Στον απόηχο της Εθνικής μας επετείου

«Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή. Δεν είναι εύκολες οι θύραις
εάν η χρεία τες κουρταλή».
Δ. Σολωμός (1798-1857)

Εκατόν εξήντα χρόνια από το θάνατο του Εθνικού μας ποιητή και η πατρίδα μας ξαναγύρισε στη ζητιανιά.

«Με τα ρούχα αιματωμένα, ξέρω ότι έβγαινες κρυφά, να γυρεύεις εις τα ξένα άλλα χέρια δυνατά»

Τα δυνατά χέρια είναι τα σημερινά “οι άσπονδοι φίλοι δανειστές”, κοινώς τοκογλύφοι, οι οποίοι ολοένα και περισσότερο σφίγγουν το ζωνάρι, ώσπου να γονατίσουν το Λαό μας, να υποθηκεύσουν, τον πλούτο της χώρας, τη θάλασσα, τα νησιά μας, που τα ορέγονται από χρόνια. «΄Αλλοι, ωιμέ στη συμφορά σου όπου εχαίροντο πολύ, σύρε να’βρεις τα παιδιά σου, σύρε έλεγαν οι σκληροί». Μετά το Β΄Παγκ. Πόλεμο, πάνω από 300.χιλιάδες, Ελληνικά παραγωγικά χέρια μετανάστευσαν, στην Δυτική Γερμανία, που έπρεπε να βρίσκονται, στην παραγωγική διαδικασία, την ανασυγκρότηση, ανόρθωση της χώρας, από τα συντρίμμια, της τριπλής κατοχής του Γ΄Ράϊχ.

Αλλά, οι Μεγάλες Δυνάμεις, που πήραν τις τύχες, και μοίρασαν, κατά το θέλω τους, την πίτα, έπρεπε να σηκώσουν ανάχωμα, ανάμεσα σε Δυτική-Ανατολική Γερμανία, Ανατολής – Δύσης, σύμφωνα με, με τον καινούργιο Χάρτη, την εμπόδιση επέκτασης της Σοβιετικής ΄Ενωσης, η οποία, ειρήσθω εν παρόδω, πρωτοστατούσε, στην απελευθέρωση των Αποικιακών Κινημάτων. « Ελαφιάσθη της Αγγλίας το θηρίο και σέρνει ευθύς κατά τα΄άκρα της Ρουσίας, τα μουγκρίσματα τ΄ς οργής .Άλλο, εσύ δεν συλλογιέσαι πάρεξ’ που θα πρωτοπάς, δεν μιλείς και δεν κουνιέσαι στις βρισιές όπου αγροικά»

Αποψιλώθηκε, η ύπαιθρος χώρα, από τα παραγωγικά χέρια και έμειναν τα γερόντια να φυλάνε ερημωμένα χωριά, από τα αγριόχορτα και τα αγρίμια. Χαρήκαμε όταν μπήκαμε στην ΕΟΚ και δημιουργήσαμε την Ευρωπαϊκή Ένωση και είπαμε να βγούμε από τη φτώχεια των Βαλκανίων, να δούμε και εμείς θεού πρόσωπο. Φτάνει πια, η μιζέρια, να μπούμε στη Μεγάλη Ευρωπαϊκή Οικογένεια, να πορευτούμε μαζί τους, καταπώς μας αξίζει. Έτσι ονειρευτήκαμε, άλλα περιμέναμε και άλλα μας ήρθαν κατακούτελα, διότι, άλλαι μεν βουλαί Ελλήνων, άλλα δε, το ΝΔΤ κελεύει.

Φάνηκε πως, ήταν μια φενάκη, διότι δεν είναι δυνατό, να πλουτίζουν οι Βόρειες χώρες και να δοκιμάζονται οι Νότιες βιομηχανικές χώρες όπως Ιταλία, Ισπανία και άλλες μικρότερες όπως η χώρα μας να περιπέσουν στη φτώχεια. Καλά το είχε επισημάνει ο συχωρεμένος Ιωάννης Ζίγδης Πρόεδρος της Ε.ΔΗ.Κ.(1913-1997):«Μας θέλουν για θελήματα. Για γκαρσόν αλλά με παπιγιόν».Ακούω πρόσφατα, για κάποιες ταχύτητες, στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τα γεγονότα δικαιώνουν τις υποψίες μου Χρονιάρα μέρα που είναι για το Έθνος την πατρίδα μας, που θα έπρεπε να πανηγυρίζει, να χαίρεται και να μη μας αφήνει το ΔΝΤ, που κάθεται σαν μπαμπούλας, από πάνω μας, και γυρίζω πίσω στον ποιητή μας, το Σολωμό, για να κλείσω περήφανα, με το στίχο του:

Η ψυχή μου αναγαλλιάζει, πως ο κόρφος καθεμιάς, γλυκοβύζαχτο ετοιμάζει γάλα ανδρείας και ελευθεριάς.
Μεσ’ στα χόρτα τα λουλούδια, το ποτήρι δεν βαστώ. Φιλελεύθερα τραγούδια, σαν τον Πίνδαρο εκφωνώ.
Απ’τα κόκκαλα βγαλμένη, των Ελλήνων τα Ιερά και σαν πρώτα ανδρειωμένη χαίρε, ω, χαίρε ελευθεριά.

*****

1957-2017.Εξήντα χρόνια από την ίδρυση της ΕΟΚ – Ευρωπ. Ένωση, τα λαμπρά επιτεύγματά της θόλωσαν, μέσα στην ανικανότητα των μετέπειτα ηγητόρων της, που δεν φάνηκαν αντάξιοι συνεχιστές εκείνων, που οραματίστηκαν μια Ευρώπη που, να δικαιώνει τις προσδοκίες των Λαών της.
Καλή Σαρακοστή.

Αλεξανδρούπολη 28 Μαρτίου 2017

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο