Θεών τε και ανθρώπων

Τακόλας Νίκος

Θεών τε και ανθρώπων

Τα βατράχια κόαζαν ασίγαστα, χωρίς να καταδίδουν ωστόσο τα μυστικά της φύσης. Πού και πού κάποιο νυχτοπούλι έκρωζε. Στον τόπο αυτό όλα τα άλλα γίνονταν στο σκοτάδι και την ησυχία. Θηρευτές της νύχτας που πάλευαν για την τροφή τους ή για ζευγαρώματα, συναπαντήματα ηπείρων, η ήσυχη ροή του ποταμού που σήμερα δεν ήταν αγριεμένη και άηχα χτυπήματα από τρομαγμένες καρδιές, γιομάτες πόνο στον πηχτό ζόφο μιας ατέλειωτης πορείας. Μιας πορείας μηνών από ήπειρο σε ήπειρο, με συμπορευτή το θάνατο. Πρόσφυγες.

Τη μέρα το τοπίο έδειχνε ανώδυνο και άδολο. Κατά μήκος των ακτών του Έβρου και στα νησάκια που σχημάτιζε, έβλεπες μια ιδιόμορφη αμμόφιλη βλάστηση, ενώ η θάλασσα εισχωρούσε στη στεριά γεννώντας αλμυρόβαλτους, νότια χαμηλά στις εκβολές και υφάλμυρες λίμνες, όπως τη λίμνη των Νυμφών ή λίμνες γλυκού νερού, όπως το Τσεκούρι, τη Σκέπη και τη Γυναίκα. Τα μεταναστευτικά πουλιά έφταναν εδώ κάθε άνοιξη και αφού ολοκλήρωναν την εγκατάσταση επιδίδονταν στην αναπαραγωγή, αυτή τη φωνή της ζωής. Παραπάνω στη Δαδιά μεγάλα πουλιά και όρνια όπως ο Πετρίτης, Φιδαετός, Χρυσαετός, Βασιλαετός, Μαυρόγυπας και Ψαραετός έβρισκαν φιλοξενία. Όλα θα ήταν ειρηνικά μα εδώ και χρόνια τα καραβάνια των προσφύγων που έψαχναν μια γωνιά ειρήνης ή μια νέα πατρίδα έμπλεξαν με τα προβλήματα του ποταμού αλλά και με τη μισαλλοδοξία των συνόρων.

-Αλτ, ακούστηκε κραυγή από την Τούρκικη όχθη, ενώ ένας προβολέας άρχισε να σαρώνει το σκοτάδι. Ταυτόχρονο ένα αυτόματο όπλο άρχισε να βάλλει. Τα σκυλιά μπροστά ξέχωσαν μέσα από τα καλάμια ένα τραυματισμένο πρόσφυγα, Ασιάτη καθώς έλεγαν τα ρούχα του, μα και η κοψιά του.

Στο κρατητήριο ο συλληφθείς στεκόταν όρθιος τρέμοντας από την εξάντληση και το ξύλο. Μα δεν ήταν συνήθης πρόσφυγας που περνούσε πρώτη φορά. Κάποιοι από το φυλάκιο τον αναγνώρισαν.

-Αν δεν πεις την αλήθεια, θα σε ξαναπετάξουμε στον αγαπημένο Έβρο σου που τον σταυρώνεις πέρα δώθε –άγνωστο γιατί, φέτα, φέτα. Καταλαβαίνεις;

-Μια φορά ακόμα. Τα στοιχεία σου, πότε μπήκες στην Τουρκία από τη Συρία, πώς πέρασες στην Ελλάδα και γιατί γύρισες πίσω στην Τουρκία. Είσαι Έλληνας πράκτορας;

-Σας είπα. Είμαι Αφγανός. Λέγομαι Morad Zemari. Μπήκα παράνομα στην Τουρκία, από την Ανατολία πριν ένα μήνα. Χθες που με πιάσατε προσπαθούσα να μπω στην Ελλάδα. Θέλω να πάω στην Ευρώπη, να ζητήσω άσυλο.

Η κατάσταση ήταν εκρηκτική, τα πράγματα δεν μπορούσαν να κρυφτούν άλλο, ο αιχμάλωτος μετρούσε λες και τον αέρα που ρουφούσε, μα τον πρόδιδε η ώρα αγωνίας της ασθμαίνουσας αναπνοής. Όσο μιλούσε οπλιζόταν με θάρρος. Όταν σιωπούσε αλυχτούσε η ταραχή του. Ήταν και τραυματισμένος, εξ άλλου.

-Λες ψέματα! Από Ελλάδα γύριζες στην Τουρκία. Κολυμπούσες ανάποδα από τους άλλους. 300 άνθρωποι τη μέρα τρέχουν προς την Ευρώπη στον Έβρο, εσύ πού πήγαινες; Λαθρέμπορος ή πράκτορας είσαι.

-Ναι, έτσι δείχνει, μα είναι τόσο απλά τα πράγματα. Κάποιος πνιγόταν και γύρισα να βοηθήσω.  Ο φρουρός σας με είδε και πυροβόλησε. Χτυπήθηκα. Δεν μπορούσα να ξαναφύγω. Το νερό μ’ έσπρωξε προς το μέρος σας.

-Στο κελί, διέταξε ο αξιωματικός. Έρχεται ο μεγάλος για ανάκριση. Έχουμε σπουδαίο ψάρι, έκανε.

Ο αξιωματούχος, Αχμάντ Έρογλου, που κατέφτασε υποκρίθηκε τον πολιτισμένο. Κάθισε σε κάποια απόσταση απ’ τον κρατούμενο, διώχνοντας τους υπόλοιπους. Μέτρησε τη διαφορά ηλικίας με τον πρόσφυγα, που ήταν νεότερος και πήρε το νουθεσιακό του.

-Άκου να δεις. Με μένα δεν παίζουνε. Έχω εδώ ένα ολόκληρο φάκελο για σένα. Δεν ξέρουμε το πραγματικό όνομά σου, αφού δεν έχεις χαρτιά. Οι Έλληνες σε κατέγραψαν πέρυσι σαν πρόσφυγα στη Μυτιλήνη. Ψεύτικα χαρτιά, μα σε πρόδωσαν τα δακτυλικά αποτυπώματα. Λίγους μήνες αργότερα συνελήφθηκες προσπαθώντας να περάσεις από τους Κήπους σα νόμιμος τουρίστας, μεταμφιεσμένος με ψεύτικα χαρτιά. Άκουσέ με. Άμα το θέμα είναι θρησκευτικό και βοηθάς αδελφούς Μουσουλμάνους μαχητές σε κάποια χώρα, να το δούμε αλλιώς. Αν περνάς ναρκωτικά ή λαθραία επίσης λίγο με νοιάζει, αν είσαι πράκτορας του εχθρού, κυρίως των Ελλήνων ή των Κούρδων δε θα βγεις ζωντανός από τα χέρια μας. Και δεν θα τους προσφέρεις μεγάλη υπηρεσία. O τουρκικός Στρατός έχει   52 αμφίβιες αυτοκινούμενες επιθετικές γέφυρες μεταφοράς βαρέων οχημάτων τύπου SAMUR και 36 γεφυροφόρα άρματα τύπου LEGUAN με άνοιγμα γέφυρας 24 μέτρα. Χώρια τα AZMIM. Ρίχνουμε πόδι στην Ελλάδα ό,τι ώρα θέλουμε. Τα ξέρουν αυτά.

-Έχετε δίκιο σε κάποια απ’ αυτά που είπατε. Πήγα μπρος πίσω. Έρχονταν στην Ελλάδα κάποια μέλη της οικογένειάς μου. Γύρισα στην Τουρκία για να τους βοηθήσω να περάσουν. Μόνοι τους δεν μπορούσαν να περάσουν. Ήταν ηλικιωμένοι.

-Και τους πέρασες;

-Τους πέρασα. Μα δεν θα μαρτυρήσω τίποτα γι’ αυτούς ακόμα κι αν με σουβλίσετε. Πάντως έφτασαν στον προορισμό τους με ασφάλεια.

-Και την Τουρκία πώς τη διέσχισες;

-Τα ξέρετε. Συμπατριώτες σας είναι οι έμποροι στη διακίνηση. Άμα πληρώνεις…

-Σκασμός. Αυτά δεν θα τα πεις πουθενά. Η Τουρκία είναι το πιο φιλεύσπλαχνο κράτος του κόσμου. Φιλοξενεί και συντηρεί 3-4 εκατομμύρια προσφύγων. Τώρα άμα φεύγουν καμιά πενηνταριά χιλιάδες το χρόνο για Ευρώπη, ψύλλος στ’ άχυρα. Άλλωστε αυτοί ξεκινάν τους πολέμους κι αρχίζει η προσφυγιά.

-Τι θα με κάνετε;

-Το πρώτο που μπορώ να κάνω είναι να σε στείλω πίσω, στην πατρίδα σου. Σακατεμένο, όμως.

Ο άλλος τον κοίταξε τρομαγμένος.

-Όχι πάλι εκεί. Η ζωή μου κινδυνεύει συνεχώς.

-Χα, χα, χα… ακούστηκε ο βαθμοφόρος. Γιατί να σε νοιαστώ; Είσαι παράνομος στη χώρα μου και μάλιστα κατ΄ εξακολούθησιν… Δεν με έπεισες για τις ενέργειές σου. Κάνεις κάτι συστηματικό. Τι είναι αυτό; Μέχρι να μας το πεις θα σε σπάζουν στο ξύλο. Έχεις 3 ώρες να μας δώσεις όλα τα κυκλώματά σου. Μετά θα σε εκτελέσω εγώ προσωπικά, εδώ μέσα.

Βρόντηξε την πόρτα, οι πάνοπλοι φρουροί τη διπλοκλείδωσαν και πήραν τις θέσεις τους. Ο βαθμοφόρος κάλεσε τον ειδικό ανακριτή.

– Πρέπει να ανακαλύψουμε τι μας κρύβει. Όπλα, ναρκωτικά, περνάει τζιχαντιστές στην Ευρώπη; Ποιος είναι ο ρόλος του.

Η κουβέντα και οι υποθέσεις κράτησαν ώρα, χωρίς συμπεράσματα. Ξαφνικά μια σφυρίχτρα ακούστηκε λυσσασμένη και ύστερα ουρλιαχτά.

-Στα όπλα, στα όπλα. Ο κρατούμενος απέδρασε.

Έτρεξαν στο μπουντρούμι. Ο φρουρός ξεκλείδωσε τις πόρτες και τρέμοντας για τις ευθύνες του, τους έδειξε μέσα. Τα παράθυρα ψηλά και απροσπέλαστα και φυλαγμένα με κάγκελα. Καμιά δίοδος για πουθενά στο χώρο, εξόν την πόρτα. Κι αυτή αδιαπέραστη.

-Δεν μπορεί. Κάπου υπάρχει ένας μηχανισμός που ανοίγει κάτι, έσκουξε ο    βαθμοφόρος. Χτυπήστε πόντο πόντο πάτωμα και τοίχους με ξιφολόγχες. Ίσως το ερείπιο κρύβει μυστικά. Μπλέξαμε με μεγάλο κάθαρμα.

Αυτό διαπίστωσε καθ΄ όλο το τρίμηνο της ποινής του – αργίας για την απόδραση.

Ο καιρός πέρασε. Αλλά μετά κάνα οκτάμηνο ο ύποπτος θεάθηκε στο ελληνικό χωριό Πραγγί Έβρου, κοντά στο Διδυμότειχο. Κουβαλούσε με άλλους δύο, πασσάλους και συρματόσχοινο στο ποτάμι, μπαίνοντας παράνομα στην Τουρκία. Ο λόγος εξηγήθηκε εύκολα. Κάποιοι έφτιαχναν περάσματα τεντώνοντας συρματόσχοινα όχθη – όχθη από το τουρκικό στο ελληνικό μέρος, δεμένα σε μπηγμένους πασσάλους. Τα συρματόσχοινα λειτουργούσαν σαν οδηγοί για πέρασμα ανθρώπων, αδιάφορο του πόσο ορμητική ήταν η ροή του ποταμού. Εκεί συνελήφθηκε. Ο Αχμάντ Έρογλου ζήτησε να ενταχθεί στη διακρατική ομάδα δράσης, που συνεργαζόταν με την πολυεθνική Frontex, για να ανακρίνει τον συστηματικό παραβάτη για να μαρτυρήσει το διεθνές κύκλωμά του.

Η ομάδα των Ελλήνων και της Frontex δήλωσε ότι θα αρκεστεί σε τυπική ανάκριση, αφού η περίπτωσή του δεν ήταν κάτι ιδιάζον γι’ αυτούς. Στην επιμονή του Τούρκου αξιωματούχου ο ύποπτος άνοιξε για μια φορά το στόμα του.

-Γκόλτζα

Ο βαθμοφόρος τινάχτηκε πάνω, σαν να τον δάγκωσε φίδι.

-Σκασμός, ηλίθιε ενώ χτύπησε με μια γροθιά τον αιχμάλωτο στο πρόσωπο.

Οι άλλοι όρμησαν και τον σταμάτησαν.

-Ηρεμήστε, πρέπει να μάθουμε πληροφορίες. Τι είπε;

-Μια βρισιά για το θεό. Είναι και άπιστος. Τι περιμένεις από τα διεθνή σκουπίδια. Εκτέλεση του χρειάζεται.

-Λέει ψέματα, ακούστηκε καθαρά σε διαδεδομένη γλώσσα ο αιχμάλωτος. Η Γκόλτζα είναι επίσημο Τουρκικό κρατικό μπουλούκι που κάνει διακίνηση προσφύγων, για όφελος κάποιων αξιωματικών. Ισχυρίζονται ότι έτσι ενθαρρύνουν το διώξιμο των ξένων από τη χώρα τους. Με το αζημίωτο, βέβαια. Ο βαθμοφόρος αφήνιασε.

-Εκτελέστε τον. Είναι επικίνδυνος. Λέει κάθε είδους ψέματα. Ποιος ξέρει ποιος τον κινεί; Εκδώστε τον σε μας. Θα τον δικάσουμε δίκαια και στο τέλος θα τον απελάσουμε στη χώρα του. Τον έσυραν πάλι στο κρατητήριο και τον έδεσαν.  Επαναλάμβανε συνεχώς κάτι.

«Η ελπίδα υπάρχει μόνο και μόνο γιατί υπάρχουν απελπισμένοι». Ύστερα λιποθύμησε από την ταλαιπωρία.

Η σύσκεψη διαρκούσε πολύ. Ο επικίνδυνος κρατούμενος τους απασχολούσε όλους. Η γνώμη του Αχμάντ Έρογλου ήταν καθαρή. Απέλαση στη χώρα του. Βέβαιο θάνατο, δηλαδή.

Μια υστερική κραυγή φρουρού τους έφερε ξανά στα κρατητήρια, διακόπτοντας την ανάκριση.

«Εδώ, εδώ. Κοιτάξτε μέσα», τους έκανε ο φρουρός με γουρλωμένα μάτια. Ο Αχμάντ προχώρησε, τραβώντας πιστόλι. Το θέαμα που αντίκρισε ήταν απίστευτα τρομακτικό. Ο αιχμάλωτος είχε μεταμορφωθεί σε ένα παράξενο ον, κάπως σαν δέντρο, που άπλωνε συνεχώς ρευστά κλωνιά. Είχε γεμίσει το χώρο και όλο μεγάλωνε. Φαινόταν ότι μπορούσε να σπρώξει τους τοίχους και να τους σπάσει και ύστερα να γκρεμίσει το κτίριο και να τους πλακώσει μ’ αυτό. Έμεινε άναυδος. Ύστερα σκούπισε τον ιδρώτα του, πέταξε το περίστροφο και ψέλλισε. «Ο Έβρος. Ο αρχαίος θεός. Αυτός είναι. Ο γιος του Αίμου και της Ροδόπης. Τα κλαδιά του είναι οι παραπόταμοί του. Ο Άρδας και η παρέα του. Ο Αλλάχ να μας λυπηθεί».

Σε λίγο τα μεγάφωνο κήρυξαν συναγερμό απομάκρυνσης από τον ποταμό σε μεγάλη απόσταση. Όλα τα φράγματα του Έβρου έσπασαν, η στάθμη του νερού θα ξεπερνούσε τα 8 μέτρα, οι κάμποι θα πνίγονταν. Ο θεός εκδικιόταν.

 

Βιογραφικό Συγγραφέως:

O Νίκος Τακόλας, γεννήθηκε στη Λάρισα το 1954 και μεγάλωσε στα Γρεβενά. Σπούδασε Ηλεκτρολόγος Μηχανικός.

Εξέδωσε τρία  Βιβλία στη βάση biblionet. Έλαβε δύο  πανελλαδικά ΒΡΑΒΕΙA διηγήματος. Είχε  πέντε  συλλογικές συμμετοχές.

Ζει στη Θεσσαλονίκη. Το τελευταίο του βιβλίο «ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ ΤΗΣ ΝΙΦΑΔΑΣ», 2016, κυκλοφορεί από τις εκδόσεις «Νησίδες». Στο παρελθόν ασχολήθηκε με κινηματογραφική κριτική και πολιτικό δοκίμιο.

ntakolas@gmail.com

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο