alexis-800x140

Για μια μέρα χωρίς το κυρίαρχο πλαστικό

Γράφει η Δρ Αγγελική Δεληγιάννη-Γεωργάκα

 Η είδηση στα  βρετανικά μέσα ενημέρωσης ήταν  εντυπωσιακή.

Πλαστικό μπουκάλι από γνωστό απορρυπαντικό πιάτων   ξεβράστηκε ανάμεσα σε φύκια, σε μια παραλία  του Somerset στη νοτιoδυτική  Αγγλία. Το μπουκάλι έφερε ένδειξη  τιμής σε υποδιαιρέσεις της  στερλίνας που είχαν  καταργηθεί στη Βρετανία το 1971. Εκτιμήθηκε έτσι ότι το μπουκάλι είχε  παραμείνει στη θάλασσα τουλάχιστον 47 χρόνια. Παρά ταύτα  το μπουκάλι έδειχνε σχεδόν καινούργιο, γεγονός που υπογραμμίζει το πρόβλημα της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος από την κατάχρηση του πλαστικού στην καθημερινότητα μας.

Είναι γεγονός ότι κάποια πλαστικά χρειάζονται όχι απλά 50 αλλά 450 χρόνια για να διασπαστούν. Κι ενώ μια τέτοια είδηση θα έπρεπε να μας σοκάρει, εμείς εξακολουθούμε την αλόγιστη χρήση του πλαστικού στην καθημερινότητα μας.

Σύμφωνα με  ευρωπαϊκή έρευνα του οργανισμού  «Seas at Risk», στην Ελλάδα καταναλώνονται κάθε χρόνο  900 εκατ. καλαμάκια, εκατομμύρια πλαστικές  συσκευασίες φαγητού, μαχαιροπήρουνα, αναδευτήρες, μπατονέτες και καθημερινά 1.000.000 πλαστικά ποτήρια μόνον για καφέ. Όλα αυτά καταλήγουν στους ΧΥΤΑ και στις θάλασσες, καθώς  δεν είναι ανακυκλώσιμα.  Σε παγκόσμια κλίμακα ανακυκλώνεται μόνο το ένα τρίτο των πλαστικών συσκευασιών ενώ  στην Ελλάδα μόνον το 16%. Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών επιστημόνων, μέχρι το 2050 θα υπάρχει περισσότερο πλαστικό παρά ψάρια στους ωκεανούς.

Η Παγκόσμια Τράπεζα ανησυχεί ιδιαίτερα για την αλόγιστη χρήση του πλαστικού στη ζωή μας  και την κακή διαχείριση του,  καθώς αυτό το υλικό  μολύνει  οικοσυστήματα για εκατοντάδες χρόνια. Αυτή η πραγματικότητα έχει οικονομική λογική. Συγκεκριμένα, θα είναι πολύ πιο δαπανηρό να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα για την υγεία και για το περιβάλλον από το να βρεθούν λύσεις στη διαχείριση  του πλαστικού αλλά και στον περιορισμό του.

Εντυπωσιακό παράδειγμα καταδίκης του πλαστικού, που σχολιάστηκε έντονα τον Μάιο του 2018,  έδωσε ο πρίγκηπας Κάρολος κατά την επίσκεψη του στην Ελλάδα. Όταν κάθισε για καφέ στο κέντρο της Αθήνας  αρνήθηκε το πλαστικό καλαμάκι δηλώνοντας έτσι συνεπής στην απόφαση της Βρετανίας να απαγορεύσει τα πλαστικά καλαμάκια, αλλά και να επιβάλλει νέο φόρο επί των πλαστικών συσκευασιών.

Στην Ελλάδα ισχύει το περιβαλλοντικό τέλος στις πλαστικές σακούλες. Για τις πλαστικές όμως συσκευασίες μιας χρήσης ακόμα αναμένουμε διατάξεις για τον περιορισμό τους.  Ωστόσο  ούτε η επιβολή φόρων ούτε  η  ανακύκλωση του πλαστικού θα φέρουν τα επιθυμητά αποτελέσματα αν δεν αλλάξουμε εμείς ως πολίτες, τις συνήθειες μας.  Είμαστε εμείς που θα επιλέξουμε να ξεφύγουμε από την κυριαρχία του πλαστικού. Παρά τις νομοθετικές ρυθμίσεις, τις απαγορευτικές διατάξεις και την επιβολή περιβαλλοντικού τέλους, είναι η προσωπική στάση του καθένα μας και οι αλλαγές στις συνήθειες μας που θα κάνουν την διαφορά.

Για παράδειγμα, έχουμε  εκπαιδευτεί, μεταξύ άλλων,  στην χρήση της τσάντας πολλαπλών χρήσεων για τις καθημερινές μας αγορές. Ολοένα και περισσότεροι ξεδιψάμε αποφεύγοντας το πλαστικό μπουκάλι και επιλέγοντας το προσωπικό μας θερμός. Σημειώνουμε πρόοδο επιλέγοντας, για τον καφέ ή άλλο ρόφημα μας, το δικό μας ποτήρι πολλαπλών χρήσεων, με πολλές δυνατότητες διακόσμησης ώστε να  φέρει την προσωπική μας σφραγίδα.

Το πλαστικό που θεωρούμε ότι είναι η εύκολη και βολική λύση προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στο περιβάλλον. Η ευθύνη για να εξαλειφθούν  θλιβερές εικόνες από δρόμους και παραλίες με  πεταμένα πλαστικά, από κάδους γεμάτους πλαστικό μέχρι επάνω, και ψάρια νεκρά μετά από κατάποση πλαστικού, είναι του καθένα από εμάς ξεχωριστά.

About Author

0 Comments

Αφήστε ένα σχόλιο