Απόψεις

Εάν αυτή η πόλη, το Διδυμότειχο, υπήρχε σε μια χώρα του εξωτερικού…

Γράφει ο Δημήτρης Δεντσίδης

Μια ηλιόλουστη Κυριακή μου λέει ένας φίλος μου να πάμε μια βόλτα…ψηλά στο Διδυμότειχο.

Καλή ιδέα φίλε μου, να πάμε.

Μια ώρα δρόμος από την Αλεξανδρούπολη. Μπαίνουμε στην πόλη του Διδυμοτείχου και ρωτάμε έναν κάτοικο: Θέλουμε να πάμε πρώτα στην Πλωτινόπολη και μετά στο Κάστρο…του λέμε. Να δούμε όστρακα, κογχύλια αλλά και λίθινα εργαλεία. Υπήρχαν στους προϊστορικούς και αρχαίους χρόνους, του Διδυμοτείχου.

Δείχνει με το χέρι του…προς την Αγία Πέτρα.

Πλωτινόπολη;

Ναι Πλωτινόπολη.

«Ο Αυτοκράτορας Τραϊανός, νιώθω ότι μας κοιτάζει, στον παρακείμενο λόφο… μάλλον θυμωμένος. Περιμένει πολύ καιρό…»
Είναι κλειστά, γίνονται ανασκαφικές εργασίες. Γίνεται «ανασκαφική έρευνα»…άρα «θα γίνει επισκέψιμη», ελπίζω σύντομα… και αυτό μας ανακουφίζει λίγο!

Υ.Γ «Εάν αυτή η αρχαία πόλη, η Πλωτινόπολη, υπήρχε σε μια χώρα του εξωτερικού, σήμερα θα είχε χιλιάδες επισκέπτες εδώ επάνω. Ελπίζουμε να το δουν και αυτό πολύ σύντομα εκεί κάτω στην Αθήνα…»

Ξεκινάμε για το Κάστρο.

Όμορφη διαδρομή. Η θέα από ψηλά καταπληκτική.

Συναντάμε έναν ακόμη φιλόξενο κάτοικο. Καλωσορίσατε στην πόλη των κάστρων και των πολιτισμών μας λέει και συνεχίζει…

Ο λόφος του Καλέ ελέγχει ολόκληρη την περιοχή και στα Βυζαντινά χρόνια πρόσφερε ασφάλεια στους κατοίκους της πόλης. To Βυζαντινό Διδυμότειχο, ήταν μια από τις σημαντικότερες πόλεις της εποχής και πολλές φορές, αποτέλεσε διοικητική και στρατιωτική βάση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τρεις φορές το Διδυμότειχο έγινε Πρωτεύουσα του Βυζαντίου ενώ ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Καντακουζηνός διάλεξε το Διδυμότειχο για να στεφθεί αυτοκράτορας και να διαδεχθεί τον Ανδρόνικο τον Γ.

Η ιστορία του τόπου δίπλα μας, μας μιλάει. Μιλάει και λέει ιστορίες για χαρές και λύπες, για αγάπες και προδοσίες, αλλά και για μάχες που άλλαξαν την ροή της…

Υ.Γ «Εάν αυτό το Κάστρο υπήρχε σε μια χώρα του εξωτερικού, σήμερα θα είχε χιλιάδες επισκέπτες εδώ επάνω. Ελπίζουμε να το δουν και αυτό πολύ σύντομα εκεί κάτω στην Αθήνα…»

Κατηφορίζοντας προς την κεντρική πλατεία…αντικρύζουμε το Μεγάλο Τέμενος, το Τέμενος Βαγιαζήτ. Κατεστραμμένο και ταλαιπωρημένο από την τελευταία καταστροφική πυρκαγιά που το κατέστρεψε ολοκληρωτικά στο εσωτερικό του μέρος.

Μας θυμίζει ότι το 1365, τότε που το Διδυμότειχο αποτέλεσε την πρώτη πρωτεύουσα των Οθωμανών στην Ευρώπη.

Υ.Γ «Εάν αυτό το Μνημείο υπήρχε σε μια χώρα του εξωτερικού, σήμερα θα είχε χιλιάδες επισκέπτες εδώ επάνω. Ελπίζουμε να το δουν και αυτό πολύ σύντομα εκεί κάτω στην Αθήνα…»

Προχωράμε προς τον «Πεζόδρομο της Βενιζέλου», στην κεντρική αγορά της πόλης.

Στους δρόμους αυτούς στις 22 Μαΐου 1920 οι κάτοικοι του Διδυμοτείχου υποδέχθηκαν με ενθουσιασμό το Στρατηγείο και τα τμήματα της Ελληνικής Μεραρχίας. Ξεκινάει η σύγχρονη εποχή της πόλης.

Βαλκανικοί πόλεμοι, κατοχή και απελευθέρωση.

Το Διδυμότειχο ελπίζει ξανά. Στα δύσκολα χρόνια που ακολουθούν το Διδυμότειχο αλλάζει μορφή, αλλάζει χαρακτήρα.

Τα χαρακτηριστικά του τόπου έχουν πια μία άλλη μορφή. Η ρυμοτόμηση των δρόμων, η αρχιτεκτονική των σπιτιών, οι ελεύθεροι χώροι πρασίνου- πλατείες και γηπέδων, ο πολιτισμός και η διαχείριση του, η μηδενική αξιοποίηση των ιστορικών μνημείων, τα δίκτυα ύδρευσης, η διαχείριση της καθημερινότητας, η μετανάστευση, η νέα αστικοποίηση, αλλά κυρίως η νοοτροπία που θα κυριαρχήσει. Μας δίνουν την εντύπωση μιας «επιβραδύνουσας συντήρησης» σε όλα τα ζητήματα.

Οι κάτοικοι διχασμένοι μεταξύ τους, ανταλλάσουν συχνά πυκνά λόγια για τις ευθύνες της σημερινής κατάστασης.

Προσπάθειες γίνονται, ακούς από την μία μεριά.

Να φύγουν, ακούς από την άλλη.

Όταν βρίσκεσαι στο νέο Βυζαντινό μουσείο, στο κάστρο, στα θρησκευτικά μνημεία αλλά και στις πολλές πολιτιστικές εκδηλώσεις της περιοχής, λες και βρίσκεσαι στην πολιτιστική και ιστορική πρωτεύουσα της Θράκης…ναι είναι αλήθεια… εκεί βρίσκεσαι.

Όταν βρίσκεσαι στον πεζόδρομο της Βενιζέλου και στην κεντρική πλατεία, λες και βρίσκεσαι σε μια «ξεχασμένη» από την «πολιτεία» πόλη… ναι είναι αλήθεια… εκεί βρίσκεσαι.

Η περιοχή, η πόλη και οι κάτοικοι δίνουν μόνοι τους την δύσκολη μάχη.

Καλό είναι τώρα στην δύσκολη εποχή που ζούμε να μονιάσουμε και να αγαπηθούμε μεταξύ μας, να διευκολύνουμε με προτάσεις και πρωτοβουλίες την δημοτική αρχή, ώστε γρήγορα να διορθωθούν πολλά πράγματα. Το ζητάει ο τόπος μας!

Η «πολιτεία» έχει πολλές μορφές. Είναι το κράτος των Αθηνών, είναι αυτοί που διοίκησαν τα προηγούμενα χρόνια, είναι ο δήμος, είναι η δημοτική αρχή και φυσικά είμαστε όλοι εμείς.

Την λέξη ευθύνη να την βάλουμε δίπλα στις λέξεις όραμα – σχέδιο και αποτέλεσμα και τότε μπορούμε πραγματικά να ελπίζουμε.

Πραγματοποιήσαμε ένα σύντομο πέρασμα, από τους προϊστορικούς και αρχαίους χρόνους, στην ρωμαϊκή και βυζαντινή εποχή και από εκεί στην Οθωμανική περίοδο και την σύγχρονη σημερινή εποχή.

Μια είναι η πολιτιστική και ιστορική πρωτεύουσα της Θράκης, το Διδυμότειχο.

Άνοιξε το μυαλό σου και την καρδιά σου.

ΔΙΔΥΜΟΤΕΙΧΟ…Ψηλά!

DIDYMOTEICHO…Up!

Υ.Γ «Εάν αυτή η πόλη, το Διδυμότειχο, υπήρχε σε μια χώρα του εξωτερικού, σήμερα θα είχε χιλιάδες επισκέπτες εδώ επάνω. Ελπίζουμε να το δουν και αυτό πολύ σύντομα εκεί κάτω στην Αθήνα…»

Σχετικά με τον συντάκτη

Η Γνωμη

Η Γνωμη

Γράψτε ένα σχόλιο