Έτσι κατασκευάζεται ο αγωγός TAP

Επίσκεψη της «ΓΝΩΜΗΣ» στο εργοτάξιο του χαμηλού Σαπών και της Συκορράχης. H επίσκεψη στο εργοτάξιο κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου ΤΑΡ (TransAdriaticPipeline), δεν είναι μια υπόθεση ρουτίνας.

Ζήτησα από την Διευθύντρια Επικοινωνίας του ΤΑΡ, την ευπροσήγορη κυρία Κατερίνα Μουζουράκη, να μου εξασφαλίσει μια ξενάγηση και ενημέρωση επί τόπου του έργου, ώστε να ολοκληρώσουμε την εικόνα που μας περιέγραψε μέσω της αναλυτικής της συνέντευξης που παρουσιάζουμε σήμερα στην ΓΝΩΜΗ.

Μου όρισε την ημέρα και την ώρα της επίσκεψης, για την περασμένη Πέμπτη στις 8.30 το πρωί. Ζήτησε μάλιστα να την ενημερώσω για το νούμερο των παπουτσιών μου, διότι οι κανόνες για τους επισκέπτες του εργοταξίου απαιτούν την υπόδησή τους με ειδικά άρβυλα.

Τοποθέτηση των σωλήνων πριν τη σύνδεση

Βρισκόμουν στις εγκαταστάσεις του ΤΑΡ και της Κοινοπραξίας στην ΒΙ.ΠΕ. Αλεξανδρούπολης ακριβώς στις οκτώμιση. Την ίδια ώρα έδινε τα διαπιστευτήριά του στο θυρωρείο του προαύλιου και ο φωτογράφος του πρακτορείου οικονομικών ειδήσεων Bloomberg.

Μας υποδέχθηκαν μηχανικοί της εταιρείας και φιλόξενοι συνεργάτεςΜας προσέφεραν καφέ στην αίθουσα των meetings. Πρώτες κουβέντες γνωριμίας. Έλληνες οι εργαζόμενοι στα γραφεία. Αρκετοί γνωστοί μου εκδήλωναν την χαρά τους που με έβλεπαν. Η Ζωή, ο Θανάσης, ο Νίκος…

Υπήρχαν και ξένοι. Στελέχη και εξειδικευμένοι μηχανικοί του πολυεθνικού Ομίλου, που μας μίλησαν Αγγλικά και μας παρείχαν πρόθυμα κάθε πληροφορία.

Η κυρία Μουζουράκη με τους συνεργάτες της έφθασε σε λίγο. Είχε έρθει με την πρωινή πτήση από την Αθήνα. Πρώτο στάδιο της ενημέρωσης, με προβολή διαφανειών, τα γενικά περί της σκοπιμότητας, της χάραξης του κόστους και του χρονοδιαγράμματος του έργου και περί των συνεργαζομένων εταιρειών του Ομίλου.

Οι γερανοί σηκώνουν τον αγωγό

Το υπόλοιπο της ενημέρωσης στο γραφείο αφορούσε τα μέτρα ασφάλειας των εργαζομένων και των επισκεπτών. Αυστηροί κανόνες για την κίνηση στον χώρο των έργων, το άγγιγμα των σωλήνων, την παρενόχληση των μηχανημάτων, την απαγόρευση μεμονωμένων περιπλανήσεων, το κράνος και την ένδυση ασφάλειας, το κάπνισμα εντός του χώρου των εργασιών, το όριο ταχύτητας των οχημάτων της εταιρείας όταν κινούνται ακόμη και στο εθνικό δίκτυο.

Στη συνέχεια παραλάβαμε τα κράνη, τα φωσφορίζοντα γιλέκα, τα γυαλιά και τα γάντια προστασίας και φορέσαμε τα άρβυλα του εργοταξίου.

Ξεκινήσαμε για το έργο στην περιοχή του Δήμου Σαπών, βόρεια του χωριού Χαμηλό. Στο σημείο εκείνο βρίσκεται το στάδιο της κατασκευής που συνίσταται στην καταβίβαση και τοποθέτηση του αγωγού μέσα στο διανοιγμένο χαντάκι. Οι ατσαλένιοι σωλήνες διαμέτρου 48 ιντσών (1,25 μ), βρίσκονται συνδεδεμένοι και τοποθετημένοι δίπλα στην τάφρο, σαν ένα τεράστιο γκρίζο φίδι που ακολουθεί, όπως είναι εύκαμπτο, τις ανωμαλίες του εδάφους. Εννέα τεράστιοι ερπυστριοφόροι γερανοί που βρίσκονται δίπλα δίπλα, σηκώνουν με ιμάντες το ατσαλένιο φίδι και το τοποθετούν μέσα στην τάφρο. Όσο προχωράει η τοποθέτηση, οι γερανοί «χαλαρώνουν» τους ιμάντες και μετατοπίζονται προς τα δεξιά, ανασηκώνοντας νέα τμήματα του αγωγού για τοποθέτηση μέσα στη τάφρο. Προηγουμένως ειδικό συνεργείο ελέγχει με ηλεκτρονικό μηχάνημα, που περιβάλλει τον αγωγό σαν δαχτυλίδι, την μόνωση και την στεγανότητα του αγωγού. Η ταχύτητα της εργασίας της τοποθέτησης του αγωγού είναι πεντακόσια μέτρα την ώρα, ενώ ένας αριθμός εργατών βοηθάει κάτω από τις οδηγίες των μηχανικών στις μικρές χωματουργικές εργασίες. Και άλλους γνωστούς συνάντησα εκεί, μεταξύ των οποίων και φίλους από την μουσουλμανική συνοικία της οδού Άβαντος, που ήταν ικανοποιημένοι από την απασχόληση και την αμοιβή τους, αλλά ανήσυχοι για το μέλλοντους, όταν θα τελειώσει το έργο και η ανεργία θα γίνει πάλι ο εφιάλτης τους.

Οι γερανοί τοποθετούν τον αγωγό μέσα στην τάφρο

Παρακολουθώντας την πορεία χαλύβδινου «φιδιού» να γυαλίζει κάτω από τον ήλιο ακολουθώντας την ορεινή χάραξη προς τους λόφους της Συκορράχης, ο νους μου πήγε στο Σινικό τείχος της Κίνας που είχα επισκεφθεί πριν χρόνια. Από μακριά ήταν η ίδια εικόνα, καθώς και εκείνο το μνημειώδες έργο ανεβοκατεβαίνει τα βουνά σαν ένα τεράστιο πέτρινο φίδι.

Καθώς περνούσαμε μέσα από τα μουσουλμανικά χωριά του Δήμου Σαπών, το Βέλκιο και το Χαμηλό, διακρίναμε τους μιναρέδες των Τζαμιών να βρίσκονται δίπλα στα μειονοτικά σχολεία, με την ελληνική σημαία. Μερικά μέτρα βόρεια ο αγωγός ΤΑΡ σε λίγους μήνες θα συνδέσει ενεργειακά την Ανατολή με τη Δύση. Μερικά μέτρα νότια η Εγνατία, η αρχαία και η νέα, συνδέει οδικά εδώ και 2.500 χρόνια την Ρώμη με την Κωνσταντινούπολη. Αν δούμε με τη ματιά αυτή τη Θράκη και αν αφήσουμε το μυαλό μας να ανοίξει όπως ανοίγουν οι ορίζοντες της Εγνατίας των μεταφορών και της Εγνατίας της Ενέργειας, τότε το μέλλον της Θράκης παρουσιάζεται ελπιδοφόρο και αυτά που χωρίζουν τους ανθρώπους της είναι ασήμαντα μπροστά σε αυτά που τους ενώνουν.

Ένα ατσάλινο φίδι στα βουνά
Ο Γιάννης Λασκαράκης με τα στελέχη του ΤΑΠ Σπύρο Νάκο, Κατερίνα Μουζουράκη και Γιάννη Παπακώστα

0 Σχόλιο

Αφήστε ένα σχόλιο