Μείζον θέμα η προσβασιμότητα στην Αλεξανδρούπολη

«Η Αλεξανδρούπολη, μία από τις λίγες πρωτεύουσες νομών χωρίς πλακίδια όδευσης για τυφλούς… Σκοντάφουμε πάνω σε δέντρα, σε καρέκλες, σε μηχανάκια” λέει ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Συλλόγου Έβρου Κώστας Ευθυμιάδης

της Κικής Ηπειρώτου

Εδώ και 12 χρόνια παραμένουν «παγωμένα» τα επιδόματα για τα άτομα με αναπηρία στη χώρα μας, την στιγμή που, ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο, το κόστος ζωής έχει εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα επίπεδα. Και στον Έβρο, τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι συνάνθρωποί μας συσσωρεύονται διαρκώς, με τις ελπίδες τους για μία κάποια ελάφρυνση να προσανατολίζονται στις εξαγγελίες του Πρωθυπουργού στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης την επόμενη εβδομάδα.
«Χωρίς αγώνα δεν γίνεται τίποτα» λέει στη «ΓΝΩΜΗ» ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Συλλόγου ΑμεΑ Έβρου Κώστας Ευθυμιάδης. «Έχουμε κάποιες ελπίδες ότι κάποια από τα αιτήματά μας θα ικανοποιηθούν με αφορμή τη ΔΕΘ. Κυρίως, θα πρέπει να υπάρξει άμεσα αύξηση των επιδομάτων μας, τα οποία, εδώ και 12 χρόνια, είναι ‘παγωμένα’».

Μείζον θέμα η προσβασιμότητα
Όπως αναφέρει ο κ. Ευθυμιάδης, ένα ακόμα πολύ μεγάλο πρόβλημα είναι αυτό της προσβασιμότητας. «Μην επηρεάζεστε από αυτά που λένε οι τοπικές αρχές και ο Δήμος. Στα λόγια και στα χαρτιά πολλά γίνονται, στην πραγματικότητα, όμως, είμαστε πολύ πίσω. Είμαστε από τις λίγες πρωτεύουσες νομών στην Ελλάδα στις οποίες δεν υπάρχουν πλακίδια όδευσης τυφλών. Έβαλαν στην ανάπλαση της παραλίας, από την στροφή του Εγνατία ως την ‘Αργώ’ και σταμάτησαν εκεί, λες και εκεί σταματάει η πόλη. Ένα άτομο με τυφλότητα για να κινηθεί με ασφάλεια στην Αλεξανδρούπολη θα πρέπει πάντα να έχει μαζί του συνοδό. Προσωπικά, δεν ήμουν πάντα τυφλός και θυμάμαι την πόλη, μπορώ να κινηθώ ως ένα βαθμό, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι, όπως όλοι, δεν σκοντάφτω πάνω σε δέντρα, σε καρέκλες, σε μηχανάκια. Είναι πολύ δύσκολη η προσβασιμότητα, και ξαναλέω: Μην επηρεάζεστε απ’ όσα λένε, υπάρχει μεγάλο πρόβλημα, είμαστε πολύ πίσω».

Καμία εξέλιξη με το θέμα της στέγασης
Εντωμεταξύ, δεν υπάρχει καμία εξέλιξη με το θέμα της στέγασης του Συλλόγου. Μετά το «ναυάγιο» με το κτίριο της οδού Διονυσίου Σολωμού, ο Σύλλογος παραμένει στο γραφείο του στο χώρο του παλιού νοσοκομείου, το οποίο είναι ακατάλληλο.
«Ήρθε κάποιος τις προάλλες και μας είπε: ‘Πόσο θα μένετε εδώ; θα πέσουν πάνω σας οι σοβάδες’ και του είπαμε ότι ‘μέχρι να πέσουν οι σοβάδες, θα μείνουμε εδώ’», σημείωσε ο κ. Ευθυμιάδης. Όσο για το χώρο στη Σολωμού, ακόμη φαίνεται στα χαρτιά πως έχει παραχωρηθεί στο Σύλλογο ΑμεΑ, αφού δεν έχει κληθεί ακόμη από τον Δήμο να υπογράψει την επιστροφή του χώρου.

Οι διεκδικήσεις του αναπηρικού κινήματος
Με αφορμή τη παρουσίαση των δεσμεύσεων της κυβέρνησης στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης τον Σεπτέμβριο, η ΕΣΑμεΑ κοινοποίησε στον πρωθυπουργό επιστολή με τα πιο επείγοντα και ουσιαστικά ζητήματα του αναπηρικού κινήματος.
Βασική διεκδίκηση να υπάρξει επιτέλους ειδική μέριμνα για την προστασία των ατόμων με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και των οικογενειών τους, καθώς και αυξήσεις στα επιδόματα και στις συντάξεις των συνταξιούχων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις, το οποίο αποτελεί πάγιο παν – αναπηρικό αίτημα τα τελευταία χρόνια.
Ουδείς αμφισβητεί ότι τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και οι οικογένειές τους αντιμετωπίζουν, παράλληλα με την μακροχρόνια οικονομική κρίση και την κρίση της πανδημίας, ένα άνευ προηγουμένου κύμα ακρίβειας στα προϊόντα, την ενέργεια, τα καύσιμα κ.α., η οποία καθιστά αδύνατη ακόμα και την κάλυψη των βασικών καθημερινών τους αναγκών.
Με τις τελευταίες αυξήσεις επιδομάτων να έχουν δοθεί το 2011, και με τα έξοδα για τη διασφάλιση μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης συνεχώς να ανεβαίνουν, οδηγούνται σε φτωχοποίηση.
Τα αποσπασματικά μέτρα έχουν αποδειχθεί αναποτελεσματικά – μόνο η ισχυρή πολιτική βούληση, μέσω ενός συνολικού πλαισίου συνδυαστικών οικονομικών μέτρων, το οποίο θα έχει συνέχεια σε βάθος χρόνου, παράλληλα με την επιτάχυνση της υλοποίησης του Εθνικού Σχεδίου Δράσης για την Αναπηρία, θα μπορέσουν τα άτομα με αναπηρία, χρόνιες παθήσεις και οι οικογένειές τους να ζήσουν ισότιμοι στην ελληνική κοινωνία.
Η Ε.Σ.Α.μεΑ. διεκδικεί:
1. Αυξήσεις σε όλα τα επιδόματα των ατόμων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις μέσω τετραετούς συμφωνίας, όπως είχε γίνει το 2003 και το 2007 μεταξύ κυβέρνησης και Ε.Σ.Α.μεΑ. Πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι οι τελευταίες αυξήσεις στα επιδόματα δόθηκαν 10 χρόνια πριν, το 2011.
2. Αύξηση τουλάχιστον τιμαριθμική του κοινωνικού εισοδήματος αλληλεγγύης.
3. Ειδική μέριμνα για τα άτομα με αναπηρία στις εξαγγελίες για τη στέγαση, με αύξηση επιδότησης του ενοικίου για τα άτομα με αναπηρίες και χρόνιες παθήσεις, καθώς και ευνοϊκότερες προϋποθέσεις σε δάνεια για αγορά κατοικίας στα νέα ζευγάρια.
4. Αυξήσεις στις συντάξεις των ατόμων με αναπηρία, οι οποίοι είναι συνταξιούχοι είτε λόγω γήρατος είτε λόγω αναπηρίας. Να δοθεί πραγματική αύξηση στις συντάξεις των ατόμων με αναπηρία ανεξάρτητα από την προσωπική διαφορά.
5. Διακριτή μέριμνα στις επιδοτήσεις για την ενέργεια σε άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις καθώς και για τις οικογένειές τους, με ειδική χαμηλή τιμή ανά κιλοβατώρα. Πολλοί εξ αυτών κάνουν χρήση ενεργοβόρων συσκευών ή έχουν μεγαλύτερες ανάγκες σε θέρμανση, ψύξη κ.λπ.. Επιπλέον είναι επιτακτική ανάγκη να επιδοτηθούν οι ενεργειακές ανάγκες των κτιρίων που στεγάζουν την Ε.Σ.Α.μεΑ. και τις οργανώσεις μέλη της, τα κέντρα διημέρευσης που παρέχουν υπηρεσίες σε άτομα με αναπηρία κ.λ.π.
6. Απαλλαγή των ατόμων με αναπηρία από τα τεκμήρια του εισοδήματος. Να μην φορολογείται το τεκμαρτό εισόδημα των ατόμων με αναπηρία με ποσοστό από 67% και άνω, παρά μόνο το πραγματικό.
7. Απαλλαγή από τον ΕΝΦΙΑ όλων των ατόμων με αναπηρία με ποσοστό αναπηρίας 67%, ανεξαρτήτως κατηγορίας αναπηρίας και των οικογενειών που βαρύνονται φορολογικά με άτομα με βαριά αναπηρία από τον ΕΝΦΙΑ, χωρίς εισοδηματικά κριτήρια, για την πρώτη κατοικία.
8. Αύξηση του ακατάσχετου ποσού σε λογαριασμό μισθού ή σύνταξης ατόμων με αναπηρία στο ύψος των 3.000 ευρώ, λόγω αυξημένων αναγκών εξ αιτίας της αναπηρίας τους.
9. Λήψη προστατευτικών φορολογικών μέτρων για τα άτομα με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις με ποσοστό αναπηρία 67% και άνω που έχουν επιχειρηματική δραστηριότητα.
10. Επαναφορά του άρθρου 18 του ν. 4172/2013 που προέβλεπε μείωση φόρου από ιατρικές δαπάνες, για τα άτομα με αναπηρία, με χρόνιες παθήσεις και τις οικογένειές τους, καθώς και διεύρυνση αυτού.
11. Προστασία από πλειστηριασμό της πρώτης κατοικίας που ανήκει σε άτομα με ποσοστό αναπηρίας τουλάχιστον 67%, καθώς και στα πρόσωπα που έχουν στην οικογένειά τους άτομα με βαριές αναπηρίες.
12. Μηδενική συμμετοχή των ασφαλισμένων με αναπηρία και χρόνιες παθήσεις στα συνταγογραφούμενα φάρμακα και στα τεχνικά βοηθήματα, στα ιατροτεχνολογικά βοηθήματα, στα είδη ειδικής διατροφής και τις βιταμίνες.
13. Μείωση του ΦΠΑ στο χαμηλότερο συντελεστή που επιτρέπει η νομοθεσία για τα απαραίτητα βοηθήματα-εργαλεία διαβίωσης των ατόμων με βαριά κινητική αναπηρία και άλλες αναπηρίες.
14. Σημαντική αύξηση του ατομικού και οικογενειακού ορίου εισοδήματος για τη χορήγηση επιδόματος θέρμανσης στα άτομα με αναπηρία ή χρόνια πάθηση με ποσοστό 67% και άνω.
Η προστασία της ζωής, η διασφάλιση αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης και ο σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, είναι αδιαχώριστα.

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο