«Η σχέση μου με την πολιτική είναι βιωματική, όχι ιδεοληπτική»

Ο Σάββας Ιωσηφίδης, ένας Εβρίτης που ζει και εργάζεται στο Λονδίνο ως μουσικός παραγωγός, μιλάει στην ΓΝΩΜΗ για την υποψηφιότητά του στο Ν. Έβρου με την Δημιουργία Ξανά!

Μας εξηγεί πως η πολιτική γι’ αυτόν δεν είναι αυτοσκοπός αλλά προσφορά και στήριξη σε μεταρρυθμιστικές ιδέες.

Μας μεταφέρει από τη δική του ματιά, πώς βίωσε την κρίση μέσα και έξω από τα σύνορα της χώρας μας, και σε τι υστερεί σε σχέση με τα πρότυπα μιας δυτικοευρωπαϊκής χώρας όπως το Ηνωμένο Βασίλειο.

Συνέντευξη στον Μάνο Λασκαράκη.

Ποιος είναι ο Σάββας Ιωσηφίδης και ποια η σχέση του με την πολιτική;

Η καταγωγή μου είναι από την Ν Χιλή όπου και πέρασα τα παιδικά μου χρόνια. Ζω και εργάζομαι στο Λονδίνο ως παραγωγός μουσικής από το 1995, έπειτα από σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Salford στον κλάδο ηλεκτρολόγων-μηχανολόγων. Έχω συνεργαστεί με σπουδαίους καλλιτέχνες του εξωτερικού όπως οι Robbie Willians, Kylie Minogue ,Robin Gibb των Bee Gees , Oasis και πολλούς άλλους από όλο τον κόσμο. Τα τελευταία 6 χρόνια δραστηριοποιούμαι παράλληλα στην Ελλάδα στον χώρο της εστίασης και στην εξαγωγή ελληνικών προϊόντων στο εξωτερικό γεγονός που με κάνει να ζω μεταξύ Λονδίνου-Αθήνας και Αλεξανδρούπολης. Με την πολιτική ασχολούμαι ενεργά από το 12 με την Δημιουργία, Ξανά!  Ήμουν υποψήφιος βουλευτής στον Έβρο το 15 και υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος Αττικής το 14. Για εμένα η πολιτική δεν είναι αυτοσκοπός. Πρωταρχικός μου στόχος είναι να προσφέρω στήριξη στις μεταρρυθμιστικές ιδέες που πρεσβεύει κ Θάνος Τζήμερος τις οποίες θεωρώ αναγκαίες ώστε η Ελλάδα να μεταμορφωθεί από μία χρεωκοπημένη σε μια θεσμικά σύγχρονη και οικονομικά ισχυρή χώρα εφάμιλλη των δυτικοευρωπαϊκών  χωρών. Σε μια κανονική χώρα όπου εγώ και εκατοντάδες χιλιάδες  Έλληνες του εξωτερικού θα μπορούσαμε να επιστρέψουμε για να βιοποριστούμε, να δημιουργήσουμε και να ζήσουμε μια κανονική ζωή σαν αυτές που βιώνουμε στους τόπους κατοικίας μας .

Ποιο ήταν το κίνητρο για την υποψηφιότητά σου με την Δημιουργία Ξανά του Θάνου Τζήμερου;

Η Δημιουργία, Ξανά! είναι στελεχωμένη από συνειδητοποιημένους πολίτες  όχι από πολιτικούς καριέρας. Από ανθρώπους της καθημερινότητας, από επιστήμονες από ελεύθερους επαγγελματίες από εργαζόμενους στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα, όχι από παιδιά του κομματικού σωλήνα. Η σχέση μας  με την πολιτική είναι βιωματική , όχι ιδεοληπτική . Αυτό μας  επιτρέπει να ξεφεύγουμε από ιδεολογικά στεγανά και να λειτουργούμε με βάση την κοινή λογική και το κοινό συμφέρων .

 Πού τοποθετείται η Δ.Ξ. στο ιδεολογικό στερέωμα;

Η βάση μας είναι ο κοινωνικός φιλελευθερισμός. Μικρό, σύγχρονο και αποτελεσματικό κράτος με χαμηλή φορολογία  που θεσμοθετεί και επιβλέπει μέσα από ανεξάρτητες αρχές  ισχυρά  θεσμικά  πλαίσια μέσα στα οποία  ο πλούτος και η εργασία δημιουργούνται  από την ιδιωτική πρωτοβουλία. Μια χώρα της οποίας η οικονομία απαγκιστρωμένη από τον κρατικό παρεμβατισμό  ευημερεί έχει έπειτα την οικονομική δυνατότητα  να δημιουργήσει και ένα ισχυρό κοινωνικό πλαίσιο πρόνοιας για τους άνεργους ή αδύναμους πολίτες.

Ως  ένας άνθρωπος που ζει και εργάζεται στην Αγγλία, πώς είδες και βίωσες τα δέκα χρόνια ελληνικής κρίσης μέσα και έξω από τα σύνορα της χώρας μας;

Έβλεπα τον παραλογισμό που επικρατούσε και ακόμη και τώρα καλά κρατεί στην χώρα. Για τα πάντα έφταιγαν πάντα οι ¨άλλοι¨, οι ¨κακοί οι ξένοι¨ και όλοι είχαν πάντα ένα μαγικό τρόπο για να βγούμε από την κρίση. Διάβαζα από την μία τους Times του Λονδίνου να αναφέρονται στα Greek statistics και να γράφουν  πως η κυβέρνηση Καραμανλή είχε αφήσει τον κρατικό προϋπολογισμού του 09 με έλλειμμα 15% ενώ την ίδια ώρα στην χώρα μας κατηγορούσαν τον Γεωργίου πως παραποίησε τα στατιστικά στοιχεία για να μας βάλει στα μνημόνια. Το γεγονός πως ο Γεωργίου ανέλαβε την στατιστική αρχή 6 μήνες αφότου μπήκαμε στα μνημόνια δεν φάνηκε να απασχολεί κανέναν! Από τα Ζάπια και τα σκισίματα των μνημονίων του  Σαμαρά έως την κατάργηση τους  με ¨ένα νόμο και ένα άρθρο¨ του Τσίπρα , χωρίς καμία διάθεση αυτοκριτικής τα κόμματα εξουσίας στην Ελλάδα λειτουργούν με ένα και μοναδικό τρόπο. Την ψηφοθηρία .

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα έφερνες από το Ηνωμένο Βασίλειο στην χώρας μας ; Θα δυσκολευόμασταν να το υιοθετήσουμε;

Την αξιολόγηση στο δημόσιο και παράλληλα την άρση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων. Χρειάζεται πλήρης αξιολόγηση των δομών και εργαζομένων του δημοσίου και ταυτόχρονα το ίδιο πρέπει να αποκτήσει την δυνατότητα να απολύει και να προσλαμβάνει ανάλογα με τις ανάγκες του. Τα παραπάνω είναι αυτονόητα στο Ηνωμένο Βασίλειο και η υιοθέτηση τους εναπόκειται στην πολιτική βούληση των ελληνικών κυβερνήσεων.

Ο Θάνος Τζήμερος είναι ένα πρόσωπο που έχει πολεμηθεί αρκετά από πολιτικούς του αντιπάλους, ιδιαίτερα από τον χώρο της αριστεράς;  Πού το αποδίδεις αυτό;

Ο Θάνος Τζήμερος έχει πολεμηθεί αρκετά από μπλε, πράσινους και κόκκινους κρατιστές γιατί έχει αναδείξει τις παθογένειες του ελληνικού κράτους και προτείνει λύσεις που βασίζονται στην κοινή λογική  χωρίς να υπολογίζει το πολιτικό κόστος των προτάσεων αυτών . Ουσιαστικά χαλάει την πιάτσα σε μια χώρα όπου οι πολιτικοί επενδύουν στην συναισθηματική φόρτιση των πολιτών με μοναδικό σκοπό την δημιουργία πόλωσης και την κατάκτηση και την εναλλαγή της εξουσίας.

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο

error: