζανία: Μια απόφαση μακριά!

Ο Σπύρος Διαγκάκης κατάγεται και ζει στο ακριτικό Διδυμότειχο και εργάζεται ως καθηγητής γαλλικών. Η κοινωνία πολιτών και ο εθελοντισμός είναι αξίες και έννοιες με τις οποίες ήρθε σε επαφή από τα παιδικά του κιόλας χρόνια, αλλά ασχολείται πιο ενεργά με εθελοντικά προγράμματα τα τελευταία τέσσερα. Καθοριστικό παράγοντα για την ενασχόληση του αυτή έπαιξε και η εθελοντική ομάδα Διδυμοτείχου ‘’ΑποΔΙΔω’’ την οποία ίδρυσε και συντονίζει.

Αφορμή για τη συνάντηση μας στάθηκε η επιστροφή του από τη μακρινή Τανζανία – όπου σημειωτέον- δεν πήγε για διακοπές, αλλά για να συνδράμει εθελοντικά μαζί με την οργάνωση “Wheeling2help” στην κατασκευή του τοπικού σχολείου.

ΓΝΩΜΗ: Αρχικά πες μας λίγα πράγματα για την εθελοντική οργάνωση “wheeling2help” και σε τι αποσκοπεί.

Σπύρος Διαγκάκης: Το Wheeling2help το άκουσα για πρώτη φορά από μία φίλη μου όπου συζητούσαμε για εθελοντικά προγράμματα και ταξίδια αλληλόδρασης που λαμβάνουν χώρα στο εξωτερικό. Έτσι λοιπόν επικοινώνησα με τους ίδιους και μου έκαναν αρκετά θετική εντύπωση από την αρχή και κάπως έτσι ξεκίνησα να “ετοιμάζω τις βαλίτσες μου”. Το Wheeling2help ξεκίνησε σαν μια τρελή ιδέα και συνεχίζεται σαν ένα κίνημα αγάπης και αλληλεγγύης! Η ιστορία υπέροχη, την οποία μπορείτε να
διαβάσετε στην ιστοσελίδα τους (https://www.wheeling2help.com/ ).

Σήμερα το Wheeling2help είναι μια πρωτοβουλία που στόχο έχει να εμπνεύσει και να μυήσει τους νέους στον εθελοντισμό μέσω κοινωνικών δράσεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Η ομάδα συνεχώς μεγαλώνει και όλα τα μέλη μαζί προσπαθούν να βρίσκουν τρόπους ώστε ο κόσμος γύρω μας να γίνεται καθημερινά πιο όμορφος!

ΓΝΩΜΗ:  Πώς θα περιέγραφες τη συνύπαρξη και συνεργασία με άτομα που μέχρι πριν ήσασταν ουσιαστικά άγνωστοι.
Ήταν εύκολο; Και η σχέση σας με τους ντόπιους κατοίκους στο χωριό της Τανζανίας που διαμένατε;

Σ. Δ. : Σχετικά με τη συνύπαρξη με τους υπόλοιπος συνταξιδιώτες ήταν αρκετά εύκολη διότι μπορεί να μην γνωριζόμασταν
από πριν, αλλά είχαμε ένα κοινό χαρακτηριστικό που μας ένωσε από την πρώτη στιγμή. Αυτό δεν είναι άλλο
από την αγάπη προς τον συνάνθρωπο και το αίσθημα της αλληλεγγύης. Είχα λοιπόν την ιδιαίτερη χαρά και τιμή να
γνωρίσω 21 μοναδικούς ανθρώπους από διάφορα σημεία της Ελλάδος και της Κύπρου, ανθρώπους με κοινές
ανησυχίες και προβληματισμούς αλλά με διαφορετικές αφετηρίες και background. Είμαι σίγουρος ότι θα κρατήσω
επαφές με όλους διότι μοιραστήκαμε ξεχωριστές εμπειρίες και πλέον αποτελούν πρωταγωνιστές σε ένα από
τα πιο σπουδαία κεφάλαια της ζωής μου μέχρι τώρα .

Όσον αφορά τον ντόπιο πληθυσμό, τώρα, έχω να δηλώσω ότι ήταν ιδιαίτερα φιλόξενοι άνθρωποι και αυτό που μου έκανε
εντύπωση ήταν πως πάντα είχαν ένα  αληθινό χαμόγελο παρά τις δυσκολίες που βίωναν στην καθημερινότητα τους. Σε αυτό το σημείο δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στα παιδάκια που μας αγκάλιασαν κυριολεκτικά από την πρώτη μέρα μας στην κοινότητα Gongo. Διέθεταν τα πιο εκφραστικά και αγνά μάτια που έχω δει ποτέ. Πραγματικά θα με ‘’στοιχειώνουν’’ για το υπόλοιπο της ζωής μου οι φωνές και η αγάπη τους, καθώς παρόλο που δεν είχαν τίποτα, συμπεριφέρονταν σαν να είχαν τα ΠΑΝΤΑ!

ΓΝΩΜΗ: Τα συναισθήματα σου όταν έφτασες στην Τανζανία. Είχες κάνει στο παρελθόν κάποιο ταξίδι στην Ήπειρο της Αφρικής;

Σ.Δ. : Αρχικά να πω ότι παρόλο που έχω ταξιδέψει σε πολλά ευρωπαϊκά κράτη, ήταν η πρώτη φορά που ταξίδεψα
πέρα από τα όρια της Ευρώπης. Η αλήθεια είναι πως ακόμη δυσκολεύομαι να εκφράσω τα συναισθήματα μου καθώς
είμαι ακόμη σε στάδιο επεξεργασίας. Τα συναισθήματα μου μόλις προσγειώθηκα στην πρωτεύουσα ( Νταρ Ελ
Σαλααμ) της Τανζανίας ήταν πολλά και ανάμεικτα. Σίγουρα το πρώτο που ένιωσα ήταν ευλογία και περηφάνια για τον εαυτό μου που κατάφερα να πετύχω έναν στόχο που είχα θέσει. Ταυτόχρονα, κατάφερα να ξεπεράσω τους φόβους μου και να βγω για άλλη μια φορά από – αυτό που ονομάζουμε-  ζώνη ασφαλείας.

ΓΝΩΜΗ: Γιατί το περιγράφεις ως μία εξαιρετική εμπειρία; Τι σου άφησε, σε άλλαξε ίσως σε κάποια κομμάτια ως άνθρωπο;

Σ.Δ.: Πιστεύω ότι πολλοί από αυτούς που διαβάζουν αυτή την στιγμή την συνέντευξη διαπιστώνουν πως πρόκειται για μια
εμπειρία ζωής. Προσωπικά το εν λόγω ταξίδι αποτελούσε έναν διακαή πόθο και όνειρο ζωής που είχα τα τελευταία 8
χρόνια. Αναμφίβολα μιλάμε για ένα ταξίδι που με έκανε να αναθεωρήσω πολλά πράγματα και αξίες που στον
δυτικό κόσμο της αφθονίας τα θεωρούμε αυτονόητα. Για παράδειγμα, αναθεώρησα αρκετά σε σχέση με την
φύση, το νερό , το φαγητό και τις διαπροσωπικές σχέσεις. Η αλήθεια είναι ότι στην μακρινή Τανζανία όλα τα παραπάνω δεν
θεωρούνται δεδομένα και αποτελούν μια καθημερινή μάχη. Ξέρετε πολύ καλά πως οι πολυτέλειες και η ανάγκη
απόκτησης υλικών αγαθών που μας ωθεί ο δυτικός τρόπος σκέψης μας κάνουν συχνά άπληστους και αχάριστους. Εκεί κατάλαβα πως η ευτυχία και η πληρότητα κρύβονται στην απλότητα.

Τέλος, θα ήθελα να παρακινήσω τον καθένα να τολμήσει και να ζήσει μια αντίστοιχη εμπειρία διότι η ζωή είναι μικρή, επομένως καλό θα ήταν να είμαστε θετικοί και να τη γεμίζουμε με ξεχωριστές εμπειρίες. Το μότο μου είναι: “ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟΦΑΣΗ ΜΑΚΡΙΑ”.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο