«Η παράξενη παρέα του Ορφέα» σε παιδική όπερα από το Δημοτικό Ωδείο Αλεξανδρούπολης

Έναν ύμνο στη φιλία, τη συντροφικότητα και τη διαφορετικότητα αποτελεί το παραμύθι του Βασίλη Κάργα «Η παράξενη παρέα του Ορφέα», που από την έκδοσή του και μετά έχει διανύσει πολλά χιλιόμετρα, σε όλη την Ελλάδα, γεμίζοντας πολλές παιδικές βιβλιοθήκες και ακόμη περισσότερες παιδικές ψυχές με τα συγκινητικά μηνύματά του. Τώρα, ο Ορφέας και η παρέα του, κάνουν το επόμενο, μεγάλο βήμα  και γίνονται όπερα, το μουσικό μέρος της οποίας παρουσιάζεται αύριο, Παρασκευή 14 Ιουνίου, στις 9 το βράδυ, στο δημοτικό  θέατρο Αλεξανδρούπολης, με ελεύθερη είσοδο για όλους.

Η ιδέα για τη μετατροπή του παραμυθιού σε όπερα, ανήκε στην καλλιτεχνική διευθύντρια του Δημοτικού Ωδείου Αλεξανδρούπολης Μερόπη Κολλάρου, ενώ ο Αργύρης Δεβετζής έγραψε τη μουσική σύνθεση. Ο Δημήτρης Κανίδης θα  διευθύνει τηνορχήστρα και τη χορωδία, όπου, συνολικά θα συμμετέχουν 50 μαθητές του Ωδείου. Όλη αυτή η δουλειά, που έγινε τους τελευταίους 6 μήνες, δεν ανήκει στις «τυπικές υποχρεώσεις» των ανθρώπων του Δημοτικού Ωδείου, που, για άλλη μία φορά, ξεπέρασαν τον εαυτό τους για να χαρίσουν στο κοινό της πόλης μίαπαραγωγή, που όμοιά της, δεν έχει υπάρξει ξανά.

Σε συνέντευξη τύπου που δόθηκε χθες, ο Δήμαρχος Αλεξανδρούπολης Βαγγέλης Λαμπάκης έκανε λόγο για μία μοναδική συνεργασία, για ένα «μπουκέτο λουλουδιών  πολιτισμού και τέχνης, που με πολύ αγωνία και κόπο, πήραν το υπέροχο αυτό παιδικό βιβλίο, που το έγραψε ο συντοπίτης μας Βασίλης Κάργας και το μελοποίησαν, αποδεικνύοντας ότι στο δημοτικό μας ωδείο,ό,τι προκύπτει ως έργο από ντόπιους καλλιτέχνες,το αξιοποιούμε. Αυτό συμβαίνει επειδή το δημοτικό μας ωδείο έχει αυτή τη δυνατότητα, αφού είναι ένα από τα καλύτερα στην Ελλάδα». Παράλληλα, ευχαρίστησε τον συγγραφέα, τον συνθέτη και ιδιαίτερα την κα Κολλάρου που αγκάλιασε την προσπάθεια αυτή.

Από την πλευρά της, η καλλιτεχνική διευθύντρια του δημοτικού ωδείου Αλεξανδρούπολης, σημείωσε πως με τη δημιουργία αυτής της όπερας, ενός εγχειρήματος «κατ’ εξοχήν δικό μας», όπως είπε, το ωδείο, ως μουσικός εκπαιδευτικός χώρος, υπηρετεί τον πολύ σημαντικό στόχο της ανάδειξης των τοπικών μας δυνάμεων.

Φωτογραφίες από τις πρόβες

«Αυτή την ιδέα την είχααπό πολύ νωρίς, από τηνπρώτη στιγμή που είδα το βιβλίο του Βασίλη, που είναι τόσο όμορφα γραμμένο,τόσοευαίσθητα και ουσιαστικά, με τόσο όμορφα νοήματα για την κοινωνική μας πολυποικιλότητα. Το μικρόβιο αυτό, το μετέδωσα στον Αργύρη καιμιλώντας μαζί του κι εκφράζοντας ιδέες, φτάσαμε να έχουμε ένα έργο που είναι ιδιαίτερα λόγιο, δηλαδή δεν είναι ένα απλοϊκό έργο, με τραγουδάκια που θα χαιρόταν να τραγουδήσει ένα νηπιαγωγείο. Είναι ένα έργο, γραμμένογια σχεδόνμεγάλη ορχήστρα, προσαρμοσμένο στις δικές μαςδυνατότητες, με πολλά μουσικά στιλ, γιατί το κάθε  ζώο είναι  φορέας μια προσωπικότητας και μιας κοινωνικής κατάστασης».

Όπως τόνισε, την Παρασκευή θα παρουσιαστεί το μουσικό μέρος της όπερας και την επόμενη χρονιά, εφόσον υπάρξει η σχετική επιχορήγηση που έχει ζητηθεί από το Υπουργείο Πολιτισμού, θα εμπλουτιστεί με σκηνικά, κοστούμια κτλ, ώστε η παιδική αυτή όπερα να ταξιδέψει και σε άλλες πόλεις της χώρας μας. Όσο για τους 50 μαθητές του ωδείου, η ίδια δήλωσε συγκινημένη από τον τρόπο που αγκάλιασαν και δούλεψαν για το εγχείρημα αυτό, καταφέρνοντας, όπως είπε, να φτάσουν σε επαγγελματικό επίπεδο, κι ας είναι ακόμη παιδιά.

Ο συνθέτης της όπερας, κ. Δεβετζής, έκανε λόγο για ένα παραμύθι, «το οποίο με την πρώτηανάγνωση σε μαγεύει, κι αυτό δεν είναι υπερβολή,διότιμιλά για αξίες, οι οποίες στα χρόνια μας τείνουν να χαθούν» και οι οποίες, όπως είπε, τουλάχιστον μέσα στο χώρο του δημοτικού ωδείου κυριαρχούν, εδώ και πολλά χρόνια.

«Διαβάζοντας το παραμύθι,υπήρχε αυτή η συγκίνηση, το έναυσμα, η ενέργεια που παίρνεις από αυτό που διαβάζεις και ξεκινήσαμε… Αυτό που καταφέραμε όλοι μαζί δεν είναι λίγο, έχει μια αρκετά μεγάλη ιστορία. Είναι ηπρώτη εξ ολοκλήρου παραγωγή από δημοτικόωδείο που είναι κάτισπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα».

Τέλος, ο συγγραφέας κ. Κάργας, σημείωσε πως το παραμύθι του, που μιλά για τη δύναμη της μουσικής, πέρα από τις αξίες της φιλίας, της συντροφικότητας και της αποδοχής της διαφορετικότητας, ευτύχησε να παρουσιάζεται και να αναπτύσσεται μέσα σε ένα χώρο, όπως το δημοτικό ωδείο, όπου υμνείται η μουσική. «Τόσοιπολλοίτοπικοίδημιουργοίέσκυψανπάνω σε αυτό το παραμύθι κι έγινε μία όπερα και πιστεύω ότι θα ‘απλωθεί’ σιγά -σιγά σε όλο τον χώρο, τουλάχιστον της Βόρειας Ελλάδας. Ευχαριστώ όλους αυτούς που πίστεψαν, βοήθησαν και αγκάλιασαν την ιδέα».

 

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο

error: