Η ανομία εχθρός  της  Δημοκρατίας

του Αναστάσιου Δημοσχάκη

Βουλευτή Έβρου και εκ νέου υποψήφιου βουλευτή Νέας Δημοκρατίας , επίτιμου αρχηγού ΕΛ.ΑΣ.

********************

Είναι γνωστό ότι η Δημοκρατία γεννήθηκε και αναπτύχθηκε στην Αρχαία Ελλάδα και κυρίως στην Αρχαία Αθήνα και σημαίνει κατά κυριολεξία την ισχύ του Δήμου, δηλαδή των πολιτών.

Στα σύγχρονα κράτη και τις πολιτισμένες κοινωνίες, η Δημοκρατία εμφανίζεται υπό αντιπροσωπευτική μορφή και κατά το «Κοινωνικό Συμβόλαιο» του Ζαν Ζακ ΡΟΥΣΣΩ, οι πολίτες αναθέτουν, δια της ψήφου τους, την εντολή στους αντιπροσώπους που επιλέγουν να νομοθετούν  και να ασκούν την εξουσία για λογαριασμό τους και προς όφελός τους.

Η εντολή αυτή επιβεβαιώνεται με την «Αρχή της Δεδηλωμένης», βάσει της οποίας οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι των πολιτών παρέχουν την εμπιστοσύνη τους στην Κυβέρνηση να ασκεί την εξουσία για λογαριασμό των πολιτών και προς όφελος αυτών.

Έτσι, οι πολίτες και ο λαός (Δήμος) αναδεικνύονται ως το κυρίαρχο όργανο για την θέσπιση των νόμων και την άσκηση της εξουσίας μέσω των εκλεγμένων αντιπροσώπων τους.

Όμως, η έννοια της Δημοκρατίας δεν αφορά μόνο το πολίτευμα μιας χώρας, αλλά είναι κάτι πολύ περισσότερο και αφορά το θεσμικό και πραγματικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο κινείται η καθημερινή ζωή και δραστηριότητα του κοινωνικού συνόλου.

Ειδικότερα, Δημοκρατία υπάρχει όταν ο κάθε πολίτης σέβεται την ελευθερία των συμπολιτών του και το κράτος μεριμνά αποτελεσματικά για την ασφάλεια και την νόμιμη κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα των πολιτών του. Δηλαδή, το Κράτος έχει υποχρέωση να θεσπίζει τους κατάλληλους νόμους και να επιτηρεί την εφαρμογή τους, ώστε οι πολίτες να διαβιούν και να δραστηριοποιούνται με ασφάλεια στο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον τους.

Αντίθετα, όταν το Κράτοςαμελεί ή αποφεύγει να θεσπίζει τους κατάλληλους νόμους για την ασφαλή διαβίωση και κοινωνική και οικονομική δραστηριότητα των πολιτών, τότε υπάρχει κατάσταση ανομίας, η οποία αντιστρατεύεται την έννοια της Δημοκρατίας, αφού δεν επιτυγχάνεται η ασφαλής διαβίωση και δραστηριότητα των πολιτών.

Ενδεικτικά παραδείγματα έλλειψης κατάλληλων νομικών διατάξεων για την προστασία της  καθημερινής ζωής και δραστηριότητας των πολιτών αποτελούν η τυχόν παράλειψη θέσπισης διατάξεων σχετικών με την προστασία του περιβάλλοντος, την προστασία των πολιτών στον οικιακό και εργασιακό τους χώρο, την προστασία της προσωπικότητας και της περιουσίας των πολιτών, την προστασία των ανηλίκων, την προστασία της υγείας των πολιτών και ιδιαίτερα αυτών που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα, την προστασία της ασφαλούς μετακίνησης των πολιτών κλπ.

Το ίδιο συμβαίνει και όταν το Κράτος ανέχεται με οποιοδήποτε τρόπο την μη εφαρμογή των νόμων, γιατί σε αυτή την περίπτωση η επαναλαμβανόμενη παραβίαση των νόμων, από οπουδήποτε και αν προέρχεται, οδηγεί σε κατάσταση ανομίας, με τα ίδια ως άνω αποτελέσματα της έλλειψης ασφαλούς διαβίωσης και δραστηριότητας των πολιτών.

Ενδεικτικά και πάλι παραδείγματα ανοχής της παρανομίας εκ μέρους του Κράτους αποτελούν η τυχόν παράλειψη νόμιμης τιμωρίας όσων παραβιάζουν τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας, όσων παραβιάζουν τις διατάξεις για την προστασία του περιβάλλοντος, όσων παραβιάζουν τις διατάξεις για την προστασία της προσωπικότητας και της περιουσίας των πολιτών κλπ. με αποκορύφωμα βέβαια τις διατάξεις για την προστασία της ζωής και σωματικής ακεραιότητας των πολιτών.

Σημειωτέον, ότι η ανοχή της παρανομίας αρχίζει πάντοτε από την μικρο-παραβατικότητα της καθημερινής ζωής και εξελίσσεται στην σοβαρή εγκληματικότητα.

Παράλληλα, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τα φαινόμενα έλλειψης νόμων ή ανοχής της παρανομίας, που στρέφονται κατά του κοινωνικού συνόλου και προσβάλλουν τα δικαιώματα πολλών ανθρώπων.

Πρόσφατα παραδείγματα αποτελούν το γνωστό «άβατο του κέντρου της Αθήνας», οι «δράσεις του Ρουβίκωνα», η διακίνηση ναρκωτικών και άλλες παράνομες πράξεις στους Πανεπιστημιακούς χώρους, για τα οποία το Κράτος με την κυβέρνηση του «ΣΥΡΙΖΑ» έχει επιδείξει ανεπίτρεπτη ανοχή στην παρανομία.

Έτσι, η ανομία, είτε λόγω παράλειψης θέσπισης κατάλληλων νόμων εκ μέρους του Κράτους, είτε λόγω ανοχής εκ μέρους του Κράτους της παραβίασης των νόμων, αποτελεί σοβαρό εχθρό της Δημοκρατίας.

Παράλληλα, η ανομία δημιουργεί «κενό», στο οποίο μπορεί να παρεισφρήσουν διάφορα ετερόκλητα «στοιχεία» και «μορφώματα», τα οποία εκμεταλλεύονται την αγανάκτηση των πολιτών λόγω της έλλειψης ασφάλειας και αύξησης της εγκληματικότητας, με συνέπεια να ανακύπτει σοβαρός κίνδυνος προσβολής της Δημοκρατίας, τόσο ως θεσμού της κοινωνικής ζωής, όσο και ως μορφής του πολιτεύματος.

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο