Έβρος Πολιτισμός

Εικαστική καταγραφή επτά ετών του Βασίλη Καρακατσάνη στην Art Gallery  

Απόψε τα εγκαίνια της έκθεσης του γνωστού ζωγράφου. «Από 18 χρονών ζωγραφίζω, σκέπτομαι, νιώθω, εν πάση περιπτώσει, ζω»

Του ΒΑΣΙΛΗ ΚΑΡΓΑ

Ζωγραφίζει πόλεις, σπίτια, ρούχα, υφάσματα, χαλιά, αντικείμενα, που συνδέονται με τον εαυτό του και τον κόσμο που τον περιβάλει, καθημερινούς ανθρώπους και τις ιστορίες τους, αποκρυπτογραφεί συμπεριφορές και κρυμμένα συναισθήματα.

Ο Βασίλης Καρακατσάνης, ζωγράφος με διεθνή αναγνώριση και εικαστική δράση σε πολλές χώρες του κόσμου, παρουσιάζει έργα από την εικαστική διαδρομή του των τελευταίων επτά ετών, μέσα από τις ενότητες «Urban Details» 2011/13 – «Carpets 2» 2015/17 – «Longitude & Latitude 24.5658 / 38.9068» 2017, στην Αrt Gallery Αθανασία Πεφτουλίδη, στην Αλεξανδρούπολη.

Ο σημαντικός Έλληνας εικαστικός μίλησε στην artpress-παραμεθόριες ματιές στον πολιτισμό για τον εικαστικό του κόσμο, για τα θέματα που πρωταγωνιστούν στα έργα του, για τις πηγές έμπνευσης, για τον ρόλο που παίζει στη ζωή του και στο έργο του ο έρωτας, για τον ρόλο της τέχνης εν μέσω κρίσης και για την σχέση τέχνης και πολιτικής.

«Με την Αθανασία Πεφτουλίδη, συνεργάζομαι πολλά χρόνια έχοντας κάνει άλλες δύο ατομικές εκθέσεις. Η Αθανασία είναι πλέον μία πολύ καλή μου φίλη, ένας άνθρωπος ευθύς, τίμιος, ταλαντούχος και ντόμπρος, που αγαπώ πολύ. Η προσπάθεια που κάνει στην Αλεξανδρούπολη με την Art Gallery, είναι τιτάνια, είναι από μόνο του έργο τέχνης υψηλότατων προδιαγραφών. Δεν υπερβάλλω. Σε μία μεγάλη πόλη το να έχεις γκαλερί και να παρουσιάζεις τη σύγχρονη καλλιτεχνική έκφραση, είναι προσπεράσιμα φυσιολογικό. Στην Ελληνική επαρχία, πρέπει να είσαι ο τρελός του χωριού.
Είναι τιμή μου που θα ξαναβρεθώ στην Αλεξανδρούπολη και το οφείλω στην Αθανασία», λέει ο ζωγράφος μιλώντας για την τρίτη ατομική του έκθεση που πραγματοποιεί στην Αλεξανδρούπολη,

Κύριε Καρακατσάνη, έχετε εκθέσει έργα σας σε πολλές χώρες του κόσμου. Ποιος είναι ο στόχος της έκθεσης σας στην Αλεξανδρούπολη, τι προσδοκάτε;

Τίποτε παραπάνω από αυτό που προσδοκώ σε κάθε μου έκθεση. Να παρουσιάσω τη δουλειά μου στο κοινό, είτε σε μεγάλη ή μικρή πόλη. Από την εμπειρία μου θα έλεγα μάλιστα ότι οι εκθέσεις μου στην επαρχία, που ενοχικά αποφεύγουμε τη λέξη, αντιμετωπίστηκαν πάντα με πολύ μεγαλύτερο ενδιαφέρον και είναι σε αυτές τις μικρές πόλεις που γνώρισα αναλογικά, τους πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους, αντιμετωπίζοντας την ουσιαστικότερη κριτική στο έργο μου.

Οι τίτλοι των τριών ενοτήτων σας τι σηματοδοτούν;
Θεματικές ενότητες, συγκεκριμένων χρονικών περιόδων -διαφορετικά θέματα-, που δεν παύουν όμως να αποτελούν αλληλένδετους κρίκους μιας συνολικής οπτικής μου

Πως αρχίσατε να ζωγραφίζετε;
Απλά, ήρεμα, ήσυχα και εγκαταλείποντας τη Νομική, δίνοντας εξετάσεις στη Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας.

Τι είναι για σας η πράξη της ζωγραφικής ;
Η προσπάθεια για την απόλυτη ελευθερία. Και λέω προσπάθεια γιατί η λογική, η αξιοπρέπεια -άρα όρια-, ο ορθολογισμός, στοιχεία μιας καλά διαχειρίσιμης κοινωνικής ζωής, καραδοκούν πάντα. Είναι σαν την ερωτική πράξη. Με τα παραπάνω στοιχεία, φοβάμαι ότι θα είναι ξενέρωτη!

Από πού αντλείτε τα θέματα σας;
Από τη ζωή και την καθημερινότητα μου.

Ποια είναι τα θέματα που πρωταγωνιστούν στο έργο σας;
Κάνοντας αναδρομή κι εγώ πολλές φορές στο έργο μου, παρατηρώ ότι ανεξάρτητα από την ονοματολογία των εκάστοτε θεματικών μου κύκλων, είναι το ύφασμα σε όλες του τις εφαρμογές, με μία φετιχιστική θα έλεγα οπτική.

Η καρέκλα, σαν θέμα,  που επαναλαμβάνεται σε πολλά έργα σας τι προσδιορίζει;
Από τις απαντήσεις μου είδατε ότι το ‘ύφασμα’ προφανώς με καθορίζει. Η καρέκλα (με ύφασμα) είναι η αναμνήσεις μου στο χώρο που έζησα μέχρι σήμερα. (μια αστική παρακαταθήκη) ίσως!!!!

Τι θέλετε να εκφράσετε με τα έργα σας;
Ειλικρινά δεν ξέρω. Από 18 χρονών ζωγραφίζω, σκέπτομαι, νιώθω, εν πάση περιπτώσει, ζω. Είμαι ένας καθημερινός άνθρωπος με περισσότερα ελαττώματα και πάθη, από τα προτερήματα μου -με σώζει ίσως το ότι γενικά είμαι καλοπροαίρετος-, αλλά σας διαβεβαιώνω ότι ο πλανήτης μας μια χαρά μπορεί να συνεχίσει και χωρίς εμένα και το τι εκφράζω. Δεν νομίζω ότι λέω με τη ζωγραφική μου τίποτα το σπουδαίο. Προτιμώ αν κάτι καταφέρω, αυτό να είναι η απόλαυση της ζωής και να είμαι εντάξει με τους συνανθρώπους μου.

Ο κόσμος των ανθρώπινων συναισθημάτων πως εκφράζετε μέσα από το έργο σας;
Εφόσον είμαι άνθρωπος και απευθύνομαι σε ανθρώπους, προφανώς αυτόματα.

Στα έργα σας τι είναι εκείνο που έλκει πρώτα το βλέμμα;
Νομίζω η ένταση του χρώματος.

Σε ποια τεχνοτροπία εντάσσεται η ζωγραφική σας;
Τεχνοτροπίες υπάρχουν που μπόλιασαν την οπτική μου, άρα και τη γραφή μου. Ευελπιστώ να είναι αναγνωρίσιμο το έργο μου από τη δική μου ταυτότητα. Ματαιοδοξία; ευσεβείς πόθοι; μπορεί.

Τι ρόλο παίζει ό έρωτας στο έργο σας και στη ζωή σας;
Στη ζωή μου κατάλαβα ότι πρέπει να λειτουργήσω σαν διχασμένη προσωπικότητα. Ο διχασμός αυτός όμως θέλω, με ακρίβεια γραμμαρίου, να είναι σε ποσοστά 50% με 50%. Στο πρώτο ποσοστό ανήκουν ο έρωτας, η ζωγραφική (σαν σύνολο αισθητικής διαπίστωσης) και όλες οι οργανικές μου ανάγκες. Στο δεύτερο ποσοστό είναι η κοινωνική και οικονομική διαχείριση της καθημερινότητας μου. Στο πρώτο χαίρομαι που ακόμα έχω το πόδι στη ζούγκλα, ενώ στο δεύτερο χαίρομαι για την τεχνοκρατική μου υπόσταση.

Ποιος είναι ο εικαστικός κόσμος του Βασίλη Καρακατσάνη;
Όλοι μας μαζί με τον ατελή πολιτισμό μας.

Ποια είναι η ιδιαίτερη πατρίδα του καλλιτέχνη;
Ο πλανήτης Γη και ίσως τα αστέρια σε ένα καλοκαιρινό ουρανό.

Η τέχνη έχει όρια;
Σε προηγούμενη ερώτηση σας είπα για το πόδι στη ζούγκλα. Άρα όχι.

Ποιος είναι ο ρόλος της τέχνη εν μέσω κρίσης;
Ο ίδιος που είναι και εν μέσω ευμάρειας πραγματικής ή ‘δανικής’. Συνηθίζουμε να λέμε ότι κατά τη διάρκεια μιας κρίσης η καλλιτεχνική έκφραση γίνεται ουσιαστικότερη. Δεν νομίζω και με στενοχωρεί αρκετά, γιατί μου θυμίζει τις ανθρώπινες σχέσεις. Δεν μπορεί στο πλούτο και στις χαρές της μια οικογένεια π.χ., να καλύπτει τα προβλήματα της με χαχανητά και χαριεντίσματα, ενώ όταν τους βρει η απώλεια ή η καταστροφή, οι ίδιοι άνθρωποι να αλληλοσπαράζονται λέγοντας ο ένας στον άλλο ουσιαστικές και ίσως πικρές αλήθειες, που κρύβονταν κάτω από το χαλί. Στην ευμάρεια και όχι στη κρίση ίσως είναι δυσκολότερο, ο ρόλος σου να είναι ουσιαστικός. Απλά τότε σε βαριούνται όλοι.

Ποια είναι η σχέση τέχνης και πολιτικής;
Μία από τις δυσκολότερες τέχνες κατά τη γνώμη μου είναι η πολιτική. Απλά οι αποτυχίες της δεν μπορούν να μπουν σε κάποια αποθήκη, επηρεάζοντας έμμεσα και άμεσα ζωές ανθρώπων και λαών. Αποκτώντας όλοι μας ειλικρίνεια, όραμα και όχι αλλά καρτ δημοκρατικές απαιτήσεις, τότε και οι πολιτικοί (με οι), που εμείς επιλέγουμε, θα είναι στο μεγαλύτερο ποσοστό τους, ταγοί και όχι διαχειριστές μέτριων και φτηνών επιλογών. Ότι δίνεις παίρνεις.

Σχετικά με τον συντάκτη

Η Γνωμη

Η Γνωμη

Γράψτε ένα σχόλιο

error: